Testi i ri për sëmundjen e Parkinsonit përdor mostrat e lëkurës

Sëmundja Parkinson prek kryesisht njerëzit që janë të moshës 60-vjeç ose më shumë, por ‘fillimi i saj i hershëm’ mund të prekë individë nën 50-vjeç.

Nga të gjitha sëmundjet e njohura neuro-degjeneruese, Parkinsoni është ndër më të këqijat. Kur bëhet fjalë për fazën e diagnostikimit, koha është thelbësore. Për shkak se sa më herët të zbulohet gjendja, aq më lehtë bëhet menaxhimi i saj afatgjatë. Tani, një studim i ri ka demonstruar se një test i thjeshtë i lëkurës ndihmon në identifikimin e saktë të sëmundjes progresive nervore.

Sipas studiuesve nga Universiteti Shtetëror i Ajovës, studimi është i pari që vërteton efektivitetin e metodës. Studimi përshkruan mënyrën në të cilën sëmundja mund të diagnostikohet duke përdorur një ese kimike që mund të dallojë grumbullimin e qelizave dhe mbeturinave të një proteine të njohur si alfa-sinukleina e gjetur në mostrat e lëkurës.

“Meqenëse aktualisht nuk ka ndonjë provë të lehtë dhe të besueshme për diagnostikimin e hershëm të sëmundjes Parkinson, ne mendojmë se do të ketë shumë interes në përdorimin e mundshëm të mostrave të lëkurës për diagnozë”, shprehet Anumantha Kanthasamy, autori kryesor i studimit, në një deklaratë.

Ai gjithashtu shtoi se zbulimi i hershëm i sëmundjes mund të ndihmojë parandalimin e përparimit të simptomave.

Sëmundja Parkinson është një gjendje që çon në rënien graduale të funksioneve të sistemit nervor qendror. Për fat të keq, efekti i sëmundjes është i pakthyeshëm dhe përkeqësohet vetëm për një periudhë afatgjatë. Manifestohet në formën e përkeqësimit të funksioneve motorike si ngurtësia, lëkundja, humbja e ekuilibrit dhe koordinimit dhe vështirësia në ecje.

Parkinson shkaktohet kur neuronet në zonën e trurit që kontrollon lëvizjen dëmtohen ose vdesin për shkak të akumulimit të proteinave alfa-sinukleinë të palosura keq. Meqenëse neuronet nuk janë në gjendje të prodhojnë një kimikat jetik të njohur si dopamin në nivele optimale, kjo ndikon në lëvizjet.

Sipas Institutit Kombëtar të Plakjes të SHBA (NIH), sëmundja fillon më së shumti të zhvillohet tek individët rreth 60-vjeç. Sidoqoftë, 5 deri në 10 për qind e pacientëve dihet se kanë një “fillim të hershëm” të gjendjes para moshës 50-vjeç.

Aktualisht, metoda e vetme e diagnostikimit të sëmundjes Parkinson është përmes identifikimit të simptomave dhe shenjave klinike, me një përfundim diagnoza e marrë përmes autopsisë pas vdekjes.

Për studimin, autorët përdorën 50 mostra të lëkurës të marra nga Banner Sun Health Institute. Gjysma e mostrave ishin nga individë që nuk kishin ndonjë sëmundje neurologjike (grupi i kontrollit), ndërsa gjysma erdhi nga pacientët që vuanin nga sëmundja e Parkinsonit.

Duke përdorur analizën e personalizuar të proteinave, shkencëtarët ishin në gjendje të diagnostikonin saktësisht 24/25 e pacientëve me sëmundjen e Parkinsonit. Vetëm një nga 25 mostrat në grupin e kontrollit u zbulua se kishte grumbullim të proteinave.

“Këto rezultate tregojnë ndjeshmëri dhe specifikë jashtëzakonisht të lartë e cila është kritike për një test diagnostik,” tha Charles Adler, një bashkautor i studimit.

Thomas Beach, një tjetër bashkautor i studimit, tha se diagnoza e saktë klinike e sëmundjes Parkinson ishte thelbësore për zhvillimin e trajtimeve të reja dhe efektive.

“Saktësia e diagnozës klinike në fazën e hershme ka qenë mjaft e dobët, vetëm rreth 50-70 për qind. Pasi provat klinike duhet të bëhen në një fazë të hershme për të shmangur dëmtimin e mëtejshëm të trurit, ato janë penguar në mënyrë kritike sepse kanë përfshirë përqindje të mëdha të njerëzve që mund të mos kenë në të vërtetë sëmundjen,” tha ai.

---