Britania planifikon dërgimin e azilkërkuesve të refuzuar në Ballkan

Kryeministri britanik Keir Starmer po shqyrton mundësinë e dërgimit të azilkërkuesve të refuzuar nga Mbretëria e Bashkuar në Ballkan, ku ata do të strehohen në “qendra kthimi”.

Vendet e mundshme për këtë plan janë Shqipëria, Bosnja, Serbia dhe Maqedonia e Veriut.

Aktualisht, ky projekt është në fazat e para dhe nuk është kontaktuar ende asnjë shtet. Italia ka një marrëveshje të ngjashme me Shqipërinë, por kjo është bllokuar nga gjykatat italiane, transmeton albinfo.ch.

Sipas Migration Watch UK, më shumë se 5200 emigrantë kanë hyrë në Mbretërinë e Bashkuar në vitin 2025 përmes varkave të vogla. Ky plan pason një të ngjashëm për Ruandën që dështoi pas ndërhyrjes së gjykatave britanike.

Bashkimi Evropian ka sugjeruar krijimin e qendrave të kthimit, mbështetur nga Organizata Ndërkombëtare e Migracionit.

Vrasja e dyfishtë në Vushtrri: Xhelozia për ndryshimin e vendit të punës, motivi i dyshuar

Ngjarja tragjike e cila tronditi fshatin Stanovc të Vushtrrisë, ku ka ndodhur një vrasje e dyfishtë ka nxjerrë në pah dyshimet e para. Sipas informacioneve të para, një burrë dyshohet të ketë vrarë një grua me armë zjarri, dhe më pas ka marrë jetën e tij.

Rrahim A., një familjar i viktimës, ka ndarë disa detaje për mediat lidhur me këtë rast tragjik. Ai ka pohuar se dyshohet që vrasja të ketë ndodhur për shkak të ndryshimit të vendit të punës nga ana e viktimës, e cila nuk punonte më tek i dyshuari, përcjell albinfo.ch.

Ai theksoi se nuk ka pasur lidhje familjare mes viktimës dhe autorit të dyshuar. Viktima, sipas tij, ka qenë një grua shembullore, dhe ajo dhe bashkëshorti i saj kishin punuar më parë në biznesin e të dyshuarit.

“Nuk ishin burrë e grua. Nuk dimë ende rrethanat e plota të ngjarjes, por dyshohet se arsyeja kryesore ka qenë xhelozia, pasi viktima ka gjetur një punë tjetër dhe ka lënë punën tek i dyshuari,” ka shpjeguar familjari i viktimës.

Autoritetet janë duke e hetuar këtë ngjarje për të sqaruar plotësisht motivet dhe rrethanat që çuan në këtë tragjedi.

 

 

Bojkoti i produkteve amerikane fiton terren në Zvicër dhe Evropë 

Të përballur me politikat e diskutueshme të Donald Trump, një numër në rritje i konsumatorëve në Zvicër dhe Evropë po zgjedhin të bojkotojnë produktet amerikane.

Kjo lëvizje, e cila e ka origjinën në Kanada dhe Danimarkë, po ndikon edhe në turizmin dhe konsumin e përditshëm.

Nga pasta e dhëmbëve te Coca-Cola, produktet amerikane po zhduken gradualisht nga karrocat evropiane të blerjeve. Ky fenomen në rritje është një përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj politikave të Donald Trump.

Në Gjenevë, Isabelle Lejeune ka ndryshuar rrënjësisht zakonet e saj të blerjes, duke mos konsumuar më disa produkte amerikane: “Detergjent lavanderie, pastë dhëmbësh, shampo, gjithçka që lidhet me mirëmbajtjen e shtëpisë”, thotë ajo, teksa shton se vendosi të marrë masa pas sherrit mes Donald Trump dhe Volodymyr Zelensky në Shtëpinë e Bardhë.

“E pashë kaq të ulët, kaq vulgare,” shpjegon ajo. Për këtë gjenevase, bojkoti është “një akt qytetar, një akt pacifist”. “Unë mendoj se ne kemi të drejtë të shprehim zhgënjimin tonë dhe ta bëjmë këtë me ndërgjegje, dhe të godasim ku të mundemi, ku të dhemb, domethënë ekonominë.”

Një lëvizje që po përhapet

Lëvizja e bojkotit filloi në Kanada dhe Danimarkë pas deklaratave të cilësuara agresive të presidentit amerikan. Ajo u përhap shpejt në të gjithë Evropën. Në Danimarkë, disa shitës me pakicë kanë marrë masa radikale. “Ne kemi vendosur të mos shesim më Coke dhe Pepsi amerikane”, thotë Bjørn Salling, drejtor i KaffeFair.

Ndikimi në turizëm

Ndërsa ndikimi në shitjet e produkteve është ende i vështirë për t’u llogaritur, sektori i turizmit tashmë po i ndjen efektet. Profesionisti i turizmit Patrice Oppliger ka vënë re “një rënie të tmerrshme të kërkesave për prenotime” për Shtetet e Bashkuara. “Ne zakonisht marrim shumë në fillim të vitit. Dhe këtë vit jemi në zero”, thotë ai, transmeton albinfo.ch. Motivimet e udhëtarëve janë të qarta: “Njerëzit mendojnë me kujdes përpara se të zgjedhin një destinacion, në mënyrë që të mos mbështesin ose përkrahin një regjim politik që nuk u përshtatet atyre,” shpjegon Patrice Oppliger.

Ndërsa pritej një rritje prej 8.8%, ekspertët tani parashikojnë një rënie prej 5.1% të numrit të turistëve të huaj në Shtetet e Bashkuara këtë vit. Dhe disa frikësohen se ky është vetëm fillimi.

Politikani nga Gjeneva arrestohet nën dyshimin për trafik droge

Në kantonin e Gjenevës, një politikan lokal i Partisë së Gjelbër është arrestuar si pjesë e një operacioni të madh policor për çmontimin e një rrjeti të organizuar të trafikut të drogës.

Në total, policia arrestoi nëntë persona dhe konfiskoi disa kilogramë drogë.

“Një person i përfshirë në trafik droge nuk ka vend në Partinë e Gjelbër”, tha presidentja e të Gjelbërve të Gjenevës, Maryam Yunus Ebener. Ajo përmendi mundësinë e dorëheqjes ose përjashtimit të tij. Partia, e cila vlerësoi punën e anëtarëve të saj në parlament, nuk i kishte pritur aspak këto zbulime, transmeton albinfo.ch.

Bastisja të mërkurën e kaluar

Operacioni policor u zhvillua të mërkurën e kaluar, siç konfirmoi Zyra e Prokurorit Publik të Gjenevës. Policia kreu disa kontrolle në banesa dhe arrestoi disa persona. Gjatë aksionit u sekuestruan kokainë, MDMA, ekstazi, ketaminë, produkte kanabisi, si dhe mbi 100,000 franga zvicerane.

Policia arrestoi nëntë persona të dyshuar për përfshirje në trafik droge. Ata u morën në pyetje nga prokuroria ditën e enjte dhe të premte. Më pas, gjykata urdhëroi paraburgim për tetë prej tyre, përfshirë edhe këshilltarin bashkiak. Të gjithë të ndaluarit konsiderohen të pafajshëm deri në një vendim përfundimtar.

Sipas presidentes së Partisë së Gjelbër të Gjenevës, këshilltari i përfshirë në çështje ishte rizgjedhur në zgjedhjet e mbajtura të dielën e kaluar.

 

Aplikacionet në Android që duhet t’i fshini menjëherë, përmbajnë një virus të rrezikshëm

Disa aplikacione të rrezikshme të gjetura nga studiuesit në iOS App Store po sugjerohet të largohen menjëherë. Studimi i kryer nga Kaspersky u shtri edhe në Android Play Store, ku u zbuluan APK të infektuara.

Pjesë e fushatës “SparkCat” janë edhe aplikacionet në fjalë, të cilat i gjeni të listuara më poshtë. Shqetësues është fakti se, sipas të dhënave të Google, ato janë shkarkuar mbi 242 mijë herë. Kaspersky në raport thekson se këto aplikacione përmbajnë një SDK me qëllim të keq, e cila përgjon frazat e pranishme në SMS ose email, për të rikuperuar kredencialet e lidhura me kuletat e kriptomonedhave, në mënyrë që të vjedhin monedhat virtuale që gjenden brenda tyre.

Shqetësimi është i lartë, pasi – siç shpjegohet në dokument – “ky është rasti i parë i njohur i një vjedhësi të gjetur në App Store”. SDK-ja përdor një komponent Java për të nxjerrë tekstin nga imazhet në pajisje, me qëllim identifikimin e frazave të rikuperimit që mund të përdoren për të hyrë në portofol edhe pa e ditur fjalëkalimin, përcjell albinfo.ch.

Sipas studiuesve të Kaspersky, aplikacionet e identifikuara në Google Play Store që përmbajnë malware janë si më poshtë:

  • ComeCome – Chinese Food Delivery

  • ChatAI

  • WeTink

  • Çdo GPT

Sigurisht, këshillohet që t’i çinstaloni ato sa më parë, pasi mund të lëshojnë malware në sfond që synon të vjedhë të dhëna nga telefoni juaj.

 

 

 

Kriminaliteti në Vaud: Rritet dhuna në familje dhe mashtrimet digjitale

Më 24 mars 2025, autoritetet e Kantonit të Vaudit prezantuan bilancin vjetor të kriminalitetit për vitin 2024. Të dhënat tregojnë një rritje prej 16.7% të numrit të përgjithshëm të shkeljeve ligjore krahasuar me vitin paraprak.

Në total, janë regjistruar 72,762 shkelje, shumica sipas Kodit Penal.

