Pse zviceranët ruajnë Vatikanin?

Pixabay

Në një botë ku neutraliteti zviceran është legjendar, mund të duket paradoksale që një nga pranitë ushtarake më të famshme jashtë Zvicrës, sado ceremoniale të duket, të jetë pikërisht në shërbim të Papës në Vatikan. Por prania e Rojeve Zvicerane atje është rrënjosur thellë në histori, traditë dhe simbolizëm, shkruan The Local, transmeton albinfo.ch.

Në Mesjetë, Zvicra (ose Helvetia) ishte një rajon rural dhe i varfër. Për të siguruar mbijetesën, shumë të rinj u rekrutuan si mercenarë, të gatshëm të luftonin për ata që paguanin më mirë. Me disiplinë të hekurt dhe guxim në betejë, ata fituan reputacion të lartë në gjithë Evropën. Aq shumë, sa që në vitin 1506, Papa Julius II punësoi 150 ushtarë zviceranë për ta mbrojtur personalisht.

Më 6 maj 1527, gjatë plaçkitjes së Romës, mercenarë gjermanë dhe spanjollë sulmuan qytetin. Nga 189 roje zvicerane, 147 u vranë, ndërsa vetëm 22 arritën të shpëtonin Papën Klement VII, duke e shoqëruar në Castel Sant’Angelo. Ky akt vetësakrifice është baza e përkushtimit të Gardës Zvicerane, dhe më 6 maj çdo vit rekrutët betohen në kujtim të këtij momenti historik, transmeton albinfo.ch.

Rojet e Vatikanit njihen për uniformat shumëngjyrëshe të stilit të Rilindjes, por në detyrat e përditshme, si drejtimi i trafikut apo kontrolli i hyrjes, ata mbajnë uniforma blu, më të thjeshta. Megjithëse mbajnë shtiza ceremonialë, ata janë të trajnuar me armë moderne dhe funksionojnë vërtet si trup ushtarak, jo si simbol dekorativ.

Për t’u pranuar në Gardën Zvicerane, një kandidat duhet të jetojë në Zvicër dhe të ketë shtetësi zvicerane, të jetë i pamartuar, katolik praktikant dhe të ketë karakter të mirë moral, të ketë përfunduar shërbimin ushtarak zviceran (të paktën dy vjet), të jetë së paku 175 cm i gjatë, si dhe të ketë vërtetime nga famullia dhe autoritetet lokale. Shumica e rekrutëve shërbejnë për rreth dy vjet, përpara se të kthehen në Zvicër.

Rojet Zvicerane përfaqësojnë një bashkim mes besnikërisë historike dhe mbrojtjes moderne, duke qëndruar si simbol i vazhdueshëm i lidhjes së lashtë mes Vatikanit dhe Zvicrës. Ata nuk janë vetëm mbrojtësit e Papës, por edhe një kujtesë e gjallë e një kapitulli të pasur nga historia evropiane, transmeton albinfo.ch.