“Dita e Gruas dhe Demokracia”, art dhe debat për 8 Marsin, Ditën e Gruas

Në nderim të Ditës Ndërkombëtare të Gruas, 8 Marsit, në Bibliotekën “Pestalozi” në Hardau (Cyrih) mbahet një aktivitet kulturor i llojit të veçantë. Me moton “Dita e Grave dhe Demokracia”, aktorja e njohur shqiptare me qëndrim në Zvicër, Liri Lushi do të interpretojë rolin e Donika Kastriotit, figura dhe legjenda, bazuar në tekstet e librave si ai i Mira Meksit dhe të tjerë.

Autorja e njohur Mira Meksi me këtë rast do t`i drejtohet publikut përmes një mesazhi me video, me ç`rast përshëndet idenë dhe përgëzon autoret e për realizimin e një projekti të tillë. Meksi kujton me këtë rast, krahas Donika Kastriotit edhe figurën më të vjetër të njohur të gruas shqiptare (ilire), Mbretëreshën e lavdishme të antikitetit, Teutën, e njohur për rolin e saj të rëndësishëm në epokën kur jetoi.

Aktiviteti, organizuar nga Suela Jorgaqi, drejtoreshë e PBZ Bibliothek Hardau, do të mbahet të shtunën, më 7 mars, me fillim në orën 16.30 në adresën:

PBZ Bibliothek Hardau
Norastrasse 20, 8004 Zürich

 

Nxënësit e Shkollës Shqipe e madhështojnë Akademinë solemne për Adem Demaçin

Nxënësit e Shkollës Shqipe në Zvicër i japin gjallëri, shpresë dhe dinjitet çdo manifestimi ku marrin pjesë.

Kjo ndodhi edhe te Akademia solemne kushtuar simbolit të rezistencës kombëtare, Adem Demaçit, me rastin e 90-vjetorit të lindjes së tij, e organizuar më 1 mars 2026 nga Shoqëria «Lëvizja» në Winterthur, transmeton albinfo.ch.

Në këtë përvjetor të veçantë kishin ardhur ish-bashkëvuajtës të Bacës Adem, bashkatdhetarë nga vende të ndryshme të Evropës dhe nga të gjitha trevat shqiptare, si dhe familjarë të tij, thuhet në njoftim.

Me praninë e tyre e nderuan këtë akademi figura të njohura të çështjes kombëtare, ish-të burgosur politikë, familje dëshmorësh, veteranë të luftës, profesorë, artistë, studentë e nxënës.

Programi artistik ishte i pasur dhe mbresëlënës. Poezi kushtuar Adem Demaçit u interpretuan nga krijues të ndryshëm, ndërsa studentja Flutura Bytyqi solli emocione të veçanta me interpretimet e saj në piano.

Njëra ndër pjesët më të bukura dhe më emocionuese të mbrëmjes ishte paraqitja e nxënësve të Shkollës Shqipe në Zvicër, nën udhëheqjen e Mësuesit Atdhetar, Prof. Dr. Vaxhid Sejdiu.

Rina Shabani recitoi Vargjet për Adem Demaçin kurse Tana Limani, e veshur me kostum kombëtar, i dhanë shpirt sallës. Tana ia “hodhi” këngës “Në grykë të Kaçanikut” me një interpretim plot ndjenjë e forcë! Duartrokitjet e gjata dëshmuan emocionin që përcollën.

Në funksion të aktivitetit ishte edhe një ekspozitë me piktura dhe fotografi të Adem Demaçit, e realizuar me përkushtim profesional nga piktori Arsim Berisha.

Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s pritet me mesazh nga opozitarët “NATO vret për përfitim”

Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Mark Rutte, gjatë agjendës së sotme në Shkup, vizitoi presidenten Gordana Siljanovska-Davkova, u takua me kryeministrin Hristijan Mickoski dhe shkoi në Parlament, ku deputetët e partisë opozitare “E Majta” e pritën me një mesazh.

Ekstremistët nacionalistë në opozitë, të cilët përfaqësohen nga 6 deputetë, shpalosën një banderolë të madhe përpara podiumit, ku shkruhej “NATO vret për përfitim”, transmeton albinfo.ch.

Në axhendën e Rutte ishte fjalimi i tij para anëtarëve të parlamentit, por duket se u përball me një surprizë të papritur.

Kjo është vizita e parë e Rutte në Shkup si Sekretar i Përgjithshëm i NATO-s. Ai ishte në nëntor 2021 si Kryeministër i atëhershëm i Holandës.

“E dimë që Irani është eksportues i kaosit dhe përgjegjës për dekada për sulme terroriste dhe tentativa atentatesh. Nga përvoja ime personale dhe nga vendi im, ku ekziston diaspora iraniane e rrezikuar nga regjimi iranian, mund t’ju siguroj se NATO nuk është i përfshirë në konflikte, por do të mbrojë çdo pjesë të territorit të anëtarëve të NATO-s. Komandantët tanë ushtarakë punojnë çdo ditë për këtë dhe kanë një qasje 360 gradë, duke marrë parasysh çdo kërcënim terrorist”, tha Mark Rutte, Sekretar i Përgjithshëm i NATO-s, pas takimit me presidenten Gordana Siljanovska-Davkova.

Futbollisti i Kombëtares shqiptare largohet nga Irani

Sulmet ajrore të Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit ndaj Iranit kanë sjellë pasoja edhe në futboll.

Presidenti i Federatës Iraniane të Futbollit, Mehdi Taj, ka deklaruar se pjesëmarrja e Kombëtares në Botërorin e këtij viti është vënë në pikëpyetje.

Sipas tij, vendimi përfundimtar i takon institucioneve ndërkombëtare të futbollit, por situata aktuale e bën të vështirë planifikimin normal.

Irani është shortuar në Grupin G dhe ndeshjet e tij janë parashikuar të zhvillohen në Shtetet e Bashkuara.

Nga FIFA është bërë e ditur se është ende herët për të dhënë një qëndrim zyrtar.

Ndërkohë, dy futbollistë shqiptarë që aktivizoheshin në Iran, Jasir Asani dhe Regi Lushkja, janë larguar nga vendi për arsye sigurie, shkruajnë mediat shqiptare, përcjell albinfo.ch.

“Klubi ka bërë gjithçka që unë të largohem, por pavarësisht kësaj situate të vështirë, shpresoj që gjërat të qetësohen dhe paqja të rikthehet. Lutem sinqerisht që gjithçka të marrë fund sa më shpejt të jetë e mundur, sepse një vend si Irani me njerëz kaq të mirë që më kanë treguar dashuri dhe respekt meriton të jetojë në paqe”, ka shkruar Asani. Veç tij, edhe Regi Lushkja ka lënë Iranin dhe ndodhet në zonë të qetë.