Tri fusha janë identifikuar si më shqetësuese dhe kërkojnë veprime të synuara: – Dhuna në familje, e cila ka shënuar një rritje prej 11.7% me afro 4,000 raste të raportuara. – Kriminaliteti digjital, me 5,013 raste, është rritur me pothuajse 40%, kryesisht mashtrime online dhe përdorim i paligjshëm i të dhënave. – Trafiku i drogës në rrugë, me një rritje të ndjeshme, veçanërisht në qytetet kryesore si Lozana, Vevey dhe Yverdon-les-Bains.

Pavarësisht kësaj rritjeje, autoritetet theksojnë se kriminaliteti në kanton ka rënë ndjeshëm krahasuar me vitin 2012, ndërsa popullsia ka vijuar të rritet.

Policia kantonale dhe bashkiake do të intensifikojnë masat parandaluese, ndërsa fokusi do të jetë gjithashtu në përmirësimin e mbështetjes për viktimat dhe rritjen e prezencës policore në terren.

(Z. B.)

Vrasja e rëndë në Vushtrri, Policia e Kosovës jep detajet rreth rastit

Një ngjarje e rëndë ka ndodhur sot, rreth orës 14:56, në fshatin Stanovc të Vushtrrisë, ku, sipas informatave zyrtare nga Policia, një burrë 58-vjeçar me inicialet A.M. dyshohet se ka qëlluar për vdekje një grua 42-vjeçare me inicialet N.H., e më pas ka kryer vetëvrasje.

Policia, përmes një deklarate për media, ka njoftuar se në vendin e ngjarjes hetuesit policorë kanë konfiskuar një armë zjarri të llojit pistoletë, që dyshohet të jetë përdorur në këtë rast tragjik, transmeton albinfo.ch.

Me urdhër të prokurorit, trupat e pajetë janë dërguar në Institutin e Mjekësisë Ligjore për obduksion.

Hetimet lidhur me rastin janë duke vazhduar nga hetuesit policorë, nën udhëheqjen e Prokurorit të Shtetit, dhe po trajtohen si “Vrasje e rëndë” dhe “Vetëvrasje”.

 

 

Xhevrie Osmani i prin garës për ekzekutivin e Meyrin-it, pritet fitore në balotazh

Krahas garës për Këshillin Bashkiak (kuvendin ose asamblenë), në Kantonin e Gjenevës, të dielën, më 23 mars janë mbajtur edhe zgjedhjet për ekzekutivin e komunave përkatëse.

Në këto gara ka marrë pjesë edhe politikania e re me rrënjë shqiptare, Xhevrie Osmani, e cila si përfaqësuese e PS dhe Verte (Paria e Gjelbër) ka dalë e para, shkruan albinfo.ch. Duke mos arritur fitoren absolute, ajo do të garojë edhe në raundin e dytë. Krahas saj janë tre kandidatë të tjerë por Osmani ka përparësi të dukshme në numrin e votave.

Duhet theksuar me këtë rast se, ndryshe nga kandidimi për një vend në këshillat bashkiakë, ku numri i kandidatëve shqiptarë është relativisht i lartë, kur bëhet fjalë për vendet në ekzekutiv, ky numër është fare simbolik, në gjithë Zvicrën. Për këtë arsye rezultati i arritur nga Xhevrie Osmanit ka “peshë specifike” dukshëm më të lartë.

Përfaqësuesja rozë-gjelbër (PS – Verte) Xhevrie Osmani kryeson me lehtësi raundin e parë të zgjedhjeve për Këshillin Administrativ të komunës Meyrin, të Kantonit të Gjenevës, shkruan SDA/ATS. Deputetja lokale pasohet nga centristi Laurent Tremblet, kandidat në largim. Kandidati i Gjelbër Damien Boccard e mbetet në pozitën e tretë përcjell albinfo.ch.

Treshja ka një epërsi të konsiderueshme ndaj kandidatit të vendit të katërt,  Marco Guetanino nga lëvizja MCG.

Në nivel të Këshillit Komunal (asamblesë) Partia e re Liri dhe Drejtësi Sociale (LJS) ka hyrë në Këshillin Bashkiak, me 3 mandate ndërsa ocialistët, grupi dominues në komunë, kanë humbur dy mandate.

Aleanca mes Qendrës dhe Liberalëve të Gjelbër ka fituar 5 mandate. MCG përparon me 2 vende, UDC ruan 5 vendet e saj, ndërsa PLR humbet një vend.

Meyrin është komuna e katërt më e populluar në kanton, me 27,000 banorë.

Foda pasi Kosova kaloi në Ligën B: Ky ishte qëllimi ynë, jam krenar për ekipin

Kosova, pas fitores së mbrëmshme, ka arritur të kualifikohet në Ligën B të Ligës së Kombeve.

Përzgjedhësi i Kosovës, Franco Foda, përmes një videoje të publikuar në faqen zyrtare të Federatës së Futbollit të Kosovës, është shprehur se është shumë krenar për ekipin dhe për qëllimin e arritur.

“Ky ishte qëllimi ynë. Qëllimi i parë ishte të ngjiteshim në Ligën B, nga aty më tej. Jam shumë, shumë krenar për ekipin. E dinim që kundërshtari ishte një ekip shumë i mirë. Por unë isha i bindur se ne ishim në gjendje të ngjiteshim në Ligën B. E dominuam ndeshjen. Luajtëm jashtëzakonisht mirë në sulm. Ishim shumë të mirë edhe në lojën pa top dhe shihet qartë që ekipi është zhvilluar shumë mirë gjatë javëve dhe muajve të fundit. Tani duhet thjesht të vazhdojmë përpara dhe ta marrim këtë shpirt ekipi edhe në muajin qershor”, ka thënë Foda, transmeton albinfo.ch

Linku i video-s: https://www.facebook.com/FFKKosova/videos/982716220617017/

Zvicra mbetet qendra e sportit global – tani për tani

Zvicra mbetet një parajsë për shoqatat sportive ndërkombëtare pavarësisht një doze jo të shëndetshme trazirash gjatë dekadës së fundit.

Rreth 60 federata sportive, duke përfshirë Komitetin Olimpik Ndërkombëtar (IOC) dhe autoritetin botëror të futbollit FIFA, kanë ngritur selitë e tyre në shtetin alpin. Ata tërhiqen nga trajtimi i favorshëm ligjor dhe tatimor dhe reputacioni i Zvicrës për neutralitet.

Në shumë mënyra, ata janë kushërinj me disa organizata të tjera joqeveritare, si departamentet e Kombeve të Bashkuara dhe Komiteti Ndërkombëtar i Kryqit të Kuq, të cilët shfaqin neutralitetin e tyre në Zvicër.

Por rruga ka qenë ndonjëherë me gunga në Zvicrën e pacenuar. Si IOC ashtu edhe FIFA u detyruan të pastronin veprimet e tyre pas skandaleve të korrupsionit që përfshinin ryshfet në dhënien e ngjarjeve të mëdha në vende të ndryshme, transmeton albinfo.ch.

“Jo vetëm integriteti i sportit është në rrezik, por edhe imazhi i Zvicrës si një vend që pret një numër të madh federatash sportive ndërkombëtare”, thuhej në një raport të ministrisë zvicerane të sportit në 2012.

Këto skandale e detyruan Zvicrën të shtrëngonte ligjet që tani i konsiderojnë zyrtarët e lartë të sportit si “persona të ekspozuar politikisht” (PEP), shkruan swissinfo.

Akoma po ndihen jehona me ish-bosët e FIFA-s dhe autoritetit evropian të futbollit UEFA, ende nën dritën e një çështjeje gjyqësore të gjatë, të akuzuar për korrupsion.

Procedurat ligjore zvicerane tregojnë se të qenit qendra e sportit global mund të rezultojë në efekte anësore negative.

Kush është në skuadrën sportive të organizuar nga Zvicra?

Nënshkrimi i parë i Zvicrës, IOC në 1915, mbetet lojtari yll pas gjithë këtyre viteve, sipas Jean-Loup Chappelet, një ekspert në menaxhimin e organizatave sportive Shkolla e Diplomuar Zvicerane e Administratës Publike në Universitetin e Lozanës.

Mbrojtësi i frymës olimpike me bazë në Lozanë ka tërhequr një mori trupash të tjera sportive, nga Federata Ndërkombëtare e Skermës deri te Triathlon Botëror dhe Ujori Evropian.

“Arsyeja kryesore që ata u transferuan në Lozanë ishte që të ishin në afërsi me IOC, gjë që do të rrisë shanset e tyre për t’u emëruar si një sport zyrtar olimpik,” tha Chappelet për SWI swissinfo.ch.

Lista plotësohet me akte mbështetëse, si Agjencia Ndërkombëtare e Testimit që zbaton programe antidoping për federatat dhe Gjykata e Arbitrazhit Sportiv.

Sulmues të tjerë të mëdhenj përfshijnë FIFA, e cila u zhvendos nga Parisi në Cyrih në 1932 dhe UEFA, e cila ndryshoi selinë në Bernë në 1959 përpara se të zhvendosej në qytetin zviceran të Nyon.

Autoritetet zvicerane kanë shtuar inkurajime të mëtejshme në formën e uljeve bujare të taksave dhe duke aplikuar një prekje të lehtë në kodin e saj ligjor duke i caktuar subjektet e tilla “shoqata private” me lirinë për të vepruar në mënyrë të pavarur.

Ka disa anë negative të vendosjes në Zvicër për federatat ndërkombëtare të sportit. Kostot e stafit dhe akomodimit janë më të larta në Zvicër se shumica e vendeve të tjera.

Kryerja e shpenzimeve në franga zvicerane gjatë krijimit të të ardhurave në dollarë amerikanë mund të paraqesë sfida financiare, veçanërisht pasi franga është mbiçmuar kundrejt dollarit kohët e fundit.

“Federatat me bazë në Zvicër po përpiqen të ulin kostot sa më shumë që të munden, në mënyrë që të kalojnë para tek anëtarët bazë. Por kostoja e jetesës në Zvicër po rritet vazhdimisht,” tha Chappelet.

