Pse Misioni Artemis II i NASA-s ishte historik

Njerëzimi po rikthehet në hapësirën e thellë pas më shumë se pesë dekadash

Misioni Artemis II i NASA shënon kthimin e parë me njerëz përtej orbitës së Tokës që nga viti 1972, duke hapur një kapitull të ri në eksplorimin hapësinor dhe duke rikthyer Hënën në qendër të vëmendjes globale.

I nisur më 1 prill, misioni me katër astronautë, tre amerikanë dhe një kanadez, realizoi një fluturim historik rreth Hënës me anijen kozmike Orion, duke testuar sisteme kritike për misionet e ardhshme. Për herë të parë në një mision të tillë përfshihet edhe një grua dhe një astronaut afrikano-amerikan, duke reflektuar një qasje më gjithëpërfshirëse krahasuar me programin Apollo.

Gjatë udhëtimit, ekuipazhi kaloi për rreth 40 minuta në anën e padukshme të Hënës, duke humbur përkohësisht komunikimin me Tokën, një fenomen i njohur që nga epoka e Apollo-s. Në të njëjtën kohë, misioni shënoi një rekord të ri distance për fluturime me njerëz, duke tejkaluar atë të Apollo 13. Një tjetër moment i rrallë ishte vëzhgimi nga hapësira i një eklipsi diellor që zgjati mbi 50 minuta, shkruan TCh, transmeton albinfo.ch.

Sipas ekspertëve, Artemis II konsiderohet një provë vendimtare për uljet e ardhshme në Hënë dhe për krijimin e një pranie afatgjatë njerëzore jashtë Tokës. Astronomi Loukas Zaheilas e cilëson misionin si një “arritje të rëndësishme shkencore” që hap rrugën për studimin sistematik të Hënës.

Ndryshe nga qasja e programit Apollo, strategjia e NASA-s është graduale. Pas misionit robotik Artemis I, ky është hapi i parë me njerëz, ndërsa misionet e ardhshme do të rrisin kompleksitetin. Sipas planit, Artemis III do të testojë teknologjitë për uljen në Hënë në bashkëpunim me kompani private si SpaceX dhe Blue Origin, ndërsa Artemis IV synon rikthimin e astronautëve në sipërfaqen hënore rreth vitit 2028.

Objektivi afatgjatë është krijimi i një pranie të qëndrueshme në Hënë, veçanërisht në Polin e Jugut, ku prania e akullit mund të mbështesë misione të gjata. Kjo do ta kthente Hënën në një bazë strategjike për eksplorime më të largëta, përfshirë planetin Mars.

Megjithatë, rruga mbetet sfiduese. Siç thekson Zaheilas, rreziqet teknike janë të mëdha, sidomos gjatë rihyrjes në atmosferën e Tokës, ku temperaturat ekstreme vënë në provë sistemet mbrojtëse të anijes. Kujtimi i tragjedive të Space Shuttle Challenger disaster dhe Space Shuttle Columbia disaster mbetet një paralajmërim për rreziqet e eksplorimit hapësinor.

Aktualisht, misioni ka hyrë në fazën e kthimit, me kapsulën Orion që pritet të zbresë në brigjet e Kalifornisë. Nëse gjithçka shkon sipas planit, kjo do të shënojë një sukses historik dhe një hap të madh drejt epokës së re të pranisë njerëzore në hapësirë.

---