Kampionatet në Iran dhe Katar janë pezulluar, ndërsa disa aktivitete ndërkombëtare në rajon janë shtyrë.

Mbledhja e LDK-së: Ende nuk ka vendosur për çështjen e Presidentit

Pas takimit të Lumir Abdixhikut me kryeministrin Albin Kurti, Lidhja Demokratike e Kosovës ka mbledhur grupin parlamentar.

Në përfundim të saj, zëdhënësi i partisë, Besjan Mustafa deklaroi se LDK-ja është e gatshme për marrëveshje politike, por thotë se duhet të diskutohen parimet e saj. Deri më tani thotë se nuk ka marrëveshje, derisa nuk përjashton takime të tjera mes LDK-së dhe LVV-së, transmeton albinfo.ch.

Ndërkohë që qarkullon informacioni i pakonfirmuar që Glauk Konjufca do të jetë kandidat i LVV-së për president, Mustafa i LDK-së nuk ka dhënë qëndrimin e tij për këtë kandidaturë.

Spitali Universitar i Cyrihut në Top 10 botëror, kryeson renditjen për Zvicrën

Një studim i publikuar nga revista amerikane Newsweek ka analizuar 2,500 spitale në 32 shtete të botës, duke i renditur ato bazuar në vlerësimet e ekspertëve mjekësorë për cilësinë dhe sigurinë e përgjithshme, si dhe në matjet e rezultateve të raportuara nga pacientët (PROMs), përcjell albinfo.ch.

Sipas këtij vlerësimi, University Hospital Zurich ka arritur rezultatin më të lartë ndër institucionet shëndetësore zvicerane, duke u renditur në vendin e 9-të në nivel botëror.

Pas tij renditet Geneva University Hospital, i cili zë vendin e 19-të, ndërsa shumë pranë tij është edhe Lausanne University Hospital në pozitën e 21-të.

Ky vlerësim konfirmon nivelin e lartë të sistemit shëndetësor zviceran dhe veçanërisht rolin udhëheqës të Spitalit Universitar të Cyrihut, i cili po forcon gjithnjë e më shumë pozicionin e tij në arenën ndërkombëtare të kujdesit shëndetësor.

Rritet numri i vetëvrasjeve të asistuara në Zvicër

Në vitin 2025, 1,421 persona përdorën shërbimet e organizatës Exit në pjesët gjermanofone dhe italofone të Zvicrës për të kryer vetëvrasje të asistuar. Ky është një rritje krahasuar me vitin 2024, kur u regjistruan 1,235 raste. Mesatarja e moshës së të asistuarve ishte 80 vjeç, pak më e lartë se në 2024 (79.5 vjeç). Mesatarja e grave u rrit nga 79.9 në 80.6 vjeç, ndërsa e burrave nga 78.9 në 79.2 vjeç.

Numri i anëtarëve të organizatës Exit po rritet gjithashtu. Sipas raportit vjetor, gjatë 12 muajve të fundit, 14,189 persona u bënë pjesë e kësaj shoqate jofitimprurëse. Në fund të vitit 2025, Exit kishte gjithsej 195,836 anëtarë (+8%) në kantonet gjermanofone dhe rajonin italofon të Zvicrës.

Organizata më e madhe e asistencës për vetëvrasje në Zvicër e atribuon rritjen e numrit të rasteve tek një shoqëri në plakje, e cila përballet me sëmundje ose paaftësi serioze. Sipas raportit, 32% e personave që përdorën vetëvrasjen e asistuar kishin kancer terminal, që përkthehet në 461 raste. Një numër i konsiderueshëm i të moshuarve me disa sëmundje të njëkohshme (polimorbiditet) zgjodhën gjithashtu vdekjen e asistuar: vitin e kaluar pati 326 raste (23% e totalit), krahasuar me 205 në 2024.

Shumica e të sëmurëve rëndë kryen vetëvrasjen e asistuar në shtëpitë e tyre. Konkretisht, 75% e rasteve ndodhën në ambiente private, ndërsa 20% (278 raste) në shtëpi të pleqve.

Si gjithmonë, më shumë gra (818) sesa burra (603) përdorën Exit për të përfunduar jetën e tyre. Në Ticino pati një rast më pak se në 2024 (28 raste), ndërsa në Graubünden numri mbeti i njëjtë (35 raste).

Exit u legalizua në Zvicër që në vitet 1940, duke ofruar një mundësi ligjore për personat seriozisht të sëmurë ose të paaftë që duan të përfundojnë jetën me asistencë të sigurt.

Pandemitë dhe mungesat e energjisë, rreziqet më të mëdha për Zvicrën

Zyra Federale për Mbrojtjen Civile ka identifikuar pandemitë dhe mungesat e energjisë si rreziqet më të mëdha për Zvicrën. Analiza e re kombëtare e rreziqeve tregon se këto dy kërcënime kanë potencialin më të madh për shkaktimin e dëmeve.

Përveç kësaj, probabiliteti që këto ngjarje të ndodhin është relativisht i lartë, shkruan Zyra Federale për Mbrojtjen Civile (Babs) në analizën e katërt kombëtare të rreziqeve “Katastrofat dhe Emergjencat në Zvicër 2025”.

Rreziku i tretë më i shpeshtë sipas analizës së Zyres Federale për Migracion dhe Refugjatë (BAMF) është një fluks i madh i azilkërkuesve. Ndërkohë, një ndërprerje e energjisë renditet e katërta. Niveli i rrezikut llogaritet duke u bazuar në dëmin potencial për ekonominë dhe shoqërinë, si dhe në probabilitetin e ndodhjes së ngjarjes.

Sipas analizës, shumë kërcënime përmbushin të paktën një nga dy kriteret: potencial të lartë për dëme ose probabilitet të lartë për ndodhi. Për shembull, një tërmet ka potencial të madh për dëme, por ndodh relativisht rrallë. Pandemitë dhe mungesat e energjisë, nga ana tjetër, përmbushin të dy kriteret.

Rosalía dhe Björk elektrizojnë BRIT Awards 2026 me “Berghain”

Në ceremoninë e ndarjes së çmimeve BRIT Awards 2026, këngëtarja spanjolle Rosalía solli në skenë performancën e parë live të këngës “Berghain”, duke e shndërruar atë në një nga momentet më të komentuara të mbrëmjes.

Gjatë interpretimit, publiku u përball me një paraqitje të ndërtuar në mënyrë të kujdesshme artistike, ku muzika simfonike u ndërthur me elemente elektronike. Rosalía u shoqërua nga Orkestra Heritage dhe një kor në sfond, duke krijuar një atmosferë të theksuar skenike dhe vizuale.

Momenti kulmor erdhi me paraqitjen surprizë të artistes islandeze Björk, duke shënuar herën e parë që dy artistet performojnë së bashku live. Me një paraqitje karakteristike avangardë, Björk interpretoi pjesën e saj në këngë duke i dhënë performancës një dimension më eksperimental.