Për më tepër, skandalet e korrupsionit në IOC dhe FIFA e detyruan Zvicrën të heqë dorë nga presioni i Grupit të Shteteve të Këshillit të Evropës kundër Korrupsionit (GRECO) duke shtrënguar kodin e saj ligjor në vitin 2015.

Organizatat sportive në Zvicër tani janë subjekt i sanksioneve penale për ryshfet dhe zyrtarët e lartë caktohen si persona të ekspozuar politikisht, gjë që i detyron bankat të vëzhgojnë nga afër transaksionet e dyshimta.

Megjithatë, Chappelet thotë se kushtet në Zvicër janë ende të favorshme në krahasim me vendet e tjera evropiane.

“Sistemi ligjor zviceran ka evoluar gjatë dekadës së fundit, por mbetet shumë fleksibël. Ka vetëm 20 nene ligjore që mbulojnë drejtpërdrejt zyrat e sportit dhe shumë prej tyre nuk janë të detyrueshëm,” tha ai.

A do të qëndrojnë federatat në Zvicër?

Disa federata kanë shfaqur dëshirën për të hapur krahët larg Zvicrës vitet e fundit.

FIFA ka zhvendosur disa njësi administrative në Paris, Miami dhe Singapor, duke shkaktuar shqetësime se do të largohej plotësisht nga Cyrihu. Por FIFA thotë se do të mbajë selinë e saj në Zvicër, duke argumentuar se hapja e zyrave në vende të ndryshme thjesht e ndihmon atë të mbajë kontakte më të mira me rajone të ndryshme anembanë botës.

World Aquatics është në procesin e lëvizjes nga Lozana në Budapest, duke mbajtur vetëm një gjurmë të vogël në Zvicër. Presidenti i saj, Husain Al-Musallam, kishte argumentuar se Zvicra ishte shumë e shtrenjtë për federatën e kufizuar në para.

“Sapo një president vendos të lëvizë diku tjetër, është shumë e vështirë të kundërshtosh vullnetin e tyre,” tha Chappelet. “Por largimi nga Evropa është i vështirë sepse rajoni mbetet qendra kryesore globale e administrimit të sportit.”

“Kjo mund të mos zgjasë përgjithmonë, duke pasur parasysh ndryshimet gjeopolitike [veçanërisht ndikimin në rritje të Kinës]. Por është e vështirë të parashikohet një lëvizje me shumicë e federatave sportive në 10 vitet e ardhshme.”

 Çfarë ka për të humbur Zvicra?

Përfitimi kryesor i paprekshëm për shtetin e vogël alpin është lavdërimi i tërheqjes së federatave ndërkombëtare që kanë ndikim të madh dhe buxhete në mbarë botën. Vendimet e tyre për të ardhur në Zvicër gjithashtu rritin imazhin e Zvicrës për neutralitet.

Por pavarësisht vendosjes së shumë pak taksave ndaj federatave ndërkombëtare sportive, Zvicra gjithashtu sheh disa përfitime materiale nga organizimi i këtyre organizmave.

Një raport i vitit 2021 nga Akademia Ndërkombëtare për Shkencën dhe Teknologjinë Sportive (AISTS) zbuloi një shpërblim vjetor ekonomik prej 1.68 miliardë CHF për vendin pritës çdo vit midis 2014 dhe 2019.

Rendimenti përfshinte shpenzimet e federatave dhe vizitorëve të tyre në Zvicër, disa taksa, dhe gjithashtu numëronte një rritje të turizmit të gjeneruar nga atraksione të tilla si FIFA dhe muzetë olimpikë. Përfituesit kryesorë kanë qenë Lozana dhe kantoni në të cilin ndodhet, Vaud.

Cilat janë rregullat e hipotekës për pensionistët e huaj në Zvicër?

Nëse jeni pensionist me pasaportë të huaj, cilat janë shanset tuaja për një hipotekë në Zvicër? Dhe çfarë ndodh nëse tashmë zotëroni një pronë, por duhet të rinovoni hipotekën tuaj pas daljes në pension?

Këtu ka dy çështje: pronësia e shtëpisë për pensionistët në përgjithësi dhe për shtetasit e huaj në veçanti.

Por së pari, le të shohim se çfarë të drejtash kanë pensionistët e huaj në Zvicër.

Pyetja më urgjente në këtë drejtim (edhe para se të shqetësoheni për hipotekat) është: a mund ta ruani lejen e qëndrimit pasi të ndaloni së punuari?

Përgjigja varet nëse keni mundësi financiare për të vazhduar të jetoni këtu pa një rrogë të rregullt. Ky kriter synon të sigurojë që ju nuk do të kërkoni ndihmë sociale.

Nëse keni punuar në Zvicër për shumë vite dhe e merrni pensionin këtu, duhet — të paktën teorikisht — të jeni në gjendje të mbaheni.

Me zgjidhjen e asaj pike, ka edhe çështje lejesh.

C leje mbi të gjitha

Nëse, në kohën e daljes në pension, ju keni një leje C, keni të drejtë të qëndroni në Zvicër për aq kohë sa dëshironi, ose për një kohë të pacaktuar, dhe të mos i nënshtroheni asnjë kufizimi ose kushti kohor.

Sa i përket lejeve B, vlefshmëria e tyre varion nga një deri në pesë vjet, në varësi të faktit nëse vini nga një vend i BE/EFTA apo një shtet i tretë.

Nëse jeni mbajtës i lejes B pesëvjeçare dhe nëse tashmë e dini se dëshironi të qëndroni në Zvicër pas daljes në pension, shikoni nëse jeni të përshtatshëm për një leje C dhe nëse mund ta merrni atë përpara se të ndaloni së punuari, shkruan thelocal, përcjell albinfo.ch.

Mbajtësit e lejeve afatshkurtra si L kanë më pak gjasa që të lejohen të qëndrojnë në Zvicër pas daljes në pension.

Po në lidhje me hipotekën pas daljes në pension?

Për sa i përket hipotekave (dhe kredive të tjera), pensionistët e huaj dhe zviceranë janë pothuajse të barabartë. Kjo do të thotë se kërkesat janë të njëjta për të gjithë.

Sipas platformës konsumatore Moneyland, bankat kanë kritere të rrepta për kredidhënien hipotekore.

“Rregulli i përgjithshëm këtu, i quajtur ndonjëherë rregulli i artë i financave shtëpiake, është ky: normat e hipotekës plus tarifat shtesë nuk duhet të jenë më shumë se një e treta e të ardhurave të huamarrësve.”

Të ardhurat e një pensionisti zviceran, duke përfshirë pensionin e tyre shtetëror (AHV / AVS) dhe pagesat e fondit të pensionit janë, mesatarisht, të paktën një e treta më e ulët se të ardhurat e tyre para daljes në pension.

“Për këtë arsye, një sasi e drejtë pensionistësh nuk janë në gjendje të plotësojnë kërkesat e përballueshmërisë të shpjeguara në formulën e mësipërme,” tha Moneyland. Nëse vlera e një prone rritet, tarifat shtesë mund të kalojnë 1 për qind, duke e bërë edhe më të vështirë përmbushjen e kritereve.

Por nëse aktivet tuaja janë të mjaftueshme për të përmbushur kërkesat e hipotekës, atëherë banka ka të ngjarë të mos e refuzojë atë.

Megjithatë, si një pensionist, mund të mos ju jepet një hipotekë afatgjatë, por më tepër një hipotekë afatshkurtër.

A mund të refuzojë një bankë të rinovojë hipotekën tuaj?

Të gjithë pronarët e pronave, pavarësisht nga kombësia e tyre, kanë detyrimin të vazhdojnë të paguajnë interesin e hipotekës së tyre.

Nëse gjendja juaj financiare nuk ju lejon më ta bëni këtë, bankat jo vetëm që nuk do të zgjasin hipotekën tuaj, por edhe do t’ju kërkojnë të shisni shtëpinë tuaj.

“Bankat zvicerane nuk janë normalisht të përkulshme kur bëhet fjalë për kërkesat e përballueshmërisë,” vuri në dukje Moneyland.

Në fakt, ata po rrisin më tej kriteret e kontrolleve të tyre të përballueshmërisë së hipotekës, “dhe kjo lëvizje ka goditur veçanërisht rëndë pensionistët”.

“Në rastin më të keq, huamarrësit e moshuar që nuk plotësojnë më kërkesat e përballueshmërisë mund të detyrohen të shesin shtëpinë e tyre për të qetësuar bankën.”

Valton Halimi siguron mandatin për asamble në komunën e Gleisdorfit

Valton Halimi ka siguruar mandatin për asamble në komunën e Gleisdorfit.

Halimi ka 27 vite që jeton dhe vepron në Austri dhe është pronar i një kompanie ndërtimi.

Ai ka garuar në zgjedhjet që janë zhvilluar dje, si pjesë e partisë ÖVP, ndërsa në bazë të informacioneve që ka marrë albinfo.at, Valton Halimi tashmë ka siguruar votat e nevojshme për një mandat, për asamble në komunën e Gleisdorfit.

 

Dy të vrarë në Vushtrri, dyshohet se pronari i furrës vrau punëtoren, pastaj veten

Në një fshat të Vushtrrisë dyshohet se dy persona kanë mbetur të vrarë nga gjuajtjet me armë zjarri.

Policia e Kosovës e ka konfirmuar sulmin ndërsa ende nuk ka informata të tjera zyrtare.

Media në Kosovë, duke u bazuar në burimet e tyre jozyrtare, kanë raportuar se pronari i një furre në Vushtrri ka vrarë punëtoren e tij, e më pas edhe veten, transmeton albinfo.ch.

Armend Mustafa thyen tabunë zvicerane për të mos treguar lartësinë e pagës

Të pyesësh dikë në Zvicër se sa e ka pagën, është diçka që kufizohet me skandalin. Shkurt, pyetjet për rrogat, në Zvicër janë pothuaj tabu. Dhe, pikërisht këtë tabu dëshiron ta thyejë konsulenti i personelit, 29 vjeçari me rrënjë shqiptare, Armend Mustafa nga Aarau, shkruan albinfo.ch. Kësaj tendence për thyerje të një tabuje të ngulitur thellë në ndërgjegjen e zviceranëve, i ka kushtuar një artikull gazeta Blick.

