Përballë rritjes së tarifave, shumë kompani të huaja — përfshirë edhe një numër të madh firmash zvicerane — po kërkojnë të zgjerojnë aktivitetin e tyre në Shtetet e Bashkuara. Megjithatë, kjo strategji po rezulton e kushtueshme për shkak të rritjes së çmimeve për disa viza pune, të vendosura nga Donald Trump.
Me zbatimin e tarifave doganore, kompanitë nga e gjithë bota po përpiqen të forcojnë praninë e tyre në tregun amerikan. Kjo është shpesh një zgjedhje strategjike, por jo e lehtë për t’u realizuar.
“Kompanitë janë disi të detyruara të forcojnë praninë e tyre në Shtetet e Bashkuara, veçanërisht për shkak të tarifave,” shpjegon André Kudelski, drejtues i grupit Kudelski SA me seli në kantonin Vaud, i specializuar në siguri dixhitale. “Por ekzistojnë edhe pengesa të tjera që e bëjnë këtë proces më të shtrenjtë.”
Një nga këto pengesa është rritja e madhe e kostos së lejeve të punës. Presidenti Donald Trump dhe sekretari i tij i Tregtisë, Howard Lutnick, kanë vendosur që çmimi i vizës H-1B të rritet nga 10,000 dollarë në 100,000 dollarë në vit.
“Kjo është politika jonë: 100,000 dollarë për vizën H-1B, dhe të gjitha kompanitë e mëdha janë të përfshira,” deklaroi Lutnick.
Më të prekurit: indianët dhe kinezët
Më të prekurit janë shtetasit indianë dhe kinezë, të cilët përbëjnë përkatësisht 71% dhe 11% të 400,000 mbajtësve të vizës H-1B. Numri i shtetasve zviceranë të prekur është i vogël — vetëm 158, sipas shërbimeve të emigracionit amerikan.
Megjithatë, shumë kompani zvicerane punësojnë ekspatriatë për operacionet e tyre jashtë vendit. Kështu ka bërë edhe Grupi Kudelski, i cili krijoi strukturën e tij amerikane në vitin 2016.
“Kur ngritëm strukturën në SHBA, transferuam një numër njerëzish nga Zvicra dhe Evropa. Ajo që bëmë pothuajse dhjetë vite më parë do të ishte jashtëzakonisht e kushtueshme sot,” shton Kudelski.
Këto shkëmbime brenda grupit mbeten thelbësore, por frekuenca e tyre mund të bjerë. Sipas avokates amerikane Nathalie Scott, me bazë në Gjenevë, opsionet janë të kufizuara:
“Ekzistojnë tre alternativa kryesore: viza brenda kompanisë (intra-company), karta e gjelbër (green card) dhe viza për persona me aftësi të jashtëzakonshme.”
Por të gjitha këto janë procese të gjata dhe të ndërlikuara. “Prandaj viza H-1B mbetet më e shpejtë, sepse për shtetasit zviceranë zgjat rreth shtatë deri në dymbëdhjetë muaj,” shton ajo.
Edhe në këtë rast, për kompanitë zvicerane, fatura amerikane pritet të rritet ndjeshëm.