KNKK do të ndihmojë në ribashkimin e pengjeve izraelite dhe të të burgosurve palestinezë me familjet e tyre sipas marrëveshjes midis Izraelit dhe Hamasit. Kjo duhet të jetë një pikë kthese pas dy vitesh tmerri të paimagjinueshëm, tha presidentja e saj Mirjana Spoljaric në Gjenevë të premten. “Kjo situatë ofron një mundësi për të shpëtuar jetë dhe për të zvogëluar vuajtjet”, shtoi ajo. Stafi i Komitetit Ndërkombëtar të Kryqit të Kuq (KNKK) në Rripin e Gazës, Bregun Perëndimor dhe Izrael do të punojë në operacion.

“Nga pikëpamja logjistike dhe e sigurisë, kjo është shumë e madhe krahasuar me atë që kemi qenë në gjendje të bëjmë në të kaluarën”, tha Christian Cardon, një zëdhënës i organizatës, për agjencinë zvicerane të lajmeve Keystone-SDA. Marrëveshja parashikon kthimin e 47 pengjeve, të gjallë ose të vdekur, dhe më shumë se 1,900 të ndaluarve palestinezë, në një afat kohor që parashikon që operacioni të zhvillohet të hënën ose të martën e ardhshme, transmeton albinfo.ch.

“Ekziston një dëshirë për të vepruar shpejt” midis palëve në konflikt, shtoi zëdhënësi, duke theksuar se KNKK është gati të ofrojë mbështetjen e nevojshme.
“Presioni është i madh dhe ne duhet të jemi të përgatitur për çdo surprizë të minutës së fundit”, tha ai. Delegatët, si dhe ekspertët mjekësorë dhe psikologjikë, do të jenë aktivë.

Organizata mbetet e kujdesshme. “Ende nuk ka armëpushim, nuk ka lirime, nuk ka fluks masiv të ndihmës humanitare”, thekson z. Cardon. “Të gjithë “kjo është ende hipotetike”, shtoi ai.

Kryeqyteti Ndërkombëtar i Kryqit të Kuq shpreson gjithashtu të jetë në gjendje të dërgojë ndihmë në Rripin e Gazës në siguri të plotë. Të enjten, ai ishte në gjendje të shpërndante pajisje mjekësore dhe ilaçe në Qytetin e Gazës në spitalin e Gjysmëhënës së Kuqe Palestineze për herë të parë që nga largimi i përkohshëm i stafit të tij nga kjo pjesë veriore e territorit palestinez dhjetë ditë më parë.

Zëdhënësi foli për “vështirësinë e familjeve që janë ende të pranishme”. Disa kanë refuzuar të ndjekin urdhrin izraelit për të evakuuar Qytetin e Gazës. Ose sepse nuk janë në gjendje ta bëjnë këtë, ose sepse duan të qëndrojnë pranë rrënojave të shtëpive të tyre, ku mund të ketë ende trupa që nuk mund të gjenden.

Që tani e tutje, zëdhënësi këmbëngul, “të gjithë duhet të kenë akses” në ndihmë në të gjithë vendin, përfshirë të moshuarit.
“Ditët e ardhshme do të jenë vendimtare”, thotë presidentja e organizatës. Ajo u bëri thirrje palëve në marrëveshje të respektojnë angazhimet e tyre për armëpushimin, kthimin e pengjeve dhe të paraburgosurve, si dhe ndihmën humanitare.

Iniciativa “Për një Zvicër të përkushtuar” dëshiron që të gjithë të rinjtë të punojnë për komunitetin dhe mjedisin dhe jo vetëm të rinjtë zviceranë në ushtri. Angazhimi mund të bëhet në ushtri, në shërbimin civil, në mbrojtjen civile ose në një shërbim tjetër të milicisë.

Prandaj, iniciativa dëshiron të zgjasë shërbimin e detyrueshëm ushtarak, i cili aktualisht është i kufizuar në ushtri, mbrojtje civile dhe shërbim civil. Ajo sqaron se rezervat e ushtrisë dhe mbrojtjes civile duhet të garantohen.

Kërkesat për personel janë tashmë të mbuluara. Këshilli Federal dhe Parlamenti e njohin objektivin e iniciativës për të forcuar angazhimin e qytetarëve ndaj shoqërisë si të saktë. “Vendi ynë jeton me angazhimin e qytetarëve të tij”, tha Ministri i Mbrojtjes Martin Pfister për mediat. “Por iniciativa shkon shumë larg.”