“Konsulenti zviceran i personelit Armend Mustafa po bën bujë në rrjetin Linkedin me faturat  etij të pagave. Dhe po shkakton shumë telashe. Veprimi i tij tregon se sa e diskutueshme vazhdon të jetë në Zvicër çështja e transparencës së pagave.

“Sa fitoni”? Kjo pyetje ende shkakton shqetësim të madh për shumë njerëz në Zvicër. Punëtorët e moshuar në veçanti i perceptojnë diskutimet për pagën e tyre si një lëndim të privatësisë. Këtë e ndjen edhe Armend Mustafa (29). Drejtori menaxhues i Meron AG drejton një konsulencë për burimet njerëzore në Aarau dhe ka postuar paga anonime në platformën e rrjetit të punës Linkedin për gati tre muaj.

“Dua të thyej tabunë e pagave,” thotë ai në takimin me Blick.

Fatura e parë e një page që ai postoi në internet ishte: Konsulent për klientë të rëndësishëm në rajonin e Cyrihut, 34-vjeçar, me njëmbëdhjetë vjet përvojë profesionale dhe një diplomë nga një kolegj i lartë teknik, pa menaxhim të burimeve njerëzore. Ky person fiton 11,833,35 franga bruto në muaj (dymbëdhjetë herë në vit).

Reagimet negative për postimet nuk vonojnë: “Është e kotë të shpërndash të dhëna të tilla…”, thotë njëri, “Ç’është kjo katrahurë?” pyet njëri. Një tjetër e akuzon Mustafën për populizëm. Pra, ai, sipas tyre, thjesht po i kthen njerëzit kundër njëri-tjetrit.

“Kam marrë një lajm të keq”, thotë Mustafa. Por ai në fakt edhe priste reagime emocionale dhe e mori gjithë këtë me sportivitet. “Është ende e qartë për shumë njerëz në Zvicër se njerëzit nuk flasin me dëshirüe për pagat dhe paratë.”

Disa nga postimet e tij marrin qindra komente. Dhe gjithashtu vazhdimisht e denoncojnë në Linkedin, transmeton albinfo.ch. Portali i punës në rrjet ka nxjerrë  përkohësisht nga rrjeti  disa nga më shumë se 40 faturat e pagave të anonimizuara nga Mustafa në internet – dy madje edhe përgjithmonë.

Transparenca e pagesës është ende një temë tabu për shumë kompani. “Dhe janë punëtorët ata që vuajnë më shumë nga kjo. “Shumë njerëz nuk e dinë se sa e kanë vlerën dhe ku përshtaten sa u përket pagave”, thotë Mustafa, duke shpjeguar fushatën e tij të publikimit të faturave të pagave.

Ashtu si Mustafa, edhe shumë njerëz të tjerë në vend duket se janë të interesuar për një transparencë më të madhe. Në tre muaj ai ka marrë prej njerëzve të tillë rreth 300 fatura pagashm të cilat lejohet t’i postojë. Shumica janë midis 4500 franga dhe 14000 franga në muaj. “Disa dërgojnë deklaratat e tyre në mënyrë që të shohin se ku qëndrojnë në bazë të reagimeve”, thotë ai. Kështu, në shumë komente në Linkedin, përdoruesit diskutojnë nëse pagat e publikuara janë shumë të ulëta, të drejta apo edhe shumë të larta.

Si shembull, përvoja me një menaxher projekti: Ai është 32 vjeç, punon në St. Gallen, ka katër vjet përvojë, drejton një ekip prej 4 deri në 6 persona dhe shkalla më e lartë është administrim teknik biznesi, përcjell albinfo.ch. Disa njerëz i shkruajtën atij se 7030 franga bruto (herë 13 muaj) duke përfshirë shtesat e fëmijëve nuk mjaftojnë.

Mustafa i përjeton të dyja ekstremet në jetën e tij të përditshme të punës: “Ka aplikantë që kanë pritshmëri jashtëzakonisht të larta ose shumë të ulëta për paga. Dhe pastaj ka punëdhënës që, nëse sugjerimi i aplikantit është shumë i ulët, thjesht e pranojnë atë sepse atëherë ata do të marrin punëtorë të lirë”, thotë ai.

Nëse aplikantët janë më të informuar dhe ka më shumë transparencë mbi pagat në një kompani, paga do të ishte mesatarisht “më e drejtë”, mendon Mustafa. Dhe, ai dëshiron të vazhdojë të kontribuojë në këtë me postimet e tij.

Çfarë dokumentesh duhet të merrni pasi të keni marrë nënshtetësinë gjermane?

Shumë të huaj në Gjermani po përqendrohen në përgatitjen e aplikimeve të tyre për shtetësi tani që ligji i ri që lejon shtetësinë e dyfishtë është në fuqi – por çfarë dokumentesh duhet të merrni pasi ta keni më në fund?

Nëse aplikoni për shtetësi gjermane, mund t’ju duhet të prisni një kohë të gjatë për ta marrë atë për shkak të punëve të pazgjidhura.

Por është ende një ide e mirë të mendoni për letrën që do t’ju duhet të mbani shënim pasi aplikacioni juaj të miratohet përfundimisht. Për një gjë, gjermanëve u kërkohet të kenë të paktën një formë të letërnjoftimit zyrtar. Për një tjetër, do t’ju ndihmojë të provoni të drejtat tuaja të fituara me vështirësi.

Këtu janë dokumentet që duhet të merrni pasi të miratohet kërkesa juaj për shtetësinë gjermane, transmeton albinfo.ch.

Certifikata juaj e shtetësisë

Dokumenti i parë dhe më i rëndësishëm që do të merrni që vërteton shtetësinë tuaj gjermane është Staatsangerörigkeitsausweis – ose certifikata e shtetësisë. Sidoqoftë, nuk është një dokument i vlefshëm ID. Por kjo do t’ju duhet për të aplikuar për kartën tuaj të identitetit gjerman – ose Personalausweis, si dhe Reisepass – ose pasaportën tuaj (më shumë për këto më poshtë).

Ky dokument duhet t’ju vijë në fund të aplikimit për shtetësi. Nëse e humbisni ose ju nevojitet përsëri, mund të aplikoni për një të re në autoritetin tuaj lokal ose në misionin përgjegjës gjerman jashtë vendit. Tarifa mund të ndryshojë në varësi të vendit ku aplikoni për të. Në Berlin ky dokument kushton 51€.

Kur aplikimi juaj për shtetësi është i suksesshëm, autoriteti juaj lokal duhet të regjistrojë automatikisht kombësinë tuaj të re gjermane – që do të thotë se ju duhet të regjistroheni për të votuar menjëherë në zgjedhjet federale dhe shtetërore gjermane. Megjithatë, nëse nuk jeni i sigurt nëse autoriteti juaj lokal ju ka regjistruar siç duhet, mund të rezervoni gjithmonë një takim për regjistrim – ose Anmeldung – dhe të sillni me vete certifikatën tuaj të shtetësisë.

Natyrisht, pasi Bürgeramt të regjistrohesh si gjerman, nuk ke më nevojë për leje qëndrimi. Pra, nëse keni ndonjë takim në zyrat e imigracionit, mund të vazhdoni dhe t’i anuloni ato, shkruan swissinfo.

Pse është një ide e mirë të marrësh një pasaportë gjermane

Anëtarësimi i Gjermanisë në Bashkimin Evropian (BE) dhe angazhimi diplomatik në mbarë botën do të thotë se republika federale mburret me një nga pasaportat më të fuqishme në botë.

Natyrisht, ju mund të udhëtoni dhe madje të lëvizni dhe të punoni në vende të tjera të BE-së duke përdorur pasaportën tuaj gjermane – dhe kurrë mos hiqni dorë nga aftësia juaj për t’u kthyer në Gjermani. Gjermanët që largohen nga Gjermania gjithashtu ruajnë të drejtën e tyre për të votuar në zgjedhjet federale për 25 vjet.

Mbajtësit e pasaportave gjermane gëzojnë gjithashtu udhëtimin pa viza në 150 vende në mbarë botën dhe mund të marrin një vizë me mbërritjen në 30 të tjera. Dymbëdhjetë vende – duke përfshirë SHBA-në, Kanadanë, Australinë dhe Zelandën e Re – u kërkojnë mbajtësve të pasaportës gjermane të plotësojnë një autorizim elektronik udhëtimi (eTA) në internet vetëm disa ditë përpara se të udhëtojnë. 19 vende të tjera lejojnë gjermanët të aplikojnë online për vizë. Vetëm 18 ju kërkojnë të shkoni në një mision jashtë vendit paraprakisht për të aplikuar për vizë.

Një pasaportë gjermane – ose kartë identiteti – do t’i nënvizojë gjithashtu kontrollit kufitar se ju jeni të përjashtuar nga çdo kufizim ose kërkesë kur të ktheheni në tokën gjermane. Gjithashtu ju jep prova shtesë të shtetësisë suaj gjermane përtej certifikatës tuaj të shtetësisë. Plus, nëse jeni shtetas gjerman, pritet të hyni në Gjermani me pasaportën tuaj gjermane – pavarësisht çfarëdo pasaporte të tjera që mund të keni.

Nëse hasni telashe jashtë vendit, padyshim që mund të keni akses edhe në ndihmën konsullore gjermane. Këtu mund të gjeni një bazë të dhënash të plotë të misioneve gjermane jashtë vendit. Nëse një mision gjerman nuk mund t’ju ndihmojë për ndonjë arsye, si qytetar i BE-së, ju gjithashtu keni të drejtë të kërkoni ndihmë në këtë rast nga çdo shtet tjetër i BE-së.

