(Fejs)Buka

Punët shkojnë aq larg, saqë në statusin e një përdoruesi rastësisht hasa në një tekst i cili kushtonte kujdes të veçantë rimës: “Ma mirë me mbet pa bukë, se sa pa Facebook”.

Dikur, jo fort moti, hoxha i një katundit me qëllim që ta vë në pah rëndësinë e diturisë e të leximit të librit, gjatë ligjëratës në xhami, mes tjerash, u drejtohet të pranishëmve në këtë mënyrë: “Xhemat i ndershëm, po a e dini ju se sa vlerë i kanë kushtuar amerikanët librit?

Ata e çmojnë aq tepër atë, saqë librit i thonë ‘bukë’. Ata librin e kanë si buka, prandaj edhe kanë përparuar aq shumë”. Se sa ka ndikuar kjo ligjëratë në motivimin e popullatës së pranishme që të lexojë më tepër, nuk kisha mundur të them, por mund të supozoj se kjo hipotezë e hoxhës ka pasur fare pak ose aspak ndikim. Në fund të fundit, çka kemi të bëjmë ne me „book“-ën amerikane?! Mos vallë mund ta hamë atë?!

Kjo situatë ishte para 10-15 viteve. Atëherë ne ishim të bindur se vetëm buka jonë na ushqen dhe se ne nuk kemi dobi prej “book”-ës amerikane. Po çka na ndodh sot? Sot kemi një bukë tjetër që u përngjan bukëve të stërfryra të  disa furrave të cilat në vete përmbajnë sasi të tepruara të tharmit.

Ato vetëm japin përshtypjen e një iluzioni të sasisë përkundër cilësisë. Sot, me fjalë tjera, kemi fenomenin e gjithëpërhapur të rrjetit shoqëror të njohur me emrin Facebook. Është ky një “book” pa të cilën nuk mund të fillojmë e as të mbarojmë ditën.

Mosprania jonë virtuale në këtë rrjet karakterizohet me mospraninë tonën në jetën fizike, reale. Punët shkojnë aq larg, saqë në statusin e një përdoruesi rastësisht hasa në një tekst i cili kushtonte kujdes të veçantë rimës: “Ma mirë me mbet pa bukë, se sa pa Facebook”.

E gjithë kjo merr përmasa pak sa brengosëse kur edhe prindërit, faktin që fëmija i tyre kalon aq kohë pranë kompjuterit, e përshkruajnë si një arritje thuajse akademike! Në një gjë ata kanë të drejtë: fëmija i tyre kalon më tepër kohë duke lexuar, ndoshta jo libra, por komentet e personave që kanë nevojë për ekzistencë virtuale në një botë reale.

Para një muaji më lindi vajza, fëmija ynë i dytë në familjen time. Përkundër gëzimit të ardhjes së saj në këtë botë, si prind nuk mundesha të fsheh brengën për të ardhmen e saj dhe për zgjedhjen “e bukës” së saj; a do të jetë “book”-a amerikane që me aq entuziazëm e përmendte hoxha i katundit apo do të jetë një “bukë” tjetër që do t’i përngjajë Facebook-ut të sotëm?!

Që punët të jenë edhe më të komplikuara, lajmin për lindjen e saj desha ta përhap në mënyrë pak ma tradicionale duke i ftuar të afërmit me telefon dhe duke u dërguar letra me fotografinë e vajzës.

Por, pos urimeve që ajo të ketë një jetë të gjatë dhe të lumtur, pothuajse 80% e personave me të cilët fola, më pyetën se kur kam ndërmend t’i publikoj fotografitë e saj në Facebook!!! Sikur kjo të ishte një gjë e zakonshme.