Uji i rubinetit nuk është plotësisht transparent në Zvicrën frëngjishtfolëse 

Foto ilustrim

Mbetje të tepërta të fungicidit chlorothalonil janë identifikuar në ujin e rubinetit në të paktën 31 komuna në Zvicrën frëngjishtfolëse, sipas një sondazhi pjesëmarrës nga RTS në bashkëpunim me FRC.

Kjo gjithashtu nxjerr në pah informacionin që nuk është gjithmonë transparent dhe i pabarabartë në varësi të komunës. RTS dhe Fédération romande des consommateurs (FRC) u kanë kërkuar të gjitha bashkive frëngjisht-folëse të mësojnë rreth ekspozimit të ujit të pijshëm ndaj mikrondotësve.

Të dhënat e mbledhura bënë të mundur identifikimin e 31 komunave në të cilat uji i rubinetit tejkalonte standardin prej 0,1 mikrogramë për litër për një mbetje të fungicidit chlorothalonil. Këto janë kryesisht komuna në Vaud dhe Fribourg, duke përfshirë qytetet Yverdon-les-Bains, Payerne ose Estavayer dhe një pjesë të madhe të bregut jugor të liqenit Neuchâtel. Përmbajtja e jashtme

Megjithatë, ky rezultat nuk është shterues. Sepse në hartën tonë nuk figurojnë komunat që nuk kanë dhënë informacion dhe që do ta kalonin edhe këtë normë. Asnjë listë aktuale që përmbledh të gjitha të dhënat për një kanton të vetëm nuk është në fakt e disponueshme nga shërbimet kantonale, këto të fundit janë të detyruara nga një detyrë diskrecioni.

Prandaj, informacioni për cilësinë e ujit mund të merret vetëm nga bashkitë përkatëse, të cilat jo të gjitha kontrollojnë të njëjtat substanca dhe i komunikojnë rezultatet e tyre ndonjëherë në mënyra shumë të ndryshme, disa në një formë shumë të detajuar, të tjera më evazive, transmeton albinfo.ch. Kur u pyetën, 31 bashkitë e interesuara këmbëngulin të kujtojnë se uji mbetet i pijshëm, pavarësisht këtyre tepricave. “Ne mund ta pimë këtë ujë pa asnjë rrezik për shëndetin”, pohon Patrick Edder, kimist kantonal i Gjenevës, i ftuar të martën në emisionin “On en parle”.

“Në përgjithësi, për mbetjet e pesticideve kemi vendosur vlera që nuk janë vlera toksikologjike, por vlera më të ulëta të mundshme, sepse thjesht nuk i duam në mjedisin tonë. Nëse do të duhej të vendosnim vlera toksikologjike, në raste të caktuara, ne do të pranonte përqendrime shumë më të larta”. Kemi përshtypjen se ka një lloj ligji heshtjeje, që shqetësohen bashkitë, ndërsa është e drejtë e çdo qytetari të dijë cilësinë e ujit, tha Michel Matter, mjek

Por klorothalonili nuk është substanca e vetme që gjendet shpesh në rrjet nga shpërndarësit e ujit. TFA, acidi trifluoroacetik, është gjithashtu shumë i pranishëm dhe në sasi mjaft të mëdha në ujin e rubinetit të zviceranëve frëngjishtfolës. Rreziku toksikologjik i këtij PFAS, një ndotës i përjetshëm, aktualisht po vlerësohet nga autoritete të ndryshme. “Është një molekulë që ne duhet të monitorojmë. Ka pasiguri,” thotë Patrick Edder.

Substanca të tjera, të tilla si kloridazoni, atrazina, iomeprol ose metformina, një antidiabetik, shfaqen vazhdimisht në sondazhe. “Këto janë medikamente, kështu që nuk është domosdoshmërisht e lidhur me bujqësinë. Është e lidhur me stilin tonë të jetesës,” kujton Nathalie Chèvre, një ekotoksikologe në Universitetin e Lozanës. “Vetëm kremi kundër diellit, për shembull, do të përfundojë në liqen. Për shkak se ne e vendosim atë në lëkurën tonë, lahemi dhe ai përfundon në ujë. Kështu, unë do të thoja: vërtet përpiquni të përdorni substancat më natyrale të mundshme dhe gjithashtu kufizoni përdorimin e tyre”, këshillon ajo.

Mungesa e informacionit për cilësinë e ujit

Pjesa e sondazhit të kryer nga “A Bon Entendeur” nxjerr edhe boshllëqe të mëdha në aksesin në informacion. Nga më shumë se 600 bashkitë e kontaktuara, pra të gjitha komunat frëngjishtfolëse, 60% nuk ​​kanë dhënë asnjë informacion në lidhje me praninë ose mungesën e mikrondotësve në ujërat e tyre. “Është tronditëse dhe fyese,” komenton Michel Matter, një mjek i cili ishte anëtar i komitetit për nismën “Për ujë të pijshëm të pastër”. “Kemi përshtypjen se ka një lloj kodi heshtjeje, që shqetësohen bashkitë, kur është e drejtë që çdo qytetar të njohë cilësinë e ujit.

A varet cilësia e informacionit nga madhësia e komunave dhe burimet që ato kanë?

Ky nuk është mendimi i Rebecca Eggenberger, drejtuese e ushqimit në FRC: “Ne u përpoqëm të zbulonim nëse kishte një emërues të përbashkët midis këtyre shpërndarësve që janë në gjendje të japin këtë informacion. Ne nuk gjetëm një të tillë. Ka qytete të mëdha dhe “Fshatra të vegjël me 1200 banorë që vërtet ofrojnë informacion të besueshëm dhe që shpjegojnë edhe tejkalimet”.