Ju aplikoni për një pasaportë gjermane nga autoriteti juaj përgjegjës lokal ose misioni gjerman jashtë vendit dhe tarifa mund të ndryshojë në varësi të vendit. Në Berlin, kjo tarifë është 37,50 € për personat 24 vjeç e lart dhe 60 € për ata më të vjetër se 24 vjeç. Tarifa shtesë zbatohen nëse dëshironi një opsion ekspres ose një pasaportë me faqe shtesë.

Një pasaportë gjermane është e vlefshme për gjashtë vjet për këdo që aplikon deri në moshën 24 vjeç. Pasi mbajtësi të mbushë 24 vjeç, çdo pasaportë për të cilën ai aplikon pas kësaj është e vlefshme për 10 vjet.

Kartën tuaj të identitetit gjerman

Ky është ndoshta një hap i parë i mirë edhe përpara se të aplikoni për pasaportën tuaj, pasi është një mënyrë për të vërtetuar identitetin dhe kombësinë tuaj brenda Gjermanisë dhe BE-së, dhe ju jep akses në funksionet e identifikimit online, nëse i dëshironi ato.

Nëse filloni një punë të re, mund t’ju kërkohet dëshmi për të drejtën tuaj për të punuar në Gjermani. Meqenëse vetëm shtetasit gjermanë mund të kenë një Personalausweis gjermane, shfaqja e kartës suaj e vendos automatikisht këtë pyetje për ju dhe punëdhënësin tuaj përkatës.

Pasaporta juaj gjermane do të bënte të njëjtat gjëra, plus ju lejon të udhëtoni jashtë zonës Shengen të BE-së. Sidoqoftë, Personalausweis juaj ka përfitimin e dukshëm të aftësisë për t’u futur lehtësisht në portofolin tuaj.

Kostoja e marrjes së një të tillë mund të ndryshojë në varësi të cilit autoritet e porositni. Në Berlin, kjo kushton 22,80 € për personat 24 vjeç e lart dhe 37 € për ata më të vjetër se 24 vjeç.

Ngjashëm me një pasaportë, një kartë identiteti gjermane është e vlefshme për gjashtë vjet për këdo që aplikon deri në moshën 24 vjeç. Pasi mbajtësi të mbushë 24 vjeç, çdo kartë identiteti për të cilën aplikojnë pas kësaj është e vlefshme për dhjetë vjet.

Konflikti tregtar: Si po përgatiten kompanitë zvicerane për tarifat e Donald Trump?

Zvicra deri më tani është kursyer nga kërcënimet tarifore nga presidenti i ri i SHBA-së, Donald Trump. Megjithatë, kompanitë zvicerane po marrin masa paraprake. Ndërsa disa kanë frikë nga kostot shtesë, të tjerë shpresojnë për biznes shtesë.

Organizata ombrellë e industrisë së makinerive, Swissmem, dha alarmin në fund të shkurtit: “Javë pasigurie shpesh kalojnë midis shpalljes së tarifave dhe hyrjes së tyre në fuqi, gjë që është demoralizuese”, tha presidenti i Swissmem, Martin Hirzel.

Shumë drejtues kompanish e konfirmuan këtë në konferencat e tyre vjetore me mediat, të mbajtura javët e fundit. Ata i ndjekin me shqetësim titujt që ndryshojnë vazhdimisht për tarifat e reja të vendosura ose të kërcënuara, transmeton albinfo.ch.

“Nuk ka pothuajse asnjë siguri planifikimi,” tha Jahangir Doongaji, kreu i prodhuesit të pajisjeve të ndërtimit Hilti. Mbetet për t’u parë se çfarë ndikimi do të kenë këto tarifa në ekonominë globale dhe, rrjedhimisht, në investimet në industrinë e ndërtimit, shkruan swissinfo.

Ndërkohë, pasiguritë gjeopolitike tashmë po bëhen të ndjeshme edhe në sektorë të tjerë. Dentistët aktualisht po shtyjnë investimet, sipas prodhuesit të furnizimeve dentare Coltene.

Në fakt, kompanitë që nuk kanë objekte prodhimi në SHBA dhe për këtë arsye janë më të ekspozuara ndaj tarifave, janë veçanërisht të shqetësuara. Kompania teknologjike Ascom, për shembull, ka marrë tashmë një sërë masash, siç konfirmuan drejtuesit e saj. Nivelet e stoqeve janë rritur në mënyrë që të përgatiten për ndërprerje.

Prodhuesi i barnave gjenerike, Sandoz, gjithashtu ka frikë nga efektet negative. Ndryshe nga dy gjigantët farmaceutikë me bazë në Bazel, Roche dhe Novartis, ai nuk ka asnjë objekt prodhimi në SHBA. Tarifat ndëshkuese të vendosura tashmë për importet nga Kina ose Kanadaja vlerësohet të sjellin kosto shtesë prej 25 deri në 35 milionë dollarë në vitin 2025, tha drejtori ekzekutiv i kompanisë, Richard Saynor.

Fabrika në SHBA? Shumë e kushtueshme!

Ashtu si shumë kompani të tjera, Sandoz planifikon të kalojë kostot shtesë te konsumatorët amerikanë. Në fund, kjo do të ndikojë kryesisht te pacientët, tha Saynor. Ndërkohë, zhvendosja e prodhimit në SHBA, siç do të dëshironte Trump, është jashtë diskutimit për kreun e Sandoz: “Tarifat, në fakt, nuk na inkurajojnë të investojmë më shumë në SHBA”.

E njëjta gjë vlen edhe për drejtues të tjerë kompanish. Ata përmendin koston relativisht të lartë të punës në Shtetet e Bashkuara. “Prandaj, ne do ta ndërtonim fabrikën tonë sërish në Meksikë dhe jo në SHBA,” tha kreu i grupit të paketimit SIG.

Çokollatë për Kanadanë nga Evropa

Objektet e prodhimit në SHBA gjithashtu bartin rreziqe. Mund të përfshihesh indirekt në një luftë tregtare të SHBA-së. Lindt & Sprüngli e di mirë këtë. Prodhuesi i çokollatës ka rregulluar logjistikën për shkak të tarifave që janë vendosur midis Kanadasë dhe SHBA-së. Për shkak se Kanadaja ka vendosur kundërtarifa prej 25% për produktet amerikane që nga 13 marsi, kompania synon të dërgojë mallrat e saj nga Evropa në Kanada në të ardhmen – dhe jo më nga fabrikat e saj në SHBA. Kjo është më e lirë, pavarësisht kostove të transportit detar.

Është për t’u habitur që shumë CEO janë të përmbajtur në deklaratat e tyre. Ata duket se nuk duan të përfshihen publikisht në çështjen e tarifave. Disa janë gjithashtu të painteresuar, të paktën nga jashtë. Ata i konsiderojnë tarifat e mundshme si të menaxhueshme për kompaninë e tyre.

Kjo vlen veçanërisht për ato kompani që kanë objekte prodhimi në SHBA. “Ne prodhojmë sa më shumë që të jetë e mundur në vendin ku operojmë. Kjo na bën më pak të ndjeshëm ndaj ndryshimeve politike,” tha CEO i kompanisë zvicerano-suedeze ABB, Morten Wierod. Megjithatë, ai gjithashtu shprehu synimin për ta zgjeruar më tej prodhimin në SHBA.

A ka mundësi të arta?

Shqetësimi kryesor i shumë drejtuesve është se tarifat mund të ndikojnë negativisht në ekonominë globale. Kërkesa mund të bie për shkak të çmimeve më të larta. “Ne do të prekem nëse një luftë tregtare ngadalëson prodhimin global të makinave apo nëse njerëzit blejnë më pak telefona inteligjentë,” tha Aldo Kamper, CEO i prodhuesit të gjysmëpërçuesve AMS Osram.

“Tarifat, në përgjithësi, nuk janë një gjë e mirë,” tha Conrad Keijzer, CEO i grupit të kimikateve Clariant. Ai nuk kishte asnjë dyshim se tarifat shtesë nga SHBA do të kishin një ndikim negativ në rritjen ekonomike dhe të biznesit. Ato gjithashtu mund të rrisin sërish koston e energjisë dhe të lëndëve të para.

Politika ekonomike e presidentit amerikan ka një efekt destabilizues në përgjithësi, paralajmëroi CEO e kompanisë kimike Ems, Magdalena Martullo-Blocher. Megjithatë, ajo shtoi: “Çdo tërmet zbulon një damar ari. Thjesht duhet ta gjesh atë.” Zgjidhja e saj: një marrëveshje e tregtisë së lirë me Shtetet e Bashkuara.

Disa i shohin mundësitë e arta përballë. Një shembull është drejtuesi i grupit të logjistikës Kühne+Nagel. CEO Stefan Paul supozon se do të ketë ndryshime në strukturën globale. Sipas tij, India mund të përfitojë, pasi administrata amerikane ende nuk ka shprehur synime për tarifa shtesë ndaj këtij vendi.

Në përgjithësi, situata po bëhet më komplekse, thotë ai. Dhe kompleksiteti është i mirë për një kompani logjistike, sepse klientët kanë nevojë për zgjidhje më gjithëpërfshirëse dhe janë të gatshëm të paguajnë më shumë. “Mallrat gjithmonë gjejnë rrugën e tyre,” tha CEO i Kühne+Nagel.

78 ditë bombardime: Detajet kryesore të fushatës së NATO-s

24 mars 1999. Pak pas orës 19:00 në kryeqytetin e Serbisë, Beograd, dëgjohen sirenat e para.

Ato paralajmërojnë fluturimin e aeroplanëve ushtarakë të NATO-s mbi qellin e Serbisë.

Pak para orës 21:00, dëgjohet një shpërthim i fuqishëm në fabrikën e aeroplanëve “Lola Utva”, në Pançevë të Serbisë.

Flaka dhe tymi mbulon këtë lokacion në periferi të Beogradit. Ky moment shënon fillimin e një fushate 78-ditore të bombardimit të Jugosllavisë.

