Azilkërkuesit në Zvicër, në fokus të politikës dhe medias

SRF zbërthen numrat më të rëndësishëm: Sa kanë ardhur gjatë viteve? Dhe, nga ku? Dhe, çfarë po bëjnë 26 për qind në Zvicër?

Azilkërkuesit janë shpesh në fokus të politikës dhe medias. Një vështrim në zhvillimin e njerëzve në procesin e azilit tregon: Luhatjet varen nga konfliktet jashtë Zvicrës, si lufta civile në Siri nga viti 2012, e cila rezultoi në presion të fortë migrimi. Rreth një e treta e njerëzve që paraqesin një kërkesë për azil në fund u jepet azil, raporton SRF, transmeton albinfo.ch.

Lufta në Ukrainë solli një status të ri – atë të atyre që kanë nevojë për mbrojtje. Vitin e kaluar kishte rreth 60,000 njerëz në nevojë për mbrojtje në Zvicër, kryesisht nga Ukraina. Ju jeni jashtë procesit aktual të azilit.

Banorët janë zakonisht këtu për shkak të një pune, jetojnë në Zvicër dhe kanë leje qëndrimi për një deri në pesë vjet. Numri është rritur ndjeshëm, veçanërisht që nga viti 2006, kur u zgjerua marrëveshja e lëvizjes së lirë me BE-në.

Deri tani, grupi më i madh janë banorët. Ata përbëjnë mbi gjysmën e njerëzve pa pasaportë zvicerane. Në varësi të origjinës dhe kantonit tuaj, ju mund të vendoseni pas pesë deri në dhjetë vjet – për sa kohë që plotësoni disa kritere si të ardhurat e sigurta. Gjithnjë e më shumë njerëz e kanë këtë status. Disa prej tyre mund të natyralizohen herët a vonë.

Së bashku me nëngrupet e tjera si banorët afatshkurtër, punëtorët sezonalë apo diplomatët, këta janë afërsisht 2.4 milionë banorët e sotëm të Zvicrës pa pasaportë zvicerane, përcjell tutje albinfo.ch.

Popullsia zvicerane gjithashtu është rritur me kalimin e viteve – për shkak të një niveli pozitiv të lindjeve dhe përmes natyralizimit. Megjithatë, numri i emigrantëve është rritur më shpejt.

Kjo mund të tregohet proporcionalisht edhe më qartë. Përqindja e emigrantëve në Zvicër është rritur me kalimin e viteve. Në veçanti, përqindja e njerëzve që janë zhvendosur në Zvicër për një punë dhe kanë qëndruar është rritur ndjeshëm, ndërsa ajo e azilkërkuesve mbetet rreth një për qind.

Shkrimtari Max Frisch ndikoi në diskutimin në vitet 1960 me fjalinë: “Ne thirrëm punëtorët dhe njerëzit erdhën”. Numri i emigrantëve, shumica e të cilëve vijnë në Zvicër për shkak të një pune, mbetet i lartë dhe bën që popullsia të rritet me 0.9 për qind në vit – më shumë se në vendet e tjera evropiane. Kjo është kryesisht për shkak të rritjes ekonomike mbi mesataren dhe rritjes së prosperitetit. Por nga vijnë emigrantët, çfarë bëjnë ata në Zvicër dhe si ndryshojnë nga popullata zvicerane?

Rreth 17 për qind e popullsisë totale vjen nga vende të tjera evropiane në zonën e BE/EFTA, rreth 9 për qind nga vendet evropiane që nuk janë anëtare të BE-së, ose nga vende jashtë Evropës – të ashtuquajturat vende të treta. Përafërsisht i njëjti numër i burrave me gratë, përcjell tutje albinfo.ch.

Përafërsisht e njëjta përqindje emigrantësh punojnë si zviceranët. Të papunësuarit përfshijnë fëmijët, pensionistët, bashkëshortët dhe amviset dhe të papunët.

Nëse shikoni vetëm ata në punësim, situata ndryshon. Në profesione shumë të kualifikuara si specialistë IT, avokatë, menaxherë apo mjekë, emigrantët nga vendet e BE-së janë proporcionalisht pak të mbipërfaqësuar krahasuar me të gjithë popullsinë rezidente, ndërsa ata nga vendet e treta janë më pak të tillë.

E kundërta është e vërtetë për punët e pakualifikuara: qofshin kamerierë, staf pastrimi apo hedhjen e mbeturinave – këto punë të paguara keq kryesisht merren nga njerëz pa pasaportë zvicerane.

Prandaj, emigrantët janë më shpesh në mesin e të ashtuquajturve të varfër që punojnë: ata fitojnë shumë pak nga puna e tyre për të qenë në gjendje të jetojnë me të – dhe për këtë arsye duhet të marrin ndihmë sociale shtesë.

Në debatin aktual politik, emigracioni matet shpesh me pasojat e tij negative. Shifrat tregojnë: Shumica dërrmuese e njerëzve që emigrojnë në Zvicër vijnë në punë – dhe, sipas një raporti të Sekretariatit Shtetëror për Çështjet Ekonomike (Seco), “luajnë një rol të rëndësishëm në përmbushjen e kërkesës për fuqi punëtore”. Kjo vlen jo vetëm për profesionet me kualifikim të lartë, si specialistë apo mjekë IT, por edhe për profesione të pakualifikuara, si kamerierë apo personel pastrimi. Kjo kryesisht për faktin se “popullsia lokale sot është dukshëm më e kualifikuar dhe kryen aktivitete profesionale më të vështira se njëzet vjet më parë”, siç thuhet në raportin Seco.

Konkretisht: Shpesh mund të gjendet vetëm staf i huaj për punë me pagesë të dobët. Dhe, më shumë se kaq: Sipas skenarëve të Zyrës Federale të Statistikave (BfS) mbi zhvillimin demografik, rritja ekonomike e Zvicrës do të varet edhe më shumë nga imigracioni në të ardhmen.

 

---