Segmenti përmbyllës u karakterizua nga koreografia dinamike dhe përdorimi i ndriçimit skenik, që rikrijuan atmosferën e një klubi alternativ, në përputhje me konceptin artistik të këngës.

Kjo performancë vjen pas publikimit të albumit Lux në fund të vitit 2025 dhe konsiderohet si një paralajmërim për turneun e ardhshëm botëror të Rosalía-s, i cili pritet të nisë në muajin mars dhe të përfshijë një numër të madh qytetesh në Evropë dhe më gjerë.

VIDEO:

https://www.youtube.com/watch?v=7fyufPkXLbs&list=RD7fyufPkXLbs&start_radio=1

 

 

Komunat e vogla zvicerane përballen me mungesë kandidatësh për zgjedhjet komunale

Shumë komuna në Zvicrën frankofone po hasin vështirësi për të gjetur kandidatët e nevojshëm për zgjedhjet komunale që do të mbahen më 8 mars. Në Villars-Epeney, kantoni Vaud, nuk ka asnjë kandidat për pesë vendet në këshillin komunal. Voluntarët ndihen të mbingarkuar dhe pa mbështetje administrative.

Moranne Roulier, e cila ka shërbyer si këshilltare e fshatit dhe pjesë e një familjeje me katër gjenerata të angazhuara në politikën lokale, nuk do të kandidojë më. Po ashtu, katër kolegët e saj kanë refuzuar të rinovojnë mandatet e tyre.

Fenomeni nuk është i izoluar: në kantonin Vaud, 39 nga 290 komunat nuk kanë kandidatët e mjaftueshëm, ndërsa në kantonin Fribourg disa komuna përballen me situata të ngjashme. Në disa fshatra, qytetarët mund të zgjidhen edhe pa dëshirën e tyre, siç ndodhi me Stéphane Scheidegger në Mettembert, i cili u bë kryetar fshati pa e kërkuar.

Shkaktarët kryesorë për mungesën e kandidatëve përfshijnë ngarkesën e madhe pune, mungesën e mbështetjes administrative dhe polarizimin politik. Ekspertët theksojnë se është e nevojshme të promovohen dhe të lehtësohen angazhimet politike lokale, veçanërisht për të rinjtë dhe profesionistët.

Autoritetet parashikojnë se problemi do të bëhet më i madh në të ardhmen, duke nxitur mundësinë e bashkimeve të komunave dhe vështirësi për të gjetur kandidatët e rinj.

Kosovë: Fatime emri më i shpeshtë dhe Krasniqi mbiemri më i përhapur

Agjencia e Statistikave të Kosovës ka publikuar raportin tematik për “Emrat dhe Mbiemrat në Kosovë” me të dhënat nga Regjistrimi i Popullsisë, Ekonomive Familjare dhe Banesave (ReKos) 2024.

Sipas njoftimit thuhet se me publikimin e këtyre të dhënave, përdoruesve u ofrohet një pasqyrë e detajuar mbi emrat dhe mbiemrat më të shpeshtë në Republikën e Kosovës, si dhe shpërndarjen e tyre territoriale sipas komunave, bazuar në popullsinë rezidente sipas këtij regjistrimi, transmeton albinfo.ch.

“Sipas të dhënave të dala nga Regjistrimi i Popullsisë (ReKos 2024) emri më i shpeshtë në Kosovë është emri i gjinisë femërore FATIME me gjithsej 6 339 persona që përfaqësojnë 0,40 % të popullsisë rezidente”, thuhet në raport.

Sa u përket mbiemrave, mbiemri më i përhapur ishte mbiemri KRASNIQI me gjithsej 50 236 persona, që përfaqësojnë 3,17 % të popullsisë rezidente.

Si është “e përfshirë” Zvicra në konfliktin SHBA-Iran?

Zvicra është një vend neutral dhe megjithatë luan një rol kyç në luftën midis Shteteve të Bashkuara dhe Teheranit. Pse ndodh kjo?

Më 28 shkurt, raketat amerikane dhe izraelite goditën disa qytete iraniane, me Teheranin që menjëherë nisi operacionet e veta hakmarrëse.

Edhe pse jo drejtpërdrejt, ky konflikt megjithatë prek edhe Zvicrën, pavarësisht – ose, në këtë rast, për shkak të – neutralitetit të saj.

Cili është saktësisht roli i Bernës?

Përgjigja e thjeshtë është se Shtetet e Bashkuara dhe Irani nuk kanë mbajtur marrëdhënie diplomatike për 46 vitet e fundit, kështu që ata nuk komunikojnë drejtpërdrejt.

Lidhjet e mëparshme miqësore midis dy kombeve u ndërprenë pas Revolucionit Iranian në vitin 1979, kur Shahu pro-perëndimor u dëbua dhe sundimtarët islamikë zunë vendin e tij.

Gjatë kryengritjes, ambasada amerikane në Teheran u sekuestrua dhe u mbyll, dhe lidhjet midis dy vendeve janë tendosur (për të thënë të paktën) që atëherë.

Sipas ministrisë së jashtme zvicerane, “si një vend neutral, Zvicrës i janë besuar [në vitin 1980] mandate të ndryshme mbrojtëse në lidhje me Iranin, duke përfshirë përfaqësimin e interesave të Shteteve të Bashkuara”.

Edhe pse ndonjëherë mund të duket si një detyrë e pafalshme, në situata të tilla, Berna ka përgjegjësinë të kërkojë përgjigjen zyrtare të SHBA-së ndaj pyetjes së Iranit dhe më pas t’ia komunikojë atë qeverisë në Iran.

Megjithatë, kryesisht roli i Zvicrës në Iran është i një natyre administrative – ai përfshin trajtimin e të gjitha çështjeve konsullore të SHBA-së, siç janë aplikimet për pasaporta dhe mbrojtja e qytetarëve amerikanë, raporton thelocal, përcjell albinfo.ch.

Tani, megjithatë, qeveria zvicerane po e gjen veten në një pozicion të palakmueshëm të përfaqësimit të interesave të SHBA-së në Teheran, ndërsa dënon sulmin e saj ndaj Iranit.

Dhe jo të gjithë në Zvicër janë të lumtur për këtë.

Duke pasur parasysh sulmet e fundit, një numër diplomatësh dhe politikanësh zviceranë po bëjnë thirrje që Zvicra të tërhiqet nga roli i saj si ndërmjetës midis Uashingtonit dhe Teheranit.

Për shembull, ish-diplomati François Nordmann theksoi se “iranianët dhe amerikanët po flisnin me njëri-tjetrin pa ndihmën e Zvicrës, dhe vende të tjera, si Turqia dhe Omani, po vepronin si lehtësues”.