Aeroplanë të NATO-s bombarduan në territorin e Serbisë, Kosovës dhe Malit të Zi.

Si erdhi deri te bombardimi?

Mes dilemash dhe kundërshtimesh nga Kina dhe Rusia, atëbotë sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, Javier Solana, më 23 mars 1999, në orën 22:17, urdhëroi një sulm ajror mbi Republikën Federale të Jugosllavisë.

Arsyetimi, në Serbi nuk ka gatishmëri për zgjidhje politike të krizës së Kosovës.

Sulmet ajrore nisën pa aprovimin e Këshillit të Sigurimit të Organizatës së Kombeve të Bashkuara.

Vendimi për bombardim u ndërmor pas refuzimit të asokohe presidentit të Jugosllavisë, Sllobodan Millosheviq, që të zgjidhej politikisht kriza e Kosovës.

Fakte të rëndësishme

Më 1999, në Kosovë llogaritej se ishin rreth 40 mijë trupa ushtarake jugosllave.

Në mars 1999, UNHCR-ja përllogariste rreth 475 mijë kosovarë të zhvendosur pas ofensivës së forcave ushtarake dhe policore serbe. Ky numër vazhdoi të rritej dhe deri në fund të luftës, rreth një milion kosovarë ishin larguar nga vendi.

Sipas të dhënave të publikuara nga Fondi për të Drejtën Humanitare, gjatë luftës në Kosovë, më 1998-1999, janë vrarë mbi 13.500 persona – 76 për qind e të cilëve besohet se kanë qenë civilë. Për më shumë se 1.600 persona të zhdukur në luftë vazhdon kërkimi.

Çka bombardoi NATO-ja?

Bombardimet kishin tri objektiva kryesore: mbrojtjen ajrore jugosllave, sistemet e komandës dhe kontrollit dhe forcat ushtarake serbe të dislokuara në Kosovë.

Sulmet kryesore

24 mars

Bombardohet fabrika për prodhimin dhe riparimin e aeroplanëve në Pançevë, si dhe bombardohen objekte të tjera me rëndësi ushtarake në Serbi.

25 mars

Bombardohet një lokacion në Rozhajë të Malit të Zi, shumë pranë kufirit me Kosovën.

26 mars

Shkatërrohet depoja e karburantit në Lipovicë të Serbisë. Dëmtohet një pjesë e rrjetit elektrik në Batajnicë.

28 mars

Goditet fabrika ‘Sloboda’ në Çaçak, një prodhues i madh i pajisjeve elektroshtëpiake në Serbi.

1 prill

Granatat godasin një urë midis Novi Sadit dhe Petrovaradinit në Serbi.

3 prill

NATO-ja godet ndërtesa qeveritare në Beograd.

4 prill

Në Beograd bombardohet selia e Ushtrisë Jugosllave.

Shkatërrohet depoja ‘Beopetrol’ në Beograd dhe Bogutovc në Kraljevë.

Bombardohet depoja e karburantit në fabrikën e kaldajave në Beograd të Ri.

Sulmohet rafineria e naftës në Pançevë.

Sulmohet aeroporti i Sllatinës afër Prishtinës.

Sulmohet ‘NIS Jugopetrol’ në Smederevë të Serbisë.

5 prill

Goditet një fabrikë e kaldajave dhe rafineria e naftës në Novi Sad.

Goditen depo tjera të ‘Naftagas promet’ 10 km larg Somborit.

Sulmohet aeroporti kryesor i Beogradit.

Goditet ‘NIS Jugopetrol’ në Prishtinë.

Goditet një fabrikë e duhanit në Nish të Serbisë.

Goditet fabrika kimike ‘Milan Blagojeviq’ në Lluçan të Serbisë.

6 prill

Sulmohet depoja e ‘Beopetrol’ në fshatin Krushë e Madhe në Rahovec.

Sulmohet fabrika e kimikateve ‘Milan Blagojeviq’ në Lluçan të Serbisë.

7 prill

Bombardohet depoja e ‘Jugopetrol’-it në Sombor të Serbisë.

Bombardohen disa lokacione në Prishtinë dhe në Novi Sad të Serbisë.

8 prill

Sulmet e NATO-s vazhdojnë në Kralevë, mbi objektet qeveritare në Beorgad dhe qytete përreth.

9 prill

Aeroplanët e NATO-s bombardojnë kompaninë ‘Zastava Automobili’ në Kragujevc të Serbisë, ‘NIS Jugopetrol’-in në Smederevë dhe transmetuesit e RTS-it në majën e Goleshit, pranë aeroportit të Prishtinës.

10 prill

Bombardohen aeroportet e Prishtinës, Nishit dhe Kralevës.

11 prill

Sulmohet kompleksi malor ‘Divcibare’ afër malit Zlatibor dhe një zonë banimi në Novi Sad.

12 prill

Bombardohen disa lokacione në Kosovë dhe në Serbi, në mesin e tyre një tren, depoja e ‘Jugopetrol’-it në Prishtinë, një hotel në Kopaonik të Serbisë. Sulme të tjera në depo nafte në Novisad, Pançevë dhe Kragujevc.

13 prill

Sulme të tjera në depo nafte në Kosovë dhe Serbi.

14 prill

Goditet gabimisht një kolonë me civilë në Kosovë.

Sulmet vazhdojnë në Prishtinë, kryesisht mbi depo nafte.

15 prill

Sulmohen disa lokacione në Serbi.

16 prill

Sulmohet sërish rafineria e naftës në Pançevë dhe ajo në Novi Sad.

18 prill

Sulmohen disa lokacione në Pançevë të Serbisë, por edhe të tjera në afërsi të aeroportit të Sllatinës në Kosovë.

19 prill

Sulmohet një lokacion në Suboticë dhe fabrika e kimikateve në Bariç të Serbisë.

Shkatërrohet transmetuesi i komunikimeve afër Prishtinës.

20 prill

Sulmohen minierat e thëngjillit në Bardh në afërsi të aeroportit të Sllatinës, në periferi të Prishtinës.

Bombardohen objekte qeveritare në Prishtinë dhe një rafineri e naftës në Novi Sad.

21 prill

Sulmohet selia kryesore e Partisë Socialiste të Serbisë në Beograd të Serbisë.

22 prill

Sulmohet një nga rezidencat e presidentit të Jugosllavisë, Sllobodan Millosheviq.

Sulme në Prishtinë dhe Novi Sad.

23 prill

Bombardohet Radio Televizioni i Serbisë – RTS, në Beograd.  Sulmohet një urë në Novi Sad dhe lokacione të tjera në Serbi.

25 prill

Sulmohet zona industriale në Nish.

26 prill

Bombardime në Sombor, Novi Sad, Nish dhe Kragujevc të Serbisë.

Sërish bombardohet aeroporti i Sllatinës në Kosovë.

27 prill

Bombardime të rënda në Beograd dhe Surdolicë në Serbi.

28 prill

Bombardohet rafineria e naftës në Novi Sad, një transmetues televiziv në majën Frushka Gora, dhe bombardohet një depo nafte në qytetin Pozhegut.

Në Kosovë bombardohet një lokacion në Mitrovicë, Prishtinë dhe miniera në Stantërg.

Një granatë bie gabimisht në Sofje të Bullgarisë.

Bombardohet një pjesë e aeroportit të Gollubovacit, afër Podgoricës në Mal të Zi, si dhe në Bar dhe Bijelo Polje.

30 prill

Bombardohen objekte qeveritare në Beograd.

Bombardohet ura mbi lumin Lim në Murino, Mal të Zi.

1 maj

Gabimisht bombardohet një autobus i Nish Express-it në urën e Lluzhanit, në periferi të Prishtinës.

2 maj

Bombardohet kryesisht rrjeti i energjisë elektrike.

Goditet një autobus në Pejë dhe një depo nafte në Prishtinë dhe Rahovec.

Bombardohet një seli e RTS-it dhe rafineria e naftës në Novi Sad.

5 maj

Bombardohet sërish ‘Jugopetrol’-i në Nish.

7 maj

NATO-ja gabimisht bombardon Ambasadën e Kinës në Beograd. Vriten tre gazetarë kinezë.

Sulme të rënda në Nish.

Bombardohet një urë rrugës që çon në Rumani.

8 maj

Sulme intensive në Beograd, kryesisht mbi rrjetin elektrik.

10 maj

Bombardohet fabrika e kimikateve ‘Prva Iskra’ në Bariç.

13 maj

Bombardohet një lokacion në Korishë të Prizrenit. NATO-ja thotë se aty ishte një vendkomandë e ushtrisë dhe policisë serbe. Vriten dhe lëndohen shqiptarë lokalë.

14 maj

Bombardohet një kamp refugjatësh në magjistralen Prishtinë – Prizren, afër fshatit Korishë.

15 maj

Bombardohen depot e ‘Jugopetrol’-it në Bor dhe Beograd.

17 maj

Bombardohet sërish ‘Jugopetrol’-i në Bor.

19 maj

Bombardohet depoja ‘Jugopetrol’ në Beograd.

20 maj

Sulmet ajrore dëmtojnë rezidencat e ambasadorit të Zvicrës, Spanjës, Suedisë, Norvegjisë, Hungarisë në Beograd.

Dëmtohet edhe Ambasada e Libisë, si dhe objekti i misionit diplomatik të Izraelit.

21 maj

Goditet rrjeti përçues i energjisë elektrik në Nish.

22 maj

Goditet dhe dëmtohet rrjeti elektrik në Beograd dhe pjesë tjera të Jugosllavisë.

23 maj

NATO-ja fillon bombardime intensive të rrjetit elektrik. Shumë qytete mbesin pa rrymë dhe pa ujë.

24 maj

Bombardohet rëndë fabrika ‘Millan Bllagojeviq’ në Lluçani të Serbisë.

27 maj

Bombardohet depoja e naftës ‘Jugopetrol’ në Bor.

Sulmohet rrjeti elektrik në Beograd.

