Sidrit Vokshi dëshiron të përfaqësojë Austrinë në Eurovision

Sidrit Vokshi është një nga artistët që konkurrojnë për Eurovision, më 20 shkurt në shfaqjen para-seleksionuese të ORF-së "Vienna Calling"

Unë jam Sidriti. 35 vjeç, nga Vjena.  Ika nga Shqipëria si fëmijë. Historia ime në Austri fillon në Traiskirchen. Atje u takova për herë të parë me Austropop. Nuk kuptoja asnjë fjalë atëherë, por ndjeva diçka… Kështu prezantohet në rrjetet sociale Sidrit Vokshi, këngëtari me rrënjë shqiptare që do të marrë pjesë në koncertin nga i cili do të dalë përfaqësuesi i Austrisë për Eurovisionin 2026, shkruan albinfo.ch.

Së pari refuzimi, pastaj telefonata për të marrë pjesë: Sidrit Vokshi ngjitet në parapërzgjedhjen e Konkursit Austriak të Këngës në Eurovision shkruan gazeta “Heute”, duke prezantuar një rrëfim interesant për Sidritin, me peripetitë që e kanë ndjekur derisa ka siguruar pjesëmarrjen.

Është një histori që vështirë se mund të jetë më emocionale. Sidrit Vokshi është një nga artistët që konkurrojnë për një biletë për në Festivalin e Këngës në Eurovision më 20 shkurt në shfaqjen kryesore para-seleksionuese të ORF-së “Vienna Calling”.

Por në fakt ai ishte tashmë jashtë garës.

“Ishte një rrëmujë emocionale,” thotë muzikanti për gazetën. Së pari, ai ishte refuzuar. “E pranova. Sigurisht, isha i lumtur që kisha arritur deri këtu. Por në fillim, u dëshprova.”

Pastaj, vetëm pak ditë më vonë, erdhi telefonata e papritur: Për shkak të tërheqjes nga gara të kandidates Tamara Flores, Sidriti papritmas u ngjit në listë, përcjell albinfo.ch. Në kohën e telefonatës, ai ishte në Këln, 900 kilometra larg. Ai po punonte në një treg Krishtlindjesh, duke përgatitur Spätzle. “Kjo disi nuk shkonte fare,” qesh ai.

Megjithatë, Sidriti e bën të qartë: Ai nuk dëshiron të kënaqet vetëm duke plotësuar diçka. “Jam i emocionuar që jam pjesë e garës tani. Nuk dua vetëm të jem ‘zëvendësimi i minutës së fundit’. Do të jap gjithçka nga vetja dhe do të përpiqem t’i ofroj audiencës një moment magjik.”

Kënga e tij titullohet “Kur pi duhan”. Në këtë këngë shumë personale, Sidriti përpunon një moment zemërthyerjeje. Bëhet fjalë për largimin nga mendimet e tij, për netët e kaluara duke shkuar nga një bar në tjetrin për t’u shpërqendruar. Por sapo qetësohet, sapo ai pi duhan dhe është vetëm, kthehet: kujtimi i të dashurës së tij.

Muzikalisht, Sidriti zgjedh intimitetin radikal: nuk dëshiron asnjë aranzhim madhështor, bombastik: vetëm ai dhe një piano. I papërpunuar, i sinqertë, i dhimbshëm. Dhe ndoshta pikërisht për këtë, kaq intensiv.

Nëse hyrja e tij e vonë në garë do të jetë një avantazh apo një disavantazh do të vendoset drejtpërdrejt në ORF më 20 shkurt. Një gjë është tashmë e qartë: Sidrit Vokshi është bërë më shumë sesa thjesht zëvendësim i minutës së fundit.

---