“Për të mbajtur familjen në Zvicër, duhen dy rroga”

Kështu deklaroi presidenti i sindikatës zvicerane (USS) Pierre-Yves Maillard, duke iu përgjigjur indirekt Sindikatës së Punëdhënësve Zviceran (USI)

Nuk është e vërtetë që sot në Zvicër njerëzit punojnë më pak se më parë: për të mbajtur një familje, duhen dy rroga. Kështu deklaroi presidenti i Sindikatës zvicerane (USS) Pierre-Yves Maillard, duke iu përgjigjur indirekt Sindikatës së Punëdhënësve Zviceranë (USI), i cili shpreson në një rritje të kohës së punës, përcjell albinfo.ch.

“Ata e përkufizojnë veten si liberalë dhe duan të kontrollojnë zgjedhjet arsimore dhe të punës të individëve dhe familjeve,” tha 55-vjeçari në një intervistë të botuar nga Tribune de Genève. “Nuk është e vërtetë që dikur ka pasur më shumë punë. Për familje, vëllimi i orëve është rritur masivisht, pasi tani duhen dy rroga për ta mbajtur atë. Pra, padyshim nëse bëjmë llogaritë për person, ka pak rënie, orë në vit, por në përgjithësi puna zë më shumë hapësirë ​​në jetën e familjeve”.

Në Zvicër, njerëzit ankohen për plakjen e popullsisë, vëren këshilltari kombëtar socialist nga Vaud. “Por si e pajtoni dëshirën që të dy prindërit të punojnë me kohë të plotë me të pasurit fëmijë dhe të jenë në gjendje t’i rrisin ata në kushte të mira? Ju duhet të investoni në kujdesin e fëmijëve me cilësi të mirë. E gjithë kjo duhet të financohet, ndërkohë që shefat janë të parët që kërkojnë uljen e taksave sa herë që munden”, përcjell tutje albinfo.ch.

Për USI, i cili dëshiron të fokusohet më shumë në trajnimin profesional për të shmangur të diplomuarit e papunë, Maillard i përgjigjet kategorikisht. “Statistikisht, sa më i lartë të jetë niveli i arsimit, aq më i ulët është shkalla e papunësisë dhe rreziku i përjashtimit social. Dhe të ardhurat janë më të mira me trajnime të gjata. Njerëzit e dinë këtë. Nëse do të bëjnë një praktikë, ata kanë nevojë për kushte më të mira pagash, jo mësime morale. nga punëdhënësit USS kërkon një pagë minimale prej 5000 frangash për mbajtësit e një certifikate federale të aftësisë, e cila sot është larg arritjes, veçanërisht në profesionet e grave”.

Po në lidhje me – pyet intervistuesi – ideja e shtyrjes së momentit në të cilin dikush del në pension? “Ky propozim është vërtet tronditës”, përgjigjet ish mësuesja e frëngjishtes, historisë dhe gjeografisë në shkollën e mesme. “Rritja e moshës së pensionit do të thotë të thuash edhe një herë se njerëzit nuk punojnë mjaftueshëm. Dhe, nga përvoja personale, me fëmijët dhe një punë mund të vazhdosh vetëm falë gjyshërve, të cilët mund të kompensojnë mungesën e zgjidhjeve të ndihmës që gjyshërit ofrojnë ekuivalenti i 8 miliardë frangave për kujdesin e papaguar. Rritja e moshës së pensionit do të thotë se dhjetëra mijëra nga këto orë kujdesi humbasin, duke i detyruar familjet që punojnë të punojnë më shumë me kohë të pjesshme.”

Ish-këshilltari i shtetit Vaudois (2004-2019) shprehet edhe për çështjen e hapjes së dyqaneve. “Menaxherët i kthehen sistematikisht këtij aspekti, por në 9 vota nga 10 sa i përket zgjatjes së orarit popullata thotë jo. Hapja e dyqaneve më gjatë nuk sjell më shumë klientë: kuletat e qytetarëve nuk bëhen më të mëdha. Shohim gjithashtu që vendet e punës ku stafi ka mungesë të personelit janë ato atipike, me orare të parregullta që vështirësojnë harmonizimin e jetës private me atë profesionale”.

Në Zvicër “ekziston një problem real i fuqisë blerëse”, vazhdon Maillard. “Nëse ka një ‘taksë’ që duhet ulur, është primi i sigurimit shëndetësor, i cili duhet të kufizohet në 10% të të ardhurave neto. Duhet të hedhim poshtë edhe reformën e ligjit të pensioneve profesionale, që do të rrisë kontributet dhe do të ulë pensionet Përkundrazi, nëse do të kontribuonim pak më shumë në të ardhmen, kjo duhet të bëjë të mundur një pension të trembëdhjetë AHV”, përfundon sindikalisti.

---