Rromir Imami: Kur portreti kthehet në narrativë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Fribourg

Në edicionin jubilar, fotografi sjell një qasje të re artistike ku portreti lidhet me temën dhe frymën e çdo edicioni të festivalit

Në Festival Ndërkombëtar i Filmit në Fribourg, imazhi ka fituar një rol të ri në rrëfimin e festivalit. Në këtë hapësirë që këtë vit shënon 40 vjet, fotografia nuk mbetet vetëm dëshmi e pranisë së të ftuarve. Ajo hyn në dialog me temën, me atmosferën dhe me energjinë që përshkon çdo edicion. Brenda këtij procesi krijues, portreti merr kuptim të thelluar dhe bëhet pjesë e një gjuhe vizuale që artikulon ide dhe ndjesi. Rromir Imami, prej katër vitesh i përfshirë në këtë rrugëtim, e sheh fotografinë si një formë rrëfimi ku çdo imazh bart një mendim dhe një lidhje të drejtpërdrejtë me frymën e festivalit.

Prej katër vitesh, Rromir Imami është një nga zërat që formësojnë identitetin vizual të Festival Ndërkombëtar i Filmit në Fribourg. Puna e tij shtrihet përtej aktit të fotografimit dhe hyn në një proces të vetëdijshëm krijues, ku portreti merr funksionin e një gjuhe që artikulon frymën e festivalit. Brenda kësaj ngjarjeje kinematografike, imazhet e tij ndërtohen në lidhje të drejtpërdrejtë me atmosferën dhe drejtimin artistik të çdo edicioni, duke u bërë pjesë e identitetit të tij vizual.

“Kur nisa, portretet kishin një qasje më klasike,” kujton ai, “por ndjeva nevojën për një formë që lidhet drejtpërdrejt me temën e festivalit.” Ky orientim u zhvillua gradualisht dhe u kthye në një linjë të qëndrueshme pune, ku çdo portret bart një ide dhe një kontekst të qartë.

Duke iu rikthyer edicionit të vitit 2023, ai kujton: “Tema ishte ushqimi. Përveç portreteve klasike që kërkoheshin, realizuam edhe fotografi ku të ftuarit ndërvepronin me elementë ushqimorë.” Në këto imazhe, prania njerëzore hyn në një raport të drejtpërdrejtë me konceptin dhe e bën atë të prekshëm. Sipas tij, rezultati ishin fotografi të gjalla dhe ekspresive, ku reflektohet njëkohësisht individualiteti i të ftuarve dhe atmosfera e festivalit.

Portrete te realizuara gjate edicionit te 37 te Festivalit. Per te pare tere serine e fotografive, klikoni këtu.

Ai ndalet te një moment vendimtar gjatë edicionit të vitit 2023, kur vendosi të çlirojë portretin nga kufijtë e zakonshëm të tij. “Kisha realizuar disa fotografi të lidhura me temën e ushqimit, por mbetesha në pasiguri nëse kjo ishte ajo që kërkonte festivali,” kujton ai. Mes ritmit të ngjeshur të ditëve të festivalit, ai ia paraqiti punët e tij drejtorit artistik, Thierry Jobin, në ekranin e telefonit.

Ai moment mori një peshë të veçantë. “U ndal, i pa me kujdes… dhe më tha: ‘Kjo është ajo që kam pritur prej 10 vitesh.’” Kjo fjali hapi një drejtim të ri pune. Qasja konceptuale mori vend të qëndrueshëm dhe portreti u vendos në një marrëdhënie të drejtpërdrejtë me idenë dhe strukturën e festivalit.

Në vijimësi, procesi krijues është zgjeruar dhe është thelluar me çdo edicion. “Çdo vit bëhet më sfiduese,” shprehet ai, duke e lidhur këtë rritje me kërkesën për qartësi artistike dhe përkushtim ndaj detajit. Puna zhvillohet në bashkëpunim të ngushtë me ekipin e komunikimit të Festival Ndërkombëtar i Filmit në Fribourg, ku idetë marrin formë përmes diskutimit dhe kërkimit të përbashkët. Në këtë proces, fotografia nuk qëndron e izoluar, por ndërtohet si pjesë e një strukture kolektive.