Një zgjatje e shërbimit të detyrueshëm ushtarak nuk është rruga e duhur kur bëhet fjalë për furnizimin e qëndrueshëm të ushtrisë dhe mbrojtjes civile, sipas Pfister. Sepse shërbimi i detyrueshëm ushtarak shërben për të pajisur ushtrinë dhe mbrojtjen civile me personel të mjaftueshëm për të siguruar sigurinë e Zvicrës, raporton SRF.

Sot, rreth 35,000 njerëz janë në detyrë çdo vit. Nga këta, rreth 28,000 shërbejnë në ushtri, mbrojtje civile ose shërbim civil. Nëse iniciativa miratohet, 70,000 persona do të rekrutohen çdo vit. “Kjo i tejkalon shumë nevojat e ushtrisë dhe të ZP-së,” tha Pfister, transmeton albinfo.ch.

Kosto të dyfishta dhe mungesë punëtorësh

Kjo gjithashtu do të thotë se dyfish më shumë njerëz janë aktualisht larg punës. Kompanitë do të vuanin nga kjo. Ministri gjithashtu kujtoi se ato do të duhet të përballojnë kosto të larta, ndër të tjera, për të kompensuar mungesën e punonjësve të tyre.

Ekonomikisht, nuk ka kuptim të përdoren kaq shumë njerëz për detyra që nuk korrespondojnë me aftësitë e tyre profesionale dhe për të cilat ata janë më pak të kualifikuar, theksoi më tej Pfister.

Për më tepër, kostot vjetore do të dyfishoheshin. Ato do të rriteshin në rreth 1.6 miliardë franga për zëvendësimin e të ardhurave dhe në rreth 320 milionë franga për sigurimin ushtarak.

Në kurriz të grave

Për Martin Pfister, një shërbim për qytetarët do të “shkonte në drejtimin e gabuar për gratë”. Do të ishte një barrë shtesë. Gratë tashmë bëjnë një pjesë të madhe të punës së papaguar të arsimit, kujdesit dhe kujdesit për fëmijët dhe të afërmit, si dhe punët e shtëpisë.

Barazia në botën profesionale ende nuk është realitet. Detyrimi i grave për të kryer një shërbim ndaj qytetarëve nuk do të përbënte përparim në aspektin e barazisë.

Së fundmi, Ministri i Mbrojtjes kujtoi gjithashtu se ishte e diskutueshme nëse mund të krijoheshin shërbime të mjaftueshme të milicisë që do të përmbushnin ndalimin e punës së detyruar. Përveç kësaj, qytetarëve do t’u imponoheshin detyrime që shkojnë përtej asaj që është e nevojshme.

Njerëzit që jetojnë jashtë vendit shpesh e imagjinojnë dimrin në Zvicër ashtu siç portretizohet në kartolina: i mbuluar nga një shtresë e trashë bore. Por a është vërtet kështu?

Shumë zviceranë të moshuar kujtojnë ditët e fëmijërisë së tyre, kur kishte borë të bollshme gjatë muajve të dimrit, dhe ata shkonin me sajë në rrugë dhe bënin patinazh në liqene të ngrira.

Nëse ende shpresoni ta bëni këtë në Zvicër gjatë muajve të ftohtë (domethënë, nga dhjetori deri në mars) dhe të gjeni një vend të mrekullueshëm dimëror kudo që të shkoni, mund të përfundoni të zhgënjyer hidhur.

Ashtu si vendet e tjera, edhe Zvicra ka rënë viktimë e ndryshimeve klimatike – domethënë, ngrohjes globale – që do të thotë se, sipas shërbimit zyrtar të motit MeteoSchweiz, “reshjet në fillim dhe në fund të dimrit kanë tendencë të bien më shpesh si shi sesa si borë”.

Sigurisht, shumë do të varet nga vendi ku shkoni – në malet e larta apo në lartësitë e ulëta.

Le të shohim së pari fushat

Zakonisht, qytetet zvicerane kanë parë pak borë në vitet e fundit. Edhe pse mund të bjerë borë gjatë disa ditëve, temperaturat nuk janë mjaftueshëm të ftohta në një mënyrë të qëndrueshme (domethënë, nën 0°C) për të parandaluar shkrirjen e borës.

Për shembull, temperaturat tipike të dimrit në Cyrih, Bazel dhe kantone të tjera veriore variojnë nga pika e ngrirjes në rreth 7°C, me temperatura mesatare ditore prej 4-6°C, transmeton albinfo.ch.