“Mandati i dhënë Zvicrës e pengon atë të mbrojë interesat e veta, të flasë lirshëm dhe me forcë për ngjarje të tilla si masakrat e civilëve”, shtoi ai.

Ai nuk është i vetëm.

“Zvicra duhet të heqë dorë nga mandati i saj i ndërmjetësimit për Shtetet e Bashkuara në Iran sa më shpejt të jetë e mundur”, tha deputeti Gerhard Pfister, një ekspert i politikës së jashtme.

Një tjetër deputet, Roland Rino Büchel, ndan këtë qëndrim.

“Zvicra nuk është as një fuqi rajonale si Irani, as një fuqi e madhe si Shtetet e Bashkuara. Meqenëse jemi një vend i vogël dhe neutral, nuk ka kuptim që ne të ndërhyjmë në konfliktet ushtarake midis shteteve të palëve të treta”, argumenton ai.

Kjo nuk është e vetmja herë që Zvicra është thirrur të jetë një ‘ndërmjetës’ midis shteteve në grindje.

Për shembull, për më shumë se 50 vjet, Berna kishte përfaqësuar Shtetet e Bashkuara në Kubë dhe anasjelltas, pasi marrëdhëniet midis të dyjave u ndërprenë në vitin 1961.

Kur presidenti i atëhershëm Barack Obama rivendosi diplomacinë me Kubën në vitin 2015 dhe Berna mbeti, për të gjitha qëllimet dhe synimet, pa punë atje, roli i saj nuk u harrua: stafi i ambasadës së sapohapur amerikane varte një banderolë të madhe që thoshte “Faleminderit, Zvicër”.

Zvicra dhe BE nënshkruan paketën e marrëveshjeve

Presidenti i Konfederatës, Guy Parmelin, dhe Presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, nënshkruan sot në Bruksel paketën e marrëveshjeve midis Zvicrës dhe Bashkimit Evropian (BE). Bilateral III synon të stabilizojë dhe zgjerojë marrëdhëniet midis Bernës dhe Brukselit.

“Kjo është një ditë e rëndësishme për Bashkimin Evropian dhe për Zvicrën”, tha von der Leyen para nënshkrimit të marrëveshjeve. Marrëveshjet janë të balancuara, pragmatike dhe do të jenë të dobishme për të dyja palët, tha Parmelin në një konferencë të përbashkët për shtyp, raporton rsi, transmeton albinfo.ch.

Për ceremoninë e nënshkrimit, presidentja e Komisionit Evropian priti presidentin zviceran në selinë e Komisionit Evropian, Berlaymont. Ngjarja zgjati rreth 30 minuta.

Paketa e marrëveshjeve u negociua midis Bernës dhe Brukselit midis marsit dhe dhjetorit 2024. Mund të konsiderohet si vazhdim i Marrëveshjeve Dypalëshe I dhe II ekzistuese dhe njihet gjithashtu nga Këshilli Federal Zviceran si Marrëveshje Dypalëshe III.

Më shumë se 4,000 turistë zviceranë janë bllokuar në Lindjen e Mesme

Më shumë se 4,000 turistë zviceranë janë aktualisht të bllokuar në rajonin e Lindjes së Mesme pas operacionit ushtarak amerikan në Iran. DFAE është në kontakt me linjën ajrore zvicerane për të gjetur një zgjidhje për riatdhesimin.

Shumica dërrmuese e turistëve të bllokuar për shkak të mbylljes së hapësirës ajrore të rajonit janë në Emiratet e Bashkuara Arabe, tha Marianne Jenni, drejtoreshë e Drejtorisë Konsullore të Departamentit Federal të Punëve të Jashtme (FDFA), për shtypin të hënën. Shërbimi i saj po punon për të mbështetur qytetarët zviceranë në rajon, shtoi ajo.

Për momentin, Konfederata nuk ka ndërmend t’i riatdhesojë ata, sepse nuk ka zgjidhje për ta bërë këtë. “Përgjegjësia individuale zbatohet në përputhje me ligjin për Zvicrën Jashtë Vendit”, tha Marianne Jenni në orën 12:30 të pasdites. Ajo shton se autoritetet federale po monitorojnë vazhdimisht situatën dhe janë në kontakt me kompaninë zvicerane “për të parë se cilat zgjidhje janë të mundshme”.

“Ne nuk jemi në dijeni të ndonjë viktime zvicerane të një greve ose të lënduar”, tha ajo.

Udhëtimi nuk rekomandohet

Më shumë se 1000 persona kanë kontaktuar linjën e ndihmës të krijuar nga FDFA që nga përkeqësimi i situatës në Lindjen e Mesme të shtunën. Numri i personave të regjistruar në aplikacionin Travel Admin që ju lejon të gjurmoni udhëtarët që kanë nevojë për mbështetje është rritur ditët e fundit, raporton RTS, transmeton albinfo.ch.

FDFA tani këshillon kundër çdo udhëtimi jo-thelbësor në Liban, Bahrein, Jordani, Katar, Kuvajt, Arabinë Saudite dhe Emiratet e Bashkuara Arabe. Qëndrimet në Izrael dhe Iran tashmë ishin dekurajuar.

Kompania zvicerane njoftoi të dielën se po zgjaste pezullimin e fluturimeve të saj për në dhe nga Dubai deri më 4 mars. Fluturimet për në dhe nga Tel Avivi do të mbeten të pezulluara deri më 8 mars.

Shqetësim dhe ngushëllime nga qeveria

Presidenti i Konfederatës Guy Parmelin tha se ishte shumë i shqetësuar për këtë zjarr në Lindjen e Mesme. “Zvicra u bën thirrje të gjitha palëve të mbrojnë popullatat civile, të ruajnë infrastrukturën dhe të rikthehen në diplomaci sa më shpejt të jetë e mundur”, tha Këshilltari Federal në margjinat e nënshkrimit të marrëveshjeve dypalëshe me BE-në në Bruksel, duke specifikuar se Zvicra është ende e gatshme të ndihmojë palët në deeskalimin.

Ministri i Jashtëm Ignazio Cassis shprehu ngushëllimet e qeverisë për viktimat e sulmeve dhe kundërsulmeve në rajon, në margjinat e një eventi në Grandson (VD).

Ticino tha se kishte frikë nga një situatë e ngjashme me atë në Irak tridhjetë vjet më parë. “Nuk mendoj se një veprim ushtarak mund t’i vërë gjërat në rregull”, tha ai, disa ditë pasi u zhvilluan bisedime midis Uashingtonit dhe Teheranit në Gjenevë. Është bërë përparim gjatë diskutimeve, tha Këshilltari Federal. Por ato nuk i kënaqën Shtetet e Bashkuara, të cilat morën vendimin për të kryer një operacion kundër Iranit.

Vjenë: Ndryshim i rregullave të parkingut, ministria del me njoftim

Qeveria federale dhe shteti i Vjenës po ricaktojnë kompetencat për monitorimin e hapësirave të parkimit. Deri më tani, në bazë të një marrëveshjeje § 15a B-VG nga viti 2012, ekzistonte një përgjegjësi e përbashkët midis Drejtorisë së Policisë së Shtetit të Vjenës (LPD Vjenë) dhe Qytetit të Vjenës nga Departamenti i Magjistratëve përgjegjës për Monitorimin e Hapësirave të Parkimit (MA 67). Tani përgjegjësia për monitorimin e hapësirave të parkimit është përgjegjësi e MA 67.

Mjete të parkuara gabimisht

Ristrukturimi i ofron policisë lehtësim për stafin, të cilit deri më tani i janë caktuar edhe detyra administrative dhe organizative në fushën e monitorimit të hapësirave të parkimit. Për oficerët e policisë, monitorimi i trafikut të palëvizshëm në të gjithë zonën e qytetit të Vjenës nuk është më i disponueshëm. Mjetet e parkuara gabimisht do të vazhdojnë të kontrollohen nga monitorimi i hapësirave të parkimit. Policia e Vjenës është aktive në oraret pas punës.

MA 67 vazhdon të monitorojë trafikun e palëvizshëm në përputhje me Rregulloren e Trafikut Rrugor (StVO) dhe për këtë arsye – ashtu si oficerët e policisë – mund të ndëshkojë edhe shkelje të tilla si ndalimi në një korsi të dytë, në trotuar ose në zonën e kryqëzimit. Këto kontrolle garantojnë rrjedhshmërinë e trafikut nga njëra anë dhe sigurinë e të gjithë përdoruesve të rrugës nga ana tjetër dhe kështu detyra të rëndësishme policore kryhen nga punonjësit e MA 67.

Avantazhi është se, për shkak të riorganizimit, të gjitha përgjegjësitë për trafikun stacionar do të jenë në njërën dorë në të ardhmen. Detyrat e mëparshme, të tilla si kontrolli i pagesës së tarifave për zonën e parkimit afatshkurtër në të gjithë vendin dhe kontrolli i distinktivit §57a, pra “Pickerl”, ende kryhen nga organet e monitorimit të hapësirave të parkimit, përveç urdhërimit të tërheqjes së automjeteve të parkuara që pengojnë trafikun, si dhe monitorimit të skuterëve elektrikë të parkuar gabimisht, raporton Heute, transmeton albinfo.ch.

Në LPD të Vjenës, oficerët e policisë lirohen nga aktivitetet administrative dhe mund të përqendrohen përsëri plotësisht në detyrën e tyre kryesore, përkatësisht sigurimin e sigurisë dhe rendit për popullsinë.

“Mendoj se ka kuptim t’ia dorëzojmë monitorimin e hapësirave të parkimit përgjegjësisë së qytetit të Vjenës. Sepse si rezultat, më shumë oficerë policie janë në dispozicion për sigurinë e njerëzve dhe kështu për detyrat kryesore të policisë”, thotë Ministri i Brendshëm Gerhard Karner.

Për Qytetin e Vjenës, përgjegjësia e re e vetme do të thotë thjeshtim dhe përshpejtim i procedurave administrative dhe një strukturë të qartë pa dyfishim të dy strukturave organizative.

Këshilltari i Qytetit Ulli Sima: “Ne kemi punuar shumë për vite me radhë për modernizimin e menaxhimit të parkimit në Vjenë. Pas futjes së masave të zgjedhjes së parkimit në të gjithë vendin dhe dixhitalizimit, si kohët e fundit me Scan Cars, tani vjen optimizimi i nivelit administrativ. Duke bashkuar përgjegjësitë, ne krijojmë struktura të qarta dhe thjeshtojmë procedurat në monitorimin e hapësirave të parkimit. Ky është një hap i rëndësishëm për administrim modern dhe efikas.”

Përdorimi i ndihmave teknike – siç janë makinat e reja të skanimit – mund të zbatohet më shpejt dhe më me efikasitet në të ardhmen. Në përgjithësi, ristrukturimi forcon monitorimin bashkëkohor, ekonomik dhe efikas të hapësirave të parkimit në interes të qytetit të Vjenës dhe qytetarëve të saj. Përdorimi i ndihmave teknike, siç janë Scan Cars e reja, duhet gjithashtu të zbatohet shpejt dhe me efikasitet.

Zyrtarisht, marrëveshja e Nenit 15a shfuqizohet për ristrukturimin dhe Rregulloret e Trafikut Rrugor, si dhe ligjet përkatëse shtetërore, siç është Akti i Parkometrit të Vjenës, përshtaten për të transferuar detyrat. Bazat e nevojshme ligjore për transferimin e përgjegjësive te qyteti i Vjenës janë duke u përpunuar aktualisht.

Në të ardhmen, do të ketë një pikë kontakti kompetente për shoferët e makinave për pyetje në lidhje me parkimin ose gjobat e trafikut, përkatësisht MA 67. Në perceptimin e jashtëm, shpërbërja e marrëveshjes së Art. 15a B-VG nuk ndryshon praktikisht asgjë. Vetë monitorimi i hapësirës së parkimit vazhdon të kryhet nga organet e monitorimit të hapësirës së parkimit, fushëveprimi dhe intensiteti i kontrolleve mbeten të pandryshuara. Vetëm në vitin 2025, pati gjithsej 54.4 milion kontrolle.

Shqipërisë po i ikin të rinjtë

Vetëm pas pandemisë, në 4 vjet, për periudhën 2021-2024, nga vendi kanë ikur të paktën 180 mijë persona dhe këtu nuk përfshihen të dhënat e Greqisë dhe as Mbretërisë së Bashkuar, me këtë të fundit që pa një valë ikjesh që kulmoi në 2022-n. Ritmet e emigracioni u përshpejtuan pas pandemisë.

Eurostat ka publikuar dhe të dhënat e detajuara sipas grupmoshave, të personave që janë larguar nga Shqipëria në 2024-n. sipas përpunimeve të “Monitor” është i dukshëm dominimi i të rinjve. Grupi kryesor që ikin janë midis 25-29 vjeç, me mbi 6 mijë persona, ose 14.3% të totalit. Pas tyre vijnë të rinjtë e moshës 30 deri në 34 vjeç, me 13% të totalit, transmeton albinfo.ch.

Dukuri e fortë është dhe largimi i familjeve të reja, me fëmijë të vegjël, teksa grupmosha nën 15 vjeç përbënte gati 18% të të larguarve.

Në total, 62% e personave që kanë ikur emigrantë në vitin 2024 ishin nën 35 vjeç. Një pjesë e rëndësishme vitale dhe me përvojë e tregut të punës gjithashtu po preferon të largohet, me grupmoshën 35-49 vjeç që përbënte 20% të të ikurve.

Të dhënat historike të INSTAT tregojnë se ka një ulje të moshës së emigracionit. Psh në 2019-n, grup mosha kryesore që emigroi ishte ajo midis 30-34 vjeç, me 15.6% të totalit.

Largimi i të rinjve është një nga arsyet kryesore që ka bërë që mosha mediane, (ajo që e ndan popullsisë përgjysmë), të rritet me ritme shumë më të shpejta se në Bashkimin Evropian. Të dhënat e tjera të Eurostat bënë të ditur se Shqipëria kishte një moshë mediane 44.3 vite në 2025, shumë afër mesatares evropiane prej 44.9 vitesh.

Në 2015-n, mosha mediane ishte 34.7 vjeç. Kjo do të thotë që në 2025-n, gjysma e popullsisë ishte nën 44.3 vjeç, ndërsa 10 vite më parë Shqipëria ishte shumë më e re, me gjysmën e popullsisë që ishte më e re se 34.7 vjeç.

Ikja e grupmoshës riprodhuese ashtu dhe nga ndryshimi i stilit të jetesës kanë bërë që dhe lindjet të bien ndjeshëm gjatë viteve të fundit. Shqipëria po përjeton një nga krizat më të thella demografike në historinë e saj modern. Shifrat e fundit të vitit 2025 tregojnë një rënie drastike të numrit të lindjeve me rreth 74% krahasuar me fillimin e viteve ’90, ku Shqipëria regjistronte një rekord prej 82,125 lindjesh, ndërsa 35 vite më vonë, ky numër ka zbritur në nivelin kritik prej 21,425 lindje.

Faktorët kryesorë që kanë ushqyer këtë trend janë plakja progresive e popullsisë, largimi i të rinjve, që po vazhdon me ritme të larta dhe ulja e shkallës së fertilitetit në vetëm 1.21 fëmijë për grua.

Ky ndryshim i modelit të familjes, i kombinuar me ikjen e forcës riprodhuese drejt BE-së, e ka vendosur vendin përpara një sfide ekzistenciale, që nuk po merret aspak seriozisht nga qeveria, përkundrazi kjo e fundit po përhap narrativen që emigracioni ka ndalur dhe tashmë dominojnë kthimet, kur po ndodh tërësisht e kundërta.

Të dhënat e INSTAT për emigracionin neto, që mat diferencën mes atyre që kthehen dhe atyre që ikin është negativ, me personat që ikin të cilët përbëjnë më shumë se dyfishin e atyre që kthehen. Në vitin 2024 migracioni neto arriti rreth -43,761 persona, niveli më i lartë i regjistruar edhe për shkak të korrektimeve nga cens 2023. Në vitin 2025, ndonëse me rënie, treguesi mbeti shumë i lartë, rreth -28,836 persona.

Azilkërkuesit dhe rastet e vështirësive, aplikimi për leje pas 8 vitesh

Personat e pranuar përkohësisht duhet të jenë në gjendje të vazhdojnë të aplikojnë për leje qëndrimi pas pesë vitesh, ndërsa azilkërkuesit dhe personat, kërkesa e të cilëve për azil është refuzuar ose tërhequr (raste të vështira) duhet të jenë në gjendje ta bëjnë këtë sa më shpejt pas tetë vitesh (aktualisht pesë).

Kështu mendon Komisioni i Institucioneve Politike të Këshillit Kombëtar (CIP-N), pasi ka pranuar pjesërisht një mocion nga “senatori” Jakob Stark (UDC/TG), i miratuar tashmë nga shtetet më 23 shtator, transmeton albinfo.ch.

Sipas Stark, personat e pranuar përkohësisht, ata me leje N, ose ata pa leje, duhet të jenë në gjendje të aplikojnë për leje qëndrimi pas dhjetë vjetësh, në rastin më të mirë. Për CIP-N, kjo kërkesë shkon shumë larg, pasi do të kishte efekte negative tek personat e pranuar përkohësisht, sipas një deklarate të lëshuar sot nga shërbimet parlamentare.

Mundësia për të paraqitur një kërkesë për vështirësi përfaqëson një nxitje të rëndësishme për këtë kategori njerëzish që të integrohen shpejt. Zgjatja e afatit do të rrezikonte të ndërlikonte integrimin e tyre, pavarësisht qëndrimit të tyre afatgjatë të provuar në vend.

Megjithatë, komisioni mbështeti zgjatjen e afatit për kategoritë e tjera të individëve: migrantët pa dokumente duhet të jenë në gjendje të paraqesin një kërkesë për vështirësi jo më shpejt se pas dhjetë vjetësh qëndrimi në Zvicër, ndërsa azilkërkuesit dhe ata, kërkesat e të cilëve për azil janë refuzuar ose tërhequr, duhet të jenë në gjendje ta bëjnë këtë jo më shpejt se pas tetë vjetësh.

Kulturë, politikë, ushqim: çfarë i bën evropianët krenarë për vendin e tyre?

Sondazhi përfshiu rreth 30,000 njerëz në 25 shtete anembanë botës, 10 prej të cilave në Evropë.

Kur u pyetën se çfarë i bën të ndihen krenarë për vendin e tyre, njerëzit në Evropë iu referuan kryesisht kulturës dhe historisë së tyre, sistemit politik dhe mirëqenies sociale, por edhe ushqimit, shkruan The Local, transmeton albinfo.ch.

Në Itali, tema më e zakonshme e përmendur si burim krenarie kombëtare ishte kultura dhe artet. Këto u përmendën nga 38 përqind e të anketuarve, më shumë se çdo vend tjetër.

Një grua italiane që mori pjesë në sondazh tha se ishte krenare për “veprat në kisha, pikturat, skulpturat… shumica e vendeve në Itali kanë diçka të bukur”, shtoi ajo.

Një burrë italian tha se “Italia është një muze në ajër të hapur”.

Franca ishte gjithashtu ndër më krenarët në këtë fushë (26 përqind). Francezët (24 përqind), historia dhe liria e vendit (22 përqind), duke përfshirë lirinë e shprehjes dhe “aftësinë për t’u ankuar”, shërbimet publike (21 përqind) dhe mjedisi lokal (19 përqind) ishin arsye të tjera për të qenë të lumtur për vendin e tyre të origjinës.

Francezët përmendën në përgjigjet e tyre “frymën e Iluminizmit”, moton kombëtare “liri, barazi, vëllazëri” dhe trashëgiminë e Revolucionit Francez, duke përfshirë “gëlltitjen [dhe] përmbysjen e monarkisë”.

Në Itali, gjeografia dhe larmia e peizazheve (24 përqind) dhe italianët e tjerë (23 përqind) ishin gjithashtu ndër arsyet kryesore për kënaqësi.

Ushqimi dhe stili i jetës

Italia dhe Franca regjistruan gjithashtu pjesën më të lartë të përgjigjeve që shprehin krenari për ushqimin e tyre (përkatësisht 18 dhe 15 përqind), me një francez që theksonte aftësinë për të “shijuar verë dhe djathë të mirë”.

Kuzhina kombëtare ishte e rëndësishme edhe për spanjollët. Të anketuarit spanjollë ishin më krenarë për njerëzit e vendit të tyre (32 përqind), të parë si “punëtorë” dhe “mikpritës”, artet dhe kulturën (16 përqind), stilin e jetës (14 përqind) dhe gjeografinë (13 përqind).

“Ne kënaqemi; na pëlqen të festojmë”, komentoi një grua spanjolle, ndërsa një tjetër tha se ishte krenare për “mënyrën e të jetuarit të jetës”, dhe një burrë theksoi se “ka gëzim” në vend.

Në Hungari, Francë, Greqi dhe Poloni, krenaria ishte gjithashtu e lidhur me gjuhën kombëtare, ndërsa në Spanjë, Kanada, Indi, Indonezi dhe Afrikën e Jugut njerëzit vlerësuan që në vendin e tyre fliten shumë gjuhë.

Krenari për sistemin politik

Vende të tjera në Evropë kishin më shumë gjasa të thoshin se ishin krenarë për sistemin e tyre politik. Suedia dhe Gjermania ishin ndër të paktat vende ku kjo ishte arsyeja kryesore e kënaqësisë (përkatësisht 53 dhe 36 përqind).

Disa të anketuar suedezë thanë se ishin të lumtur që demokracia e tyre “funksionon mjaft mirë”, me “autoritete transparente” dhe “sundim të ligjit”.

Shumë prej tyre përmendën gjithashtu “sistemin e tyre të zhvilluar mirë të mirëqenies” (25 përqind) dhe liritë (24 përqind), veçanërisht “lirinë e tyre shumë të fortë të fjalës”. Kujdesi shëndetësor falas (19 përqind) dhe arsimi (15 përqind), si dhe mjedisi (32 përqind), u përmendën gjithashtu si karakteristika pozitive.

Të drejtat e barabarta ishin një burim tjetër krenarie kombëtare në Suedi (14 përqind), i vetmi vend ku “gratë kanë disi më shumë gjasa sesa burrat të thonë se barazia i bën krenare për vendin e tyre”.

“Jam krenar që jemi një demokraci me liri fjale. Kemi një sistem drejtësie të pavarur. Kemi një sistem të mirë mirëqenieje. Kemi arsim të mirë për të gjithë. Kemi të drejtën e aksesit publik. Kemi një rrjet të mirë rrugor. Kemi marrëdhënie të mira me fqinjët tanë. Kemi prodhim energjie elektrike miqësor me mjedisin. Në përgjithësi kemi një pikëpamje pozitive për qeniet tona njerëzore. I besojmë njëri-tjetrit…” tha një i anketuar suedez.

Në Gjermani, njerëzit ishin gjithashtu të lumtur për ekonominë e tyre (18 përqind), lirinë (16 përqind), duke përfshirë të drejtën për të “lëvizur lirisht” dhe sistemin shoqëror (15 përqind).

Një pjesëmarrës gjerman në anketë theksoi “si e kemi mposhtur fashizmin dhe kemi arritur ribashkimin dhe kemi pasur sukses ekonomikisht”.

“Më bën krenare që Gjermania është përballur me të kaluarën e saj dhe është pajtuar me të”, tha një grua gjermane.

Britanikët ishin kryesisht krenarë për britanikët e tyre “të mirë” dhe “të ndershëm” (25 përqind), si dhe për sistemin e tyre politik (22 përqind), diversitetin dhe multikulturalizmin (16 përqind) dhe Shërbimin Shëndetësor Kombëtar (12 përqind).

Por shumë (29 përqind) përmendën gjithashtu karakteristika për të cilat nuk ishin krenarë (29 përqind), duke thënë se “Brexit ishte një ide e keqe” ose “nuk ka shumë për t’u ndjerë krenarë për momentin”.

Greqia ishte vendi ku historia u përmend më shumë si burim krenarie (37 përqind), me të anketuarit që iu referuan “qytetërimit të tyre të lashtë”.

Edhe në Poloni, historia ishte një burim kryesor krenarie (20 përqind), me njerëzit që përmendën “luftën e tyre për pavarësi”, demokracinë dhe “daljen nga komunizmi”.

Në çdo vend të anketuar, demokracia ishte një çështje krenarie. Në Japoni, Holandë, Spanjë, Suedi dhe Mbretërinë e Bashkuar, njerëzit ishin gjithashtu krenarë për monarkitë e tyre.

Sesioni pranveror i parlamentit fillon sot

Ndërsa të dy dhomat e parlamentit – Këshilli Kombëtar dhe Këshilli i Shteteve – rimbledhen, deputetët do të diskutojnë dhjetëra çështje të reja dhe të vjetra.

Ndër temat që do të debatohen është iniciativa e SVP-së që bën thirrje për ruajtjen e neutralitetit zviceran; mundësia e kërkimit sistematik të një ekstrakti të regjistrit penal nga një qytetar i Bashkimit Evropian që aplikon për leje qëndrimi; lejimi i emrave me dy fuçi për çiftet e martuara; ndalimi i importit të foie-gras, si dhe kundërpropozimi i qeverisë; inkurajimi i pensionistëve që të kthehen në punë; dhe taksa e tranzitit për turistët e huaj, transmeton albinfo.ch.

OKB: Nuk mund të verifikohet nëse Irani ka ndalur pasurimin e uraniumit

Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike ka njoftuar se nuk është në gjendje të konfirmojë nëse Irani ka ndërprerë aktivitetet për pasurimin e uraniumit, për shkak të mungesës së aksesit në disa objekte bërthamore.

Sipas një raporti konfidencial të shpërndarë për shtetet anëtare, autoritetet iraniane nuk kanë lejuar inspektime në disa prej impianteve që dyshohet se janë goditur nga Izraeli dhe Shtetet e Bashkuara gjatë përplasjes 12-ditore në qershor 2025. Për këtë arsye, agjencia nuk mund të verifikojë as aktivitetet aktuale dhe as madhësinë e rezervave të uraniumit të pasuruar.

Megjithëse Irani ka deklaruar katër objekte të pasurimit, mungesa e transparencës ka lënë pa përgjigje çështje të rëndësishme mbi sasinë, përbërjen dhe vendndodhjen e materialeve bërthamore. IAEA thekson se kjo situatë kërkon zgjidhje urgjente.

Raporti vlerëson se Irani disponon rreth 440.9 kilogramë uranium të pasuruar deri në 60%, një nivel shumë pranë atij të nevojshëm për armë bërthamore. Sipas agjencisë, kjo sasi teorikisht mund të përdoret për prodhimin e deri në 10 armëve bërthamore, megjithëse kjo nuk do të thotë se vendi aktualisht posedon një të tillë.