“Ndjehem i privilegjuar që jam pjesë e këtij procesi,” thotë ai, “dhe e shoh si përgjegjësi për të qenë në përputhje me misionin e festivalit.” Për të, portreti nuk është një akt i vetëm. Ai është rezultat i një pune të përbashkët, i një ndërtimi që mbështetet mbi shumë duar dhe mbi një vizion të përbashkët që i jep kuptim çdo imazhi.

Portrete te realizuara gjate edicionit te 38 te Festivalit. Per te pare tere serine e fotografive, klikoni këtu.

Duke folur për edicionin e 39-të të festivalit, ai ndalet te tema e krimit, e cila u reflektua drejtpërdrejt edhe në portretet e realizuara. “Vendosëm t’i qasemi në mënyrë konceptuale, duke i paraqitur të ftuarit si ‘fajtorë për kreativitetin e tyre’,” shpjegon ai. Kjo ide, sipas tij, krijoi një lidhje të drejtpërdrejtë mes identitetit vizual dhe temës së festivalit, duke i dhënë portreteve një dimension narrativ dhe simbolik.

Portrete te realizuara gjate edicionit te 39 te Festivalit. Per te pare tere serine e fotografive, klikoni këtu.

Në edicionin jubilar, të 40-të të Festival Ndërkombëtar i Filmit në Fribourg, drejtimi vizual mori një formë të artikuluar rreth motivit të luleve. Ky orientim u materializua në një hapësirë të ndërtuar me kujdes, ku ngjyra dhe struktura krijonin një prani të gjallë dhe një ndjesi festimi të përvjetorit. “Kjo na shtyu të ndërtojmë një set-up të pasur me ngjyra dhe jetë,” shprehet Rromir Imami, duke e lidhur këtë zgjedhje me karakterin simbolik të edicionit.

Koncepti u zhvillua në dialog me një instalacion të  Jérôme Berbier artist lokal nga Fribourgu, çka i dha hapësirës një dimension të shtresëzuar dhe një ritëm vizual të qëndrueshëm. Në këtë strukturë, portreti u vendos brenda një ambienti që bart kuptim dhe krijon lidhje të drejtpërdrejtë me frymën e festivalit.

“Donim që të ftuarit të hynin në këtë proces si pjesëmarrës aktivë,” shton ai, “duke e sjellë edhe kreativitetin e tyre në realizimin e imazhit.” Në këtë mënyrë, portreti nuk mbetet një akt i izoluar, por shndërrohet në një hapësirë ndërveprimi. Rezultati artikulohet në një seri fotografish që mbartin qartësi vizuale dhe energjinë e përbashkët të edicionit jubilar.

Portrete te realizuara gjate edicionit te 40 te Festivalit. Per te pare tere serine e fotografive, klikoni këtu.

Në përmbyllje, Rromir Imami e vendos këtë përvojë në një plan më të thellë krijues, si një proces që ndërtohet në kontakt të drejtpërdrejtë me njerëzit, idetë dhe ritmin e vetë festivalit. “Takimi me artistë dhe të ftuar që sjellin botë të ndryshme është pjesë e brendshme e këtij procesi,” shprehet ai. Çdo edicion hap një hapësirë të re kërkimi, ku kërkohet përqendrim, qartësi dhe një ndjeshmëri e mprehtë ndaj asaj që duhet të përkthehet në imazh.

Ky proces kërkon një strukturë të saktë dhe një koordinim të vazhdueshëm. Vizioni i festivalit artikulohet në bashkëpunim me ekipin e komunikimit, merr formë përmes dialogut dhe konkretizohet në momentin e realizimit. Çdo portret kërkon kohën e vet, një prani të vëmendshme dhe një qasje që ruan individualitetin e secilit. “Nuk është gjithmonë e lehtë,” thotë ai, “sidomos kur mendon se vetëm në edicionin e fundit realizuam mbi 40 portrete gjatë ditëve të festivalit.”

Në këtë intensitet pune, fotografia shndërrohet në një akt të përqendruar dhe të vetëdijshëm, ku çdo imazh mbart gjurmën e një përvoje dhe një momenti të papërsëritur.

 

---