Fillimi i vitit universitar, në Lozanë dhe Vaud ka mungesë të hapësirave për akomodim

Dy javë para fillimit të vitit akademik, presioni po rritet për qindra të rinj që ende kërkojnë një çati mbi kokë. Arturi di diçka për këtë. I regjistruar në Universitetin e Lozanës (UNIL), ai duhet të lëvizë urgjentisht, por pa ditur se ku të shkojë.

Gjetja e banesave të përballueshme në Lozanë është një sfidë, thekson ai të hënën. “Qiratë janë shpesh nga 1300 deri në 1400 franga për një studio. Poshtë kësaj është pothuajse e pamundur të gjesh”, vëren i riu që po përgatit kutitë e tij për të nesërmen.

Projektet e pasurive të paluajtshme janë duke u zhvilluar. Por, Kampusi Shëndetësor i planifikuar në Chavannes-près-Renens (VD), shumë afër UNIL, dhe që përfshin 600 apartamente, nuk do të hapet para vitit 2026.

Ndërkohë, studentët shpesh i drejtohen strehimit të përbashkët ose zgjidhjeve të përkohshme, për shembull, për kohëzgjatjen e një shkëmbimi jashtë vendit. Si rezultat, ata duhet të lëvizin rregullisht.

Vëzhgimi është identik në Fondation Maisons pour étudiants Lausanne (FMEL), i cili u drejtohet studentëve të regjistruar në UNIL, EPFL dhe universitetet e shkencave të aplikuara të Vaudois. Shërbimi është i stërmbushur me kërkesa. “Aktualisht, janë më shumë se 4000 studentë në listën e pritjes që nga fillimi i vitit”, shpjegon Séverine Nicolier në pritje.

Përballë kësaj mungese të dukshme strehimi, vullnetarë si ata nga Shoqata për Strehimin e të Rinjve në Trajnim (ALJF) po kërkojnë dhoma me kosto të ulët në shtëpi të pabanuara.

Në Oron (VD), një pronar po e vë në dispozicion shtëpinë e tij familjare falas, duke qenë e lirë për më shumë se një vit. Ndërtesa do të mund të strehojë katër deri në pesë persona, të cilët do të duhet të paguajnë vetëm tarifat. “Ideja për ta bërë shtëpinë time të familjes (…) të gjallë më tërhoqi përsëri”, shpjegon André Locher.

Në kryeqytetin e kantonit Vaud, këshilltari socialist komunal dhe anëtari i komitetit ASLOCA të Lozanës Benoît Gaillard identifikon shtëpitë e mbetura bosh, pa plane për restaurim apo shkatërrim. I zgjedhuri ka bërë një interpelancë për këtë temë dhe po bën fushatë në rrjetet sociale.

“Ne po ndërtojmë shumë, gjë që është mirë, por kemi më shumë vështirësi për të siguruar që banesat ekzistuese të jenë të zëna”, vë në dukje politikani. “Ndërtesat boshe në qendër të qytetit (të Lozanës) nuk duhet të ekzistojnë”, këmbëngul ai.

Në Gjenevë, La Ciguë, një kooperativë strehimi për njerëzit në trajnim, është gjithashtu e mbingarkuar nga kërkesat e studentëve. Këtë vit, ajo mori 1400, ndërsa menaxhon vetëm 800 njësi banimi, shpjegon Nicolas Rault, kreu i marrëdhënieve të brendshme në La Ciguë, në La Matinale.

“Për disa vite nuk kemi qenë kurrë në një situatë kaq të komplikuar”, ankohet ai. “Ndonjëherë, njerëzit duhet të thërrasin miqtë ose të njohurit për të zënë divanin e tyre për disa muaj derisa të gjejnë diçka pak a shumë të pranueshme”.

Por sapo të gjendet një zgjidhje më e qëndrