Burim Ahmetaj, një CFC në moshën 45 vjeçare dhe një jetë të re – falë Nenit 32

Burim Ahmetaj punoi në industri për një kohë të gjatë pa një kualifikim formal. Neni 32 i Zyrës Federale të Profesionistëve (OFPr) i lejoi atij më në fund të merrte një Certifikatë Federale të Aftësisë në fushën e fëmijërisë së hershme.

“Kanë qenë dy vjet të ndërlikuara, jetë e përditshme, për mua dhe gruan time. Por në fund ndihem shumë krenar,” tha Burim Ahmetaj, i cili sapo ka festuar një moment të rëndësishëm në jetën e tij dhe të familjes: në moshën 45 vjeç ai mori CFC-në (Certifikatën Franceze të Trajnimit Profesional) si Asistent Social dhe Arsimor.

Një certifikim i vonë falë Nenit 32 të Ordinancës mbi Trajnimin Profesional. I rezervuar për të rriturit, ky sektor mbetet pak i kuptuar nga popullsia. Në kantonin e Neuchâtel-it, i cili sapo ka rritur mbështetjen financiare për këtë rrugë, rreth njëqind njerëz kanë marrë një kualifikim në fund të këtij viti akademik, shkruan arcinfo.ch.

Me një shikim të sjellshëm dhe një zë të qetë, tani i martuar dhe baba i pesë fëmijëve, Burim Ahmetaj kishte, si shumë të tjerë, një rini të pavendosur. “Në moshën 16 vjeç fillova një praktikë si bojaxhi shtëpish,” shpjegon ai. “Por nuk më pëlqeu, kështu që e lashë në gjysmë të rrugës.”

Në fund ai përfundoi duke punuar në industri. Së pari si teknik, pastaj si udhëheqës ekipi dhe së fundmi si kontrollues cilësie. Gjatë më shumë se 10 viteve ai u ngjit në shkallët e karrierës duke përfunduar disa kurse trajnimi, por ende pa një diplomë zyrtare, përcjell albinfo.ch.

Në vitin 2017, një mundësi karriere për gruan e tij prishi organizimin e jetës familjare dhe e detyroi të ndryshonte rrënjësisht drejtim për herë të parë. “Më duhej të isha më i disponueshëm,” kujton ai. “Kërkova të ulja shkallën e aktivitetit tim, por nuk ishte e mundur. Kështu që vendosa të jepja dorëheqjen dhe të bëhesha një baba që rrinte në shtëpi.”

Për tre vjet, babai i ri iu përkushtua tërësisht familjes së tij, ndërsa mendonte edhe për të ardhmen e tij profesionale. Aktiv në fushën e fëmijërisë së hershme, gruaja e tij e inkurajoi të ndiqte këtë drejtim. “Unë tashmë kisha pak përvojë,” kujton ai. “Por duhej të isha i sigurt.”

Me fëmijët që po bëheshin më të pavarur, Burim Ahmetaj vendosi të ndryshonte karrierë. Disa muaj përvojë pune në një çerdhe e konfirmuan vendimin e tij dhe më pas, në vitin 2020, ai siguroi një punë në Isles aux Enfants në Areuse. “Punova atje për një vit, ishte e mrekullueshme,” buzëqesh ai. “Gjatë pandemisë Covid, çerdhja kishte mungesë stafi, por pastaj nuk mundën të më mbanin.”

Një shans i dytë

Me mbështetjen e menaxhmentit të tij, ai u punësua në La Chaux-de-Fonds, në Ma crèche sous les étoiles, ku punon ende sot. Çështja e trajnimit lindi shpejt. “Kishte detyra që nuk mund t’i bëja, si të dilja për shëtitje me fëmijët,” shpjegon ai. “Gruaja ime dhe menaxhmenti më inkurajuan fuqimisht. Atëherë dëgjova për Nenin 32.”

Neni 32, i cili hyri në fuqi më 1 janar 2004 me Ligjin e ri Federal për Trajnimin Profesional, synon t’u mundësojë të rriturve pa një certifikatë ose diplomë ekuivalente, por me përvojë profesionale, të marrin një kualifikim të njohur. Kjo rrugë ofron mundësinë për të hyrë direkt në provimin përfundimtar për një profesion (CFC ose AFP) pa ndjekur trajnim tradicional shkollor, por përmes kurseve modulare ose vetë-studimi.

Kantoni i Neuchâtel-it ishte ndër të parët që strukturoi një sistem mbështetës. I udhëhequr nga Shërbimi i Trajnimit dhe Orientimit Pas-Detyrimit (SFPO), i cili ofron për shembull vlerësime aftësish, planifikim modulesh dhe mbështetje metodologjike, certifikimi profesional për të rriturit merr gjithashtu mbështetje financiare nga shteti, i cili e ka forcuar atë së fundmi.

Shumë mirënjohës ndaj kantonit që u kujdes për trajnimin e tij teorik, si dhe ndaj gruas që e mbështeti shumë çdo ditë, Burim Ahmetaj mori CFC-në e tij me nderime dhe mesataren më të mirë të të gjitha procedurave të Nenit 32.

Por ai do të presë edhe disa ditë para se të shkojë me pushime. Me kërkesë të SFPO-së, ai ka pranuar të bëhet “ambasador” për Nenin 32, duke xhiruar një video të shkurtër promovuese që do të jetë e disponueshme në internet nga shtatori.

Sa i përket të ardhmes, ajo është tashmë thuajse e gjitha e planifikuar. “Kjo diplomë më hap dyer, më lejon të zgjeroj horizontet e mia. Në shtator do të kthehem në punë në Areuse në Isles aux Enfants, një vend ku e shijova shumë. Do ta mbaj të qëndrueshme për një vit dhe pastaj, pse jo, do të nis një trajnim të lartë si edukator i fëmijërisë së hershme.”

---