11,000 ukrainas në Zvicër mund të mobilizohen

Keystone (AP Photo/Emilio Morenatti)

Ligji i ri i mobilizimit në Ukrainë prek gjithashtu rreth 11,000 burra ukrainas në Zvicër, të cilët janë subjekt i shërbimit ushtarak.

Një ligj i ri ukrainas për mobilizimin ka hyrë në fuqi që nga e shtuna. Kërkon që të gjithë burrat e rekrutuar nga mosha 18 deri në 60 vjeç të regjistrohen në ushtri. Kushdo që është 25 vjeç mund të thirret – dy vjet më herët se më parë.

Dhe kushdo që viziton një konsullatë ukrainase për të aplikuar për dokumente të reja identifikimi, në të ardhmen do të duhet të provojë se janë regjistruar në regjistrin ushtarak. Përndryshe, ai do të marrë vetëm një pasaportë të re në Ukrainë, ku mund të hartohet.

Sipas Sekretariatit Shtetëror për Migracionin, rreth 11,000 burra ukrainas në Zvicër preken nga rregulloret e reja.

Një nga këta burra është Dimii. Ai është rritur afër Kievit dhe është rreth 50 vjeç, në moshë ushtarake, por me shëndet të kufizuar. Ai iku në Zvicër rreth gjashtë muaj më parë. Statusi i mbrojtjes S e lejon atë të qëndrojë këtu. Dimii e di që vendit të tij i mungojnë ushtarët.

Fakti që ai është i sigurt ndërsa të tjerët janë në front nuk është i drejtë. “Por nëse të gjithë 11,000 burrat do të ktheheshin në Ukrainë, asgjë nuk do të ndryshonte. Vetëm gjysma prej nesh do të kishin vdekur.” Kufizimet shëndetësore të Dimiit deri më tani e kanë penguar atë të thirret. “Por tani kam mësuar nga Ukraina se edhe unë mund të dërgohem në luftim,” tha Dimii.

Për Pascal Schmid, kreu i azilit për SVP, Dimii ndoshta nuk do të ishte dikush që kërkon mbrojtje, por një dezertor. «Statusi i mbrojtjes S është menduar për ata që kanë nevojë për mbrojtje. Nga këndvështrimi im, këto janë gra dhe fëmijë nga zonat e luftës, jo burra që janë rekrut dhe dezertorë që thjesht zhduken në mënyrë që të mos kenë nevojë të kryejnë shërbimin e tyre ushtarak. » Zvicra duhet të ndihmojë Ukrainën për t’i rikthyer këta burra.

Sipas Marc Jost, Zvicra nuk mban asnjë përgjegjësi këtu. Jost është nga grupi i qendrës EPP dhe, si Schmid, është anëtar i Komisionit Politik Shtetëror të Këshillit Kombëtar, i cili diskuton çështjet e migracionit. “Unë shoh përgjegjësinë e vetë Ukrainës për të bërë punë ndërgjegjësuese dhe për të arritur këta njerëz”, thotë Jost. Megjithatë, në fund të fundit, çdo ukrainas është i lirë të vendosë nëse dëshiron të qëndrojë apo të luftojë.

Asnjëherë, thotë kolegia e komisionit Nina Schläfli nga PS. “Për mua është e qartë se askush këtu nuk mund të dërgohet në luftë kundër vullnetit të tyre, ndoshta deri në vdekje të sigurt.”

Sasha Volkov, anëtar i bordit të Shoqatës Ukrainase në Zvicër, i konsideron gjithashtu të papërshtatshme kërkesat e politikanëve zviceranë që ukrainasit që i nënshtrohen shërbimit ushtarak duhet të kthehen në vendin e tyre. Së pari, askush nuk duhet të ndërhyjë në punët midis qytetarëve të Ukrainës dhe qeverisë. Së dyti, ligjet më të rrepta të mobilizimit janë një masë që nuk synohet për ukrainasit jashtë vendit, por për ukrainasit vendas – për t’u treguar ushtarëve në shtëpi se do të sigurohet një lloj drejtësie, tha Volkov. Është një politikë simbolike që vështirë se sjell ndonjë ushtar të ri në front.

Kushdo që qëndron ose largohet këtu, merr një vendim shumë personal në një situatë të vështirë. Dimii, i arratisur në Zvicër, e takoi: “Sa mirë të jesh i sigurt këtu”. Megjithatë, ai ndihet i pakëndshëm sepse bashkatdhetarët e tij po vdesin në Ukrainë. /SRF