Në mungesë të inspektimeve në terren, IAEA ka përdorur imazhe satelitore për të monitoruar aktivitetin në objektet bërthamore, duke vërejtur lëvizje në hyrjet e tuneleve në Isfahan, si dhe aktivitet në Natanz dhe Fordow, pa mundur të përcaktojë natyrën e tyre.

Ndërkohë, agjencia ka marrë pjesë në bisedimet mes SHBA-së dhe Iranit në Gjenevë gjatë muajit shkurt për çështjen e verifikimit bërthamor, por pa arritur një marrëveshje. Negociatat teknike pritet të vazhdojnë në Vjenë, në një kohë kur tensionet në Lindjen e Mesme mbeten të larta.

Irani vazhdon të këmbëngulë se programi i tij bërthamor është për qëllime paqësore dhe refuzon të ndalojë pasurimin e uraniumit apo të dorëzojë rezervat ekzistuese.

Valdete Hoti, kur humanizmi shndërrohet në mision jete

Ka ditë që nuk kërkojnë zhurmë, por një ndryshim në mënyrën si shohim botën. 1 Marsi, Dita e Ndërgjegjësimit për Përdoruesit e Karrocës, është një prej tyre.

E themeluar nga aktivisti britanik Steve Wilkinson, kjo ditë nuk është ndërtuar mbi idenë e kufizimit, por mbi një këndvështrim tjetër: karroca nuk është vetëm një mjet ndihmës, për shumë njerëz, ajo është formë lirie. Një mënyrë tjetër për të lëvizur, për të qenë i pranishëm, për të mos mbetur jashtë.

Kjo ditë synon të festojë pikërisht këtë liri, të rrisë ndërgjegjësimin për sfidat e përditshme dhe mbi të gjitha, të nxisë përfshirjen reale në shoqëri. Sepse sfidat nuk qëndrojnë vetëm te lëvizja, por te mënyra si ndërtohen hapësirat, institucionet dhe vetë mendësia kolektive.

Në një vend si Zvicra, ku rreth 1.7 milionë persona jetojnë me një formë aftësie të kufizuar dhe ku dhjetëra mijëra përdorin karrocë, kjo ditë merr një dimension konkret.

Sepse në fund, nuk është fjala vetëm për qasshmërinë, por për  mënyrën si e shohim njëri-tjetrin.

Në këtë hapësirë mes sfidës dhe dinjitetit, rrëfimi i Valdete Hotit është një pikë referimi për kuptimin e vërtetë të përfshirjes.

E lindur në Gjilan dhe e vendosur në Zvicër në vitin 1992, në një kohë zhvendosjesh dhe pasigurish, Valdete Hoti i përket një brezi që e ka ndërtuar jetën nga e para. Por rrëfimi i saj nuk mbështetet te vështirësia, ai ndërtohet mbi mënyrën si ajo e ka përballur atë.

E prekur nga distrofi muskulare progresive, ajo nuk e ka lejuar këtë realitet të përcaktojë kufijtë e saj. Përkundrazi, ka përfunduar studimet në Dizajn Grafik dhe është angazhuar si ndërmjetësuese ndërkulturore dhe përkthyese, duke u bërë një pikë referimi për shumë individë me sfond migrimi.

Rrugëtimi i saj humanitar nisi me projektin “Shpresa”, një iniciativë e orientuar drejt ndihmës për invalidët e luftës, njerëz që kërkonin trajtim, mbështetje dhe mbi të gjitha, dinjitet.

Me ish presidenten e Zvicrës, Doris Leuthard

Shoqata “Parandalo” sot përfaqëson një hapësirë të rrallë në komunitet, rreth 160 anëtarë, një qendër e hapur për të gjitha kombësitë dhe një model pune që nuk mbështetet në përfitim, por në përgjegjësi. Ndihma juridike, ndërmjetësimi me institucione, mbështetja sociale, janë pjesë e përditshmërisë së saj. Ajo që e dallon këtë qendër nuk janë shërbimet, por është mënyra si njerëzit ndihen brenda saj. Rastet që trajton Valdete Hoti dhe ekipi i saj nuk janë të thjeshta, ato janë histori ku ndërthuren probleme shëndetësore, sociale dhe ekonomike shpesh të padukshme për institucionet. Në këtë realitet, puna e saj nuk është vetëm ndërmjetësim, por edhe rikthim i dinjitetit.

Me prindërit

Sepse të ndihmosh dikë të plotësojë një formular është një hap, ta ndihmosh të besojë sërish në veten është një proces i gjatë, dhe pikërisht ky proces është thelbi i punës së saj. Dhe siç shprehet vetë ajo: “E bëj këtë punë me zemër. Nëse mund t’ia lehtësojmë jetën qoftë edhe një njeriu, atëherë ia vlen çdo përpjekje. Ne nuk duhet të presim nga të tjerët,duhet të bëhemi mbështetje për njëri-tjetrin.”

Për këtë angazhim të vazhdueshëm, Valdete Hoti është nderuar me mirënjohje të shumta nga institucionet e Republikës së Kosovës dhe ato zvicerane, duke dëshmuar se puna e saj tejkalon kufijtë e një komuniteti të vetëm.

Në vitin 2024, ajo u shpall “Personalitet i Vitit” nga albinfo.ch për humanizëm dhe gjithëpërfshirje, një vlerësim që nuk qëndron si dekor, por si reflektim i një pune të ndërtuar në heshtje, aty ku ndikimi matet në jetët e njerëzve.

https://www.albinfo.ch/mbremja-albgala-e-platformes-mediale-albinfo-ch-nje-perjetim-i-paharrueshem/

Në Ditën Botërore të Personave me Karrocë, figura e Valdete Hotit nuk kërkon vëmendje për veten. Ajo e zhvendos fokusin te të tjerët, te ata që kanë nevojë për një derë të hapur, për një zë që i përfaqëson, për një dorë që nuk tërhiqet.

Për albinfo.ch Luljeta Ademi

Donjeta Sadiku shkëlqen për Kosovën në boks, fiton medaljen e artë në “Strandja 2026”

Boksierja kosovare Donjeta Sadiku ka triumfuar në turneun ndërkombëtar “Strandja 2026” në Sofje, duke fituar medaljen e artë në kategorinë deri në 60 kg.

Në finalen e fortë ndaj brazilianes Rebeca De Santos, Sadiku tregoi teknikë të lartë dhe vendosmëri. Tre nga pesë gjyqtarë e shpallën fituese me rezultatin 29-28 dhe 30-27, duke konfirmuar dominimin e saj në ring.

Ky sukses i madh jo vetëm që forcon karrierën e Donjeta Sadikut, por edhe ngrit flamurin e Kosovës në skenën ndërkombëtare të boksit.