Në Gjenevë dhe Lozanë, kjo diapazon është nga rreth -2°C deri në 5°C.

Këto janë temperatura tipike në qytetet e ulëta në të gjitha rajonet zvicerane, me një përjashtim të dukshëm: temperaturat ditore në Ticino janë pak më të ngrohta – zakonisht, 6°C deri në 10°C në qytetin e saj më të madh, Lugano.

Kjo për shkak të klimës së saj të ndikuar nga Mesdheu, e vendosur në jug të Alpeve, e cila e mbron rajonin nga ajri i ftohtë që godet pjesë të tjera të Zvicrës.

Po moti në Alpet Zvicerane?

Keni një shans shumë më të mirë për borë dhe temperatura të ulëta në male, megjithëse edhe kjo nuk është më e garantuar kudo që të shkoni.

“Pesëdhjetë vjet më parë, niveli zero gradë ishte rreth 600 metra mbi nivelin e detit. Sot, me dimrat që po bëhen më të ngrohtë, niveli është rreth 850 metra”, theksoi MeteoSchweiz, shkruan thelocal.

“Ngjitja prej 250 metrash e nivelit zero gradë dimëror ka bërë që thellësia dhe kohëzgjatja e mbulesës së borës në male të jenë zvogëluar ndjeshëm, veçanërisht në lartësi mesatare.”

Ky është një problem i madh për vendpushimet e skive të ulëta, të cilat nuk kanë më mbulesë të mjaftueshme bore për të operuar ashensorët e tyre të skive dhe për të tërhequr entuziastët e sporteve dimërore.

Dhe ka edhe viktima të tjera të kësaj situate: akullnajat zvicerane, të cilat janë shkrirë dhe tërhequr me një shpejtësi alarmante.

Megjithatë, zonat me lartësi të madhe – zakonisht ato mbi 1,800 metra – ende kanë borë të mjaftueshme (dhe ndonjëherë edhe të bollshme), si dhe temperatura të ulëta.

Zakonisht, ato mbeten nën ose pak mbi shenjën zero gradë gjatë gjithë dimrit.

Për shembull, temperatura tipike në Zermatt në janar është -6C deri në 2C; në Davos -9C deri në 0C, dhe në Verbier, -2C deri në 3C.

Ditë të shkurtra

Një gjë tjetër në lidhje me dimrin është se orët e ditës janë shumë më të shkurtra.

Pas përfundimit të Orës së Verës (këtë vit më 26 tetor) dhe kthimit të akrepave të orës një orë prapa, do të jetë errësirë ​​deri rreth orës 7:30 të mëngjesit ose 8 të mëngjesit, dhe pastaj përsëri menjëherë pas orës 5 pasdite.

Pra, për të përmbledhur, dimrat në pjesën më të madhe të Zvicrës nuk janë shumë me dëborë ose shumë të ftohtë (në varësi të vendndodhjeve), me vetëm disa orë dritë dite.

Zvicra të mërkurën zgjati përfitimet e pjesshme të papunësisë për të kufizuar pushimet nga puna nga kompanitë e goditura nga rritja e tarifave të SHBA-së, të cilat kanë dëmtuar veçanërisht prodhuesit e orëve dhe eksportuesit e vegjël industrialë.

Shtëpia e Bardhë vendosi tarifa prej 39 përqind për mallrat zvicerane në gusht, një normë shumë më e lartë se ajo e zbatuar në Bashkimin Evropian.

Në një njoftim për shtyp, Këshilli Federal i Zvicrës njoftoi se po e zgjatte kohëzgjatjen maksimale të kompensimit të pjesshëm të papunësisë në 24 muaj, krahasuar me 18 muaj më parë, shkruan AFP, transmeton albinfo.ch.

Zgjatja duhet t’u lejojë atyre “të përshtaten me një situatë ekonomike ende të vështirë” përballë “pasigurisë së lidhur me tarifat doganore” dhe “të shmangin pushimet nga puna”, tha qeveria.

“Industritë e makinerive, pajisjeve elektrike dhe metaleve, si dhe industria e orëve, janë ndër më të prekurat”, shtoi deklarata.

Papunësia e pjesshme në Zvicër i referohet punëtorëve të detyruar të zvogëlojnë orët e tyre ose të mos punojnë fare, ndërsa ende mbeten zyrtarisht në staf – me qeverinë që paguan një pjesë të pagës së tyre.

