Urime, Kosovë!*

Edhe një hap më afër në rrugën drejt Evropës. Rrugë e nisur shekujve, momenti i ndijimit të saj tani. Akoma e gjatë. Akoma shumë detyra, shumë sfida, shumë përplasje. Akoma shumë ndërskamca nga vetja jonë, nga armiqtë tanë.

Vetvetja e panjohur, shtegu i panjohur i synuar e i ëndërruar edhe atëherë kur Evropa lozte lojën e saj me hile, derisa gjaku derdhej trevave shqiptare.

Kujtojmë Lojën e Londrës, ku Edward Grey tha: “Unë e di farë mirë se kur gjithçka do të bëhet e njohur, kjo (zgjidhje) në shumë pika do të japë shkas për kritika të mëdha, nga kushdo që e njeh vendin”.

Tani para pak ditësh i njohuri prof. Paul Landvai u shpreh se kishte kuptuar “lojën“ e vendosur të Kosovës për pavarësi. Ideologjia e paqes dhe “loja“ e vdekjes, pavarësia s’kishte alternativë. Të dyja bashkë mburojë e heshtë,  njohje me “lojën“ karshi nesh, e gatuar në magjen e tyre fshehur deri sa pështyhej caku ynë. Caku, në trungun tonë, dhe të tyre.

“Për mua më e rëndësishmja është ndryshimi i jashtëzakonshëm, nuk pranuan jetën nën sundimin e huaj, edhe pse kanë problemet e tyre”.

Tani trungu filloi të ndiente krahët, jo vetëm me Përtejpaqësorin, mikun tonë atëherë kur duhej. Kur frymëmarrja ngufatej, kur emri harrohej e shpresa jo. Edhe sot, edhe dje. Muret ranë, po bien.

Rruga drejt Brukselit navigim kohe, i priu rruga e Qytetit të Dashurisë, e trasuar nga timat, dje e sot. Kush tha se futbolli është vetëm lojë! Urime, edhe më shumë! Fjala shqiptare mistikë magjike shekujve me Dijet e Vjetra gdhendur kode Piramidave pellazgo-Ilire akoma presin simbologët autoktonë. Këtu, sonte Aurola Morina, me zërin e saj magjik aq sa rrënjët tona. E mahnitshme!

Pak konjak, ju lutem!

Gëzuar!

* Pikëpamjet e shprehura në këtë kronikë shprehim mendimet e autorit dhe nuk reflektojnë domosdoshmërisht mendimet e redaksisë.