30 maj

Bombardime në Beograd, në një urë në Serbinë qendrore dhe sanatoriumi në Surdulicë.

31 maj

Bombardohen transmetuesit në Nish.

Ushtarë të KFOR-it pranë kufirit me Maqedoninë e Veriut.

Ushtarë të KFOR-it pranë kufirit me Maqedoninë e Veriut.

10 qershor

NATO-ja ndërpret sulmet ajrore ndaj Jugosllavisë.

OKB-ja miraton rezolutën 1244 që parasheh vendosjen e një administrate ndërkombëtare në Kosovë.

Fillon tërheqja e trupave serbe nga Kosova.

Kundërpërgjigja serbe

Ushtria serbe tentoi t’u kundërpërgjigjej sulmeve ajrore të NATO-s. Sipas dokumenteve, brenda Kosovës u përdorën sistemet individuale me rreze më të gjatë për të qëlluar në aeroplanët e NATO-s në një mënyrë të paparashikueshme.

Armatimi i përdorur për të sulmuar aeroplanët ishte me rreze të shkurtër, si dhe me sisteme të lëvizshme të mbrojtjes ajrore.

Në një raport të NATO-s thuhet se në vend që të zhvendosnin përpjekjet kundër këtyre sistemeve serbe, komandantët e NATO-s zgjodhën të operonin në lartësi përtej të cilave shumica e sistemeve kundërajrore serbe nuk mund të ishin efektive.

Tentimi i ushtrisë serbe për t’u fshehur

Të përballura me sulme intensive nga ajri, trupat ushtarake serbe mundoheshin që gjatë fushatës së bombardimeve t’i hutonin pilotët e NATO-s.

Këto metoda kamuflazhi paraqiten në një raport të vitit 2000 të Departamentit amerikan të Mbrojtjes që shpjegon organizimin dhe qëllimin e bombardimit të Jugosllavisë.

“Serbët përdorën gjerësisht kamuflimin për të fshehur objektivat taktike, si automjetet ushtarake, dhe objektet fikse, si urat. Përveç kësaj, serbët përdorën mashtrime….për të krijuar një sërë objektivash false”, thuhet në këtë raport .

Efikasiteti i sulmeve

Pas përfundimit të Operacionit të Forcave Aleate, NATO lëshoi ​​një vlerësim paraprak të efektivitetit të sulmit të saj kundër një numri objektivash.

Këto objektiva të shkatërruara ose të dëmtuara dukshëm përfshinin:

11 ura hekurudhore

34 ura autostrade

29 për qind e të gjithë depozitimit të municionit serb

57 për qind e rezervave të naftës

Të gjitha rafineritë jugosllave të naftës

14 poste komanduese

Mbi 100 avionë

Dhjetë fusha ajrore ushtarake

Aeroplanët që garantuan suksesin e NATO-s

Duke pasur shumë shtete anëtare dhe aeroplanë të shumtë në dispozicion, në një raport të NATO-s të vitit 2000 përmenden tri lloje aeroplanësh që kanë luajtur rol kyç në suksesin e bombardimit të Jugosllavisë. Në fushatën ajrore ishin përdorur edhe dronët.

Në vijim janë tri modele që janë përshkruar si kyçe për sukses nga NATO-ja.

Bombardimet e gabuara

Bombardimet e NATO-s nuk ishin gjithmonë të sakta. Ato shkaktuan viktima edhe në mesin e civilëve, si në territorin e Kosovës, po ashtu edhe në Serbi.

Në vitin 1999, vetë NATO-ja vlerësonte se bombardimet kishin shkaktuar rreth 520 viktima civile.

Në disa raste pilotët e NATO-s sulmuan gabimisht caqe që shkaktuan dhjetëra viktima.

Më 14 prill 1999, një incident i tillë ndodhi në periferi të Prizrenit, kur nga bombardimi i NATO-s u vranë mbi 80 civilë shqiptarë.

Një bombardim tjetër i gabimshëm i një autobusi mbi urën e Lluzhanit në magjistralen Prishtinë – Podujevë, vrau rreth 40 civilë, shumica shqiptarë.

Më 5 prill 1999, dhjetë civilë u vranë gjatë një sulmi në kompleksin ushtarak Aleksinac “Deligrad” në Serbi dhe 30 u plagosën.

Më 12 prill, u bombardua një tren në Ristovac që udhëtonte drejt Beogradit duke lënë të vrarë 20 persona.

Më 23 prill, nga sulmi i NATO-s mbi RTS-in në Beograd u vranë 16 civilë.

Në prill, po ashtu, u vranë 11 civilë në Surdulica të Serbisë.

Në Murino të Malit të Zi  vriten gjashtë civilë më 30 prill.

Në fillim të majit në Nish të Serbisë vriten 14 civilë.

Këto janë vetëm disa nga incidentet dhe nuk paraqesin të gjitha rastet kur bombardimet e pasakta të NATO-s vranë civilë, si në Kosovë, ashtu edhe në Serbi e Mal të Zi.

Pas 78-ditësh të sulmeve, bombardimet u ndërprenë më 10 qershor 1999, me Marrëveshjen Teknike të Kumanovës, e cila parashihte tërheqjen e të gjitha forcave ushtarake dhe policore serbe nga Kosova.

Marrëveshje u pasua me miratimin e Rezolutës 1244 të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara.

Kjo Rezolutë, ishte një kompromis i pesë vendeve të përhershme anëtare të Këshillit të Sigurimit në bazë të së cilës, në Kosovë vendosej një administratë e Kombeve të Bashkuara – UNMIK, e cila administronte fazën transitore deri në ngritjen e institucioneve vendore dhe zgjidhjen e përhershme të statusit të Kosovës.

Më 12 qershor 1999 filloi vendosja e rreth 50,000 ushtarëve nga 36 vende të botës, prej të cilëve 30,000 ishin nga vendet e NATO-s.

KFOR-i është i pranishëm edhe sot dhe kujdeset për sigurinë e Kosovës./Radio Evropa e Lirë

Ekonomistët ulin parashikimin e rritjes së Zvicrës për vitin 2025

Pavarësisht pasigurisë në rritje, ekspertët ekonomikë besojnë se zhvillimi ekonomik në Zvicër do të jetë pak më i dobët se kohët e fundit. Ndërkohë, rritja e PBB-së pritet të përshpejtohet në vitin 2026.

Ekonomistët e anketuar si pjesë e Parashikimit të Konsensusit të Institutit Ekonomik Zviceran (KOF) presin që Produkti i Brendshëm Bruto (PBB) real dhe i rregulluar të rritet me një mesatare prej 1.4% në vitin 2025 dhe 1.6% në vitin 2026. Parashikimi për rritjen e parregulluar të PBB-së është 1.2% për vitin 2025 dhe 1.8% për vitin 2026, transmeton albinfo.ch.

Kjo do të thotë se perspektivat e rritjes për vitin aktual vlerësohen të jenë pak më të dobëta se kohët e fundit. Në sondazhin e dhjetorit, ekonomistët kishin parashikuar ende rritje prej 1.5% pas rregullimit për ngjarjet sportive dhe rritje të parregulluar prej 1.3%. Vlerat për vitin 2026 janë publikuar për herë të parë në Konsensusin KOF, shkruan swissinfo.

Arsyeja kryesore për zhvillimin pak më të dobët të pritshëm ekonomik në vitin aktual janë pritjet më të ulëta për investimet kapitale. Ekspertët parashikojnë një rritje prej 1.3% në vitin 2025, krahasuar me rritjen prej 1.8% që kishin parashikuar në dhjetor. Trendi në investimet në pajisje, në veçanti, ka gjasa të dobësohet, ndërkohë që shifrat për investimet në ndërtim janë ulur paksa.

Inflacioni pritet të mbetet i ulët

Sa i përket zhvillimit të inflacionit, të anketuarit vazhdojnë të presin vlera të ulëta. Norma e pritshme e inflacionit për vitin aktual ra me 0.1 pikë përqindjeje në 0.5%, ndërsa për vitin 2026 parashikohet një normë inflacioni prej 0.8%.

Pritjet afatgjata të inflacionit sipas Konsensusit KOF mbeten të pandryshuara në +1.0%, me një rritje afatgjatë të PBB-së prej 1.7% (e parregulluar).

Perspektiva për situatën e ardhshme në tregun zviceran të punës është përkeqësuar lehtë. Vlera e konsensusit për shkallën e papunësisë për vitin 2025 është tani 2.8%, krahasuar me 2.7% në sondazhin e dhjetorit. Një normë prej 2.8% pritet gjithashtu për vitin 2026 dhe në terma afatgjatë.

Rreth 14 ekonomistë morën pjesë në Parashikimin e Konsensusit të KOF. Anketa është kryer nga data 27 shkurt deri më 19 mars 2025.

Pse në Berlin do të ketë një tjetër grevë dy-ditore të transportit publik këtë javë?

Transporti publik në Berlin do të përballet sërish me ndërprerje të konsiderueshme këtë javë, pasi punonjësit e transportit do të ndalojnë punën për 48 orë, duke nisur nga e mërkura. Përse kryeqyteti gjerman po përjeton greva të njëpasnjëshme në transport – dhe si do të preken pasagjerët?

Berlini do të nisë një grevë 48-orëshe të transportit më 26 mars, e cila do të ndalojë funksionimin e metrosë (U-Bahn) dhe tramvajit të qytetit, si dhe shumicën e linjave të autobusëve, transmeton albinfo.ch.

Për banorët e Berlinit, kjo situatë mund të shkaktojë një ndjesi déjà vu, pasi qyteti sapo përjetoi një grevë dyditore javën e kaluar, në të njëjtat ditë. Kjo do të jetë greva e katërt e punonjësve të kompanisë së transportit Berliner Verkehrsbetriebe (BVG) që nga fillimi i vitit.

Greva pason raundin e gjashtë të negociatave mes sindikatës Verdi dhe punëdhënësve të BVG-së.