Zgjatja do të hyjë në fuqi në fillim të nëntorit. Përfitimet e pjesshme të papunësisë u zgjatën nga 12 në 18 muaj në mesin e vitit 2024 pas një rritjeje të kostove të energjisë.

Sipas shifrave nga Ministria e Ekonomisë, shkalla e papunësisë në Zvicër ishte vetëm 2.8 përqind në gusht dhe shtator, por statistikat për punën me kohë të shkurtër gjatë këtyre dy muajve nuk janë ende të disponueshme.

Në një studim mbi industrinë e prodhimit të orëve të publikuar të mërkurën, firma e auditimit dhe konsulencës Deloitte vuri në dukje se 65 përqind e furnizuesve të pjesëve të orëve, zakonisht të parët që preken në rast të një ngadalësimi, raportuan në korrik se kishin përdorur masa të përkohshme për uljen e orëve të punës.

Qyteti zviceran i Lozanës tha se mund të fillojë të punësojë shtetas të huaj për forcën e tij policore. Por cilat janë rregullat e përgjithshme në Zvicër kur bëhet fjalë për atë se kush mund të bëhet oficer policie?

Deri më tani, vetëm shtetasit zviceranë mund të bëheshin oficerë policie në Lozanë – si në shumicën e qyteteve dhe kantoneve të tjera.

Por kjo mund të ndryshojë së shpejti.

Komuna tani po shqyrton rekrutimin e disa banorëve të huaj për të rritur radhët e policisë së saj sepse, sipas gazetës lokale, 24 Heures, “përqindja e të huajve në popullsinë e Lozanës arrin në 42 përqind, por forca policore në këtë rajon mbetet relativisht e padiversifikuar”.

Ky veprim vjen menjëherë pasi disa nga oficerët e policisë së Lozanës u akuzuan për racizëm pas trazirave të dhunshme që shpërthyen në kryeqytetin e Vaud në gusht.

A do të thotë kjo se çdo banor i huaj i Lozanës mund të aplikojë dhe të pranohet?

Rekrutimi do të jetë i hapur vetëm për mbajtësit e lejes C – me fjalë të tjera, për shtetasit e huaj që kanë jetuar në vend midis pesë dhe 10 vjetësh, e njohin gjuhën dhe janë plotësisht të integruar.

Po në vende të tjera në Zvicër?

Si shumë sektorë të tjerë të ekonomisë, edhe zbatimi i ligjit vuan nga mungesa e personelit të kualifikuar.

Megjithatë, shumica e kantoneve dhe komunave pranojnë vetëm shtetas zviceranë në radhët e forcave të tyre policore.

Në fakt, vetëm një numër i vogël kantonesh – Graubünden, Jura, Neuchâtel, Schwyz dhe Basel-City – deri më sot i kanë hapur forcat e tyre policore për të huajt me leje C.

Por a është e ligjshme të pengosh të huajt të bashkohen me zbatimin e ligjit?

Marrëveshja e Lëvizjes së Lirë të Njerëzve (AFMP) midis Bernës dhe Brukselit përcakton që punëtorët e BE-së duhet të kenë “të drejtën për trajtim të barabartë me shtetasit [zviceranë] në lidhje me aksesin në aktivitetin ekonomik, si dhe kushtet e jetesës, punësimit dhe punës”.

Për më tepër, një ligj zviceran, Akti i Shtetasve të Huaj dhe Integrimit (FNIA), gjithashtu përcakton këtë përparësi, shkruan thelocal.
Në fakt, kjo do të thotë që qytetarët e BE-së (së bashku me ata nga shtetet e EFTA-s – Norvegjia, Islanda dhe Lihtenshtajni), kanë të njëjtin akses në punë si shtetasit zviceranë, transmeton albinfo.ch.

Pse pra nuk punësohen më shumë shtetas të BE-së/EFTA-s për punë në polici?

Kjo për shkak se Këshilli Federal vendosi që shtetasit zviceranë mund të favorizohen për punë që lidhen me sigurinë, drejtësinë, mbrojtjen, inteligjencën, kontrollin kufitar ose përfaqësimin e Zvicrës jashtë vendit.

Gjithashtu shtoi se aktualisht 95 përqind e pozicioneve në administratën federale janë të zëna nga zviceranët, dhe në 5 përqind të tjerë, 80 përqind janë shtetas të BE-së ose EFTA-s.