Prindër: Mos ngurroni! Çoni fëmijët në shkollën shqipe që ta mësojnë gjuhën e nënës

Mësuesi Tefik Xheladini ka trokitur derë më derë të bashkatdhetarëve për të regjistruar më shumë nxënës në shkollën e mësimit plotësues të gjuhës shqipe por është zhgënjyer me numrin e vogël të fëmijëve që duan të mësojnë gjuhën shqipe

Tefik Xheladin është një mësues i pasionuar në shkollën shqipe të mësimit plotësues në Avenches, Kantoni i Friburgut – Zvicër. Mësuesi Tefik, errësirën e krijuar për mësimin e gjuhës shqipe në mërgim mundohet ta shpërndajë vetë. Ai ka trokitur derë më derë të bashkatdhetarëve për të regjistruar më shumë nxënës në shkollën e mësimit plotësues të gjuhës shqipe por është zhgënjyer me numrin e vogël të fëmijëve që duan të mësojnë gjuhën shqipe.

Tefiku vjen nga fshati Tërnovc i Madh, komuna e Bujanovcit – Kosova Lindore. Në vitin 2002 ka mbaruar studimet në Universitetin e Prishtinës, në fakultetin e Gjuhë dhe Letërsi Angleze. Ka punuar në shkollë fillore “Muharrem Kadriu” në Tërnovc. Ai ka ardhur në Zvicër në vitin 2007.

“Largimi nga atdheu nuk më shkëputi nga e kaluara si mësues si njerëz që mbajnë e përcjellin brez pas brezi gjuhën e folur dhe të shkruar të një kombi. Kam vlerësuar shqetësimin e disa prindërve se fëmijët e tyre, flasin shqip por nuk dinë të lexojnë dhe të shkruajnë në gjuhën e nënës. Vërtetë nismëtar për hapjen e shkollës ka qenë prindi Ragmi Asllani, kryetar i LAPSH-it për komunën e Avenches-ës”, thotë për albinfo.ch mësuesi Tefik Xheladini.

Orën e parë e mësimit plotësues të gjuhës shqipe në Avenches ai e ka filluar më 15 janar 2016. “Kam 11 nxënës dhe nxënëse: Dren Osmani, Alb Shabani, Andi Bajrami, Astrit Asllani, Kushtrim Jusufi, Merlind Beqiri, Eron Amidi, Diana Sulejmani, Marigona Salihi, Eliza Hajredini, Laura Goga”, përmend ai me emra të gjithë nxënësit e vet.

Por si ka shkruar rruga deri në hapjen e kësaj klase gjegjësisht shkollës shqipe në këtë lokalitet? “Rruga deri tek hapja e shkollës ka qenë mjaft e veçantë. Nuk dinim ku të drejtohemi apo çka të ndërmarrim së pari, pasi që ishte një fushë plotësisht e re si për mua ashtu dhe për prindër. Por pasi që ishim të përkushtuar në këtë drejtim, arritëm të kontakjomë me përfaqësuesit e LAPSH-it Lausanne. Me ndihmën e tyre, e në veçanti të znj Merita Azemit, z.Hasim Hoxhës, z. Isni Idrizit e të tjerëve, arritëm të hapim një klasë. Tani që i kemi mësuar disa hapa, rruga duket më e lehtë. Fakti se për këtë vit shkollorë kemi hapur edhe një paralele të re me nxënës të ciklit fillestar, punon mësimdhënësja Arbënore Sabedini, shprehet më tutje mësuesi.

Ndërsa lidhur me vijimin e dobët të mësimit plotësues në gjuhën shqipe, mësuesi Tefik ua lë fajin më shumë prindërve. “Për mendimin tim prindërit nuk e kanë marrë seriozisht mësimin e gjuhës amtare, në rëndësinë e shkrim-leximit në dy gjuhë. Kam dëgjuar  edhe thënie “çka i vyen të dijë të shkruaj e të lexoj gjuhën shqipe kur jeton në Zvicër”. Për mua, ky është një gabim shumë i madh. Përkundrazi, sa më shumë që ta njohësh veten dhe prejardhjen tënde, aq më shumë ka për të ndihmuar që të zhvillohesh aty ku jeton. Studimet dëshmojnë se fëmijët që dijnë 2 gjuhë janë më të zgjuar dhe janë një pasuri po për shoqërinë.

Prandaj, mësuesi Tefik Xheladini ka këtë porosi për prindërit shqiptarë në Zvicër “Prindër : Mos ngurroni ! Çoni fëmijët në shkollën shqipe që të mësojnë si shkruhet dhe si lexohet në gjuhën e nënës. Ata do të marrin njohuri në gjuhën amtare. Fëmija që njeh mirë gjuhën e vet e ka më të lehtë të mësoj gjuhën e dytë. Përveç këtyre ata mësojnë edhe histori kombëtare, gjeografi të atdheut, kulturë muzikore dhe figurative.  Në këtë mënyrë ata kuptojnë kulturën e vet dhe forcojnë besimin në identitetin të cilin i përkasin. Duke ditur mirë gjuhën amtare ata krijojnë një urë ndërmjet gjuhës amtare që përdorin në familje dhe gjuhës që përdorin në shkollë”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---