Varfëria në kantonin jugor të Zvicrës në rritje: një në katër në rrezik

Keystone

Gjithnjë e më shumë, njerëzve në kantonin jugor të Zvicrës, Ticino, u mungojnë paratë për nevojat bazë. Varfëria po rritet dhe politikanët duken të pafuqishëm, shkruan swissinfo.

Në kantonin Ticino organizatat e ndihmës si Winterhilfe dhe shoqata “Set the Table” po japin zile alarmi, teksa thuhet se varfëria në mesin e popullatës lokale është në rritje. Pra, ata po rritin programet e tyre të ndihmës, përfshirë donacionet ushqimore.

Përgjegjësi për “Fondacionin Francesco” gjithashtu vëren se gjithnjë e më shumë njerëz po kërkojnë ndihmë në bankën e tij ushqimore. Një sasi në rritje e njerëzve u mungojnë paratë për të përmbushur nevojat e tyre themelore. Shumë e kanë të vështirë të flasin për këtë: “Varfëria është një turp për shumë njerëz në kantonin Ticino”, thotë ai, përcjell albinfo.ch.

Më pak se 2500 CHF në muaj

Njerëzit po u drejtohen gjithnjë e më shumë qendrave të pritjes, ku nuk duhet të identifikohen për të marrë një vakt të nxehtë. Statistikat tregojnë se një në katër njerëz në kantonin Ticino është në rrezik të varfërisë.

Kjo do të thotë se ata ia dalin me më pak se 2,500 CHF në muaj. E njëjta situatë është edhe në rajonin e liqenit të Gjenevës. Në pjesën tjetër të Zvicrës, megjithatë, vetëm një në shtatë njerëz është në rrezik të varfërisë.

Profesori i ekonomisë Christian Marazzi publikoi studimin e parë mbi varfërinë në kantonin Ticino 30 vjet më parë. Ai thotë se ajo që ka ndryshuar në 30 vitet e fundit është mënyra se si ne e perceptojmë varfërinë në Zvicër dhe fakti që flasim për të në radhë të parë. Ai akuzohej se kishte shpikur varfërinë teksa edhe atëherë si edhe tani, kryesisht janë femrat ato që preken nga kjo çështje. Dhe ndryshe nga atëherë, sot ekziston fenomeni i të varfërve që punojnë.

Një tjetër ndryshim është rritja e mprehtë e punëtorëve të përkohshëm, e cila shkon paralelisht me rritjen e udhëtarëve ndërkufitarë. Ky zhvillim po nxit presionin e pagave. Bisedimet për dumpingun e pagave janë një çështje e pafundme në kantonin Ticino. Rreziku i rrëshqitjes në varfëri është gjithashtu i pranishëm në perceptimet e njerëzve.

Një dështim i politikës?

Njerëzit flisnin për varfërinë në rrethet shoqërore, në kisha ose brenda së majtës politike. Lëvizja e krahut të djathtë “Lega dei Ticinesi” e solli gjithashtu çështjen në krahun e djathtë: partia e përqendroi vëmendjen e saj në rrezikun e varfërisë shumë herët.

Megjithatë, duke qenë se rreziku i varfërisë nuk priret të ulet, politika duhet të akuzohet në mënyrë të pashmangshme për një dështim të caktuar, thotë Marazzi. Në sytë e tij, një gjë është e qartë: rreziku i varfërisë do të ulet vetëm nëse bëhen ndryshime thelbësore në politikë dhe shoqëri.

Puna duhet të shpërndahet më mirë dhe konsumi duhet të rishikohet dhe e njëjta gjë vlen edhe për maksimizimin e fitimit.