Zvicra kërkon ide të reja për financimin e ushtrisë

(KEYSTONE/Anthony Anex)

Pas shfaqjes së dronëve në Europën Veriore, shumë anëtarë të parlamentit zviceran shohin një urgjencë më të madhe për riarmatim. Gjatë seancës vjeshtore, u prezantuan tre ide për mënyrat se si ushtria mund të marrë më shumë fonde.

Punonjësit federalë të japin kontributin e tyre

Një ide veçanërisht e diskutueshme është që punonjësit federalë të heqin dorë nga disa privilegje, në mënyrë që më shumë fonde të investohen në siguri. Këtë propozim e ka paraqitur Hans-Peter Portmann, anëtar i Këshillit Kombëtar për partinë FDP nga Cyrihu, dhe ai mbështetet nga 63 anëtarë të parlamentit, përfshirë qendër dhe GLP.

Portmann propozon që kostot e punonjësve federalë të ulen për 3% çdo vit, duke filluar nga viti 2027. Kjo, sipas llogaritjeve të tij, do të mundësojë një shtesë prej 1.5 miliardë frangash zvicerane për ushtrinë brenda katër viteve. Ai sqaron se kjo nuk kërkon shkurtim të vendeve të punës, por mund të arrihet duke hequr disa benefite si pushime shtesë apo shtesat e tjera.

Bonde speciale për mbrojtje

Andrea Gmür-Schönenberger nga Partia e Qendrës, eksperte për politikën e sigurisë, tregon simpatinë e saj për këtë ide dhe kërkon një avancim në financimin ushtarak. Ajo propozon që qeveria federale të emetojë një “bon sigurie” – një lloj boni mbrojtjeje i ngjashëm me atë të vitit 1936. Një tjetër ide nga Partia e Qendrës është krijimi i një fondi të veçantë për ushtrinë.

Pengesa kryesore: Brezi i borxhit

Priska Seiler Graf, eksperte për politikën e sigurisë nga SP, shpreh dyshimin nëse këto propozime do të sjellin një zgjidhje të qëndrueshme për financimin ushtarak. “Problemi kryesor është brezi i borxhit,” thekson ajo.

Portmann pranon se një fond i veçantë apo një bon ushtarak mund të shkelin brezin e borxhit, por ulja e kostove të punonjësve federalë mund të zbatohet pa pengesa të mëdha. “Kjo është zgjidhja e vetme për të financuar ushtrinë përmes buxhetit normal,” thotë ai.

Aktualisht, asnjë nga propozimet e reja nuk ka shumicë të qartë në parlament. Edhe anëtarë konservatorë pranojnë se, në fund, mund të mos ketë alternativë tjetër përveç rishikimit të brezit të borxhit, megjithëse sfidimi i këtij tabu politik pritet të ndodhë më vonë.