Gruaja që ruan një qytet zviceran!

Qyteti i vogël i Schaffhausen, në kufirin me Gjermaninë, është duke u ruajtur nga një grua për herë të parë në historinë shekullore të kështjellës Munot.

Karola Lüthi ka qenë kujdestare e kështjellës Munot për dy vjet. Ajo është një grua aktive, në të pesëdhjetat e saj.

“Unë tashmë kam dashur ta bëj këtë punë 20 vjet më parë, por në atë kohë nuk mund ta bëja dëshirën time realitet, një rojë femër, asnjëherë në një milion vjet”, thotë ajo, duke u ulur në apartamentin e saj të vendosur brenda kullës.

Tre vjet më parë ajo pa një reklamë për pozicionin shumë të lakmuar. Ajo duhej ta diskutonte së pari me burrin e saj, sepse ajo u reklamua si një punë për një çift.

“Shkrova letrën e aplikimit , sepse absolutisht dëshiroja të kisha këtë pozicion”, thotë ajo. Aplikacioni i saj arriti të dilte nga rreth 80 të tjerë dhe u zgjodh për këtë punë, përcjell albinfo.ch.

Kalaja rrethore e “Munot” është ndërtuar në shekullin e 16-të dhe u bë emblema e Schaffhausen. Ndërtesa u përdor kryesisht për të mbajtur një sy në qytet për të parandaluar sulmet dhe zjarret. Roli i kujdestarit të qytetit është edhe më i vjetër se ndërtesa dhe daton nga viti 1377.

“Ruajtësi i Munotit”, i cili jetonte me familjen e tij në apartamentin e kullës, kishte një pamje 360 shkallë dhe duhej të tingëllonte alarmin në rast rreziku. Çdo mbrëmje, në orën 21:00, duhej gjithashtu të kumbonte me zile për një çerek ore, pas së cilës portat e qytetit ishin të mbyllura. Tavernat dhe dyqanet duhej të mbylleshin dhe njerëzit duhej të ktheheshin në shtëpi.

Lüthi ende e praktikon këtë traditë.

Detyrat e “Ruajtësit të Munot” përfshijnë shumë më tepër se zilja e ziles. Këto përfshijnë mirëmbajtjen e ndërtesës, vizitat udhëzuese për shumë vizitorë dhe përgatitjet për ngjarjet kulturore të organizuara nga shoqata Munot.

“Ne jemi shumë të izoluar këtu në krye, dhe ju duhet të mësoheni me të”, thotë Lüthi. Në të kaluarën, roja nuk u lejua në qytet, sepse ai duhej të ishte në detyrë mbikëqyrëse në kullë. Por, kjo nuk ndodh më. Lüthi e konsideron veten të mirëpritur në qytet dhe thotë se njerëzit e Schaffhausen janë të kënaqur që kanë një grua që shërben në këtë pozitë.