Ashtu si në grevat e mëparshme, transporti do të ndalet rreth orës 3 të mëngjesit të së mërkurës, me fillimin e turneve të hershme. Operimet pritet të rifillojnë dy ditë më vonë, rreth të njëjtës orë, të premten në mëngjes, shkruan The Local.

Si do të ndikohen pasagjerët?

Ata që kanë përjetuar grevat e mëparshme të BVG-së e dinë tashmë procedurën. Të gjitha linjat e metrosë dhe tramvajit do të ndalohen gjatë gjithë kohëzgjatjes së grevës, ashtu si edhe shumica e autobusëve.

Megjithatë, disa linja autobusësh do të vijojnë të funksionojnë. Këto janë: 106, 114, 118, 133, 161, 168, 175, 179, 204, 218, 234, 263, 275, 316, 318, 320, 326, 325, 493, 34, N12, N23, N35, N39, N53, N61, N63, N69, N84, N91, N95 dhe N97, sipas BVG-së.

Linjat 112, 124, 184, 744, 893, N68 dhe X36 do të funksionojnë me shërbime të kufizuara.

Tragetet publike të BVG-së dhe shërbimi Muva nuk preken nga greva. Po ashtu, trenat S-Bahn (të operuar nga Deutsche Bahn) do të vazhdojnë funksionimin.

Pse po ndodhin kaq shumë greva në Berlin?

Deri më tani, BVG dhe sindikata Verdi nuk kanë arritur një marrëveshje për rritjen e pagave. Verdi kërkon një rritje mujore prej 750 eurosh, një bonus prej 300 eurosh për ndërrimet e alternuara dhe pagën e muajit të 13-të.

BVG thotë se ka bërë përpjekje për të përmbushur kërkesat, me ofertën e fundit që parashikon një rritje prej 13.6% brenda dy vitesh. Megjithatë, Verdi e ka cilësuar këtë ofertë si “larg” kërkesave të saj.

Sipas mediave gjermane, BVG e ka dënuar grevën e radhës “në termat më të fortë të mundshëm”. Nga ana tjetër, Verdi fajëson punëdhënësit dhe Senatin e Berlinit për mungesën e zgjidhjes.

A pritet një grevë e pacaktuar?

Gjasa që kjo të ndodhë është e madhe. Edhe pse BVG kërkon që bisedimet të kalojnë në fazën e ndërmjetësimit, Verdi do të mbajë një votim nga 27 marsi deri më 4 prill për të miratuar një grevë të pacaktuar.

Nëse 75% e punonjësve të BVG-së, anëtarë të sindikatës, e refuzojnë ofertën dhe e mbështesin grevën, atëherë mund të pritet një grevë e pacaktuar që do të prekte më shumë se vetëm dy ditë.

Greva përkeqëson kaosin e trafikut

Nuk ka asnjë moment të përshtatshëm për një grevë, por greva e kësaj jave përkon me një periudhë kaotike për trafikun në qytet.

Mbyllja e urës Ringbahn në A100 ka shkaktuar bllokime masive trafiku në pjesën perëndimore të Berlinit. Në këtë kontekst, as përdorimi i makinës nuk përbën një alternativë të mirë. Trenat S-Bahn gjithashtu kanë përjetuar ndërprerje dhe vonesa të konsiderueshme javën e kaluar, duke mos qenë një zëvendësim i besueshëm për metronë.

Suficiti i llogarisë së Zvicrës ra në 10 miliardë CHF në tremujorin e katërt të 2024-ës

Bilanci i pagesave të Zvicrës tregoi një suficit prej 42 miliardë CHF në vitin 2024, njësoj si një vit më parë, sipas Bankës Kombëtare të Zvicrës (SNB). Megjithatë, gjatë tre muajve të fundit të vitit të kaluar, ky bilanc ka rënë, transmeton albinfo.ch.

Bilanci i tregtisë së mallrave mbeti i qëndrueshëm në 112 miliardë CHF nga një vit në tjetrin. Ky stabilitet ishte rezultat i një rritjeje të bilancit të tregtisë së mallrave në kuptimin e ngushtë, si pasojë e rritjes së eksporteve të produkteve kimike dhe farmaceutike, dhe një rënieje të suficitit të regjistruar në tregtinë tranzit, theksoi SNB në një deklaratë të publikuar të hënën, shkruan swissinfo.ch.

Deficitet e regjistruara në tregtinë e shërbimeve dhe në të ardhurat primare shfaqën një variacion të të njëjtës përmasë, por në drejtim të kundërt: rritja në të parën u kompensua nga rënia në të dytën.

Në tremujorin e katërt të vitit 2024, llogaria korente tregoi një suficit prej 10 miliardë CHF, 4 miliardë më pak se një vit më parë. Kjo rënie erdhi kryesisht si rezultat i rritjes së deficitit të regjistruar në tregtinë e shërbimeve, të ardhurat primare dhe të ardhurat dytësore. Tregtia e mallrave, nga ana tjetër, ka shfaqur një suficit që është rritur gjatë vitit.

Nga Prishtina në Gjenevë: Romani i Apollonit flet frëngjisht

Më 23 mars 2025, në ambientet e “Lize’s Bookstore”, në kuadër të Panairit të Librit në Gjenevë, shkrimtari nga Prishtina, Ag Apolloni, prezantoi për herë të parë në frëngjisht romanin e tij dokumentar “Një fije shprese, një fije shkrepëse”. Libri është përkthyer nga Sébastien Gricourt, përkthyes i njohur dhe njohës i thellë i realitetit shqiptar.

Kjo pjesëmarrje, siç u shpreh vetë autori për albinfo.ch, përfaqëson një hap domethënës në rrugën e përfaqësimit të letërsisë shqipe në hapësira ndërkombëtare.

“Pjesëmarrja në Panairin e Librit në Gjenevë është një formë prezantimi dhe promovimi e letërsisë shqipe në diasporë. Organizatorët e stendës shqiptare janë udhëhequr nga një synim dhe vullnet i mirë për ta bërë të pranishme edhe letërsinë tonë në këtë panair të rëndësishëm”, shprehet Apolloni.

Ky promovim shënon nisjen e një turi letrar për Ag Apollonin, që do të vazhdojë në Leipzig, Lubjanë, Paris dhe më pas në Athinë, ku romani do të prezantohet edhe në një skenë teatrore.

Përkthimi: nga kontakti i parë, në miqësi letrare

Përkthimi i romanit në gjuhën frënge lindi nga një nismë e vetë përkthyesit. “Nuk e kam njohur më parë Sébastien-in. Ai më kontaktoi për të kërkuar leje për përkthim dhe prej andej nisi një bashkëpunim i shkëlqyeshëm – që u kthye edhe në miqësi,” tha autori.

Ai vlerësoi punën e përkthyesit si të kujdesshme dhe të ndjeshme ndaj nuancave letrare e kulturore të romanit: “Përkthimi është bërë me kujdes të veçantë. Sébastien-i e njeh mirë letërsinë shqipe dhe, çka është më e rëndësishme, e njeh nga afër temën për të cilën flet romani.”

Përkthyesi i librit në frëngjishte, Sébastien Gricourt

Letërsia që tejkalon kufijtë kombëtarë

Apolloni thekson se vepra e tij nuk është e kufizuar në një kontekst thjesht shqiptar, por se trajton një tragjedi universale. “Unë kurrë s’kam shkruar një vepër nacionale, por një vepër për tragjedinë njerëzore, që, siç shihet edhe nga paradigmat mitike të romanit, thjesht riciklohen nëpër kohë dhe kombe”, thotë ai.

Duke qenë se letërsia bashkëkohore kosovare nuk njihet sa duhet në Francë, Apolloni shpreson që lexuesit frankofonë ta shohin këtë roman si një dritare drejt një historie që ndërlidhet me fatin njerëzor në përgjithësi.

Estetikë, filozofi dhe identitet autorësh

Autori flet për mënyrën si ndërthur filozofinë, historinë dhe letërsinë në tekstet e tij: “Çdo tekst, edhe etimologjikisht, është thurje. Të thurësh një vepër me penj të ndryshëm është akti më normal që mund të bëjë një shkrimtar. Edhe kur ngjarja duket historike, shkrimtari në vend se ‘history’, tregon ‘his story’.”

Ai shton se dimensioni filozofik është natyrshëm i pranishëm në letërsinë që ai shkruan dhe krijon: “Letërsia e ideve është ajo që unë e preferoj dhe e krijoj”.

Prania këtu, është vetë mesazhi

Kur e pyesim nëse ka një mesazh për lexuesit në Gjenevë dhe më gjerë, Ag Apolloni përgjigjet shkurt: “Vetë ardhja ime këtu është një mesazh që librat duhen lexuar”. Ai e sheh panairin jo vetëm si vend ekspozimi, por si hapësirë për takime, diskutime dhe shkëmbim kulturor, ku lexuesi bëhet pjesë e një dialogu më të gjerë me autorin.

Të shkruash edhe kur fle

Në fund, i pyetur për planet e tij, shkrimtari përgjigjet me humor e thellësi njëkohësisht: “Planet e mia janë të shumta: krijuese, studimore dhe akademike. Shkrimtari gjithmonë është duke punuar, qoftë edhe kur është duke fjetur”.

 

Ilir Kurti zgjidhet deputet në qytetin e Gjenevës

Ilir Kurti ka njoftuar se ka fituar garën për t’u zgjedhur deputet në qytetin e Gjenevës.

Përmes një postimi në rrjetin social “Facebook”, ai i ka falënderuar përkrahësit e tij, teksa u shpreh mirënjohës për secilën votë, transmeton albinfo.ch.

“Duke qenë krenar dhe plot mburrje, do të vazhdoj të punoj që ardhmëria jonë e përbashkët në qytetin tonë të Gjenevës të jetë më e mirë për të gjithë neve, dhe kjo fitore e imja sot të vazhdojë të dëshmohet si fitore e jona e përbashkët”, ka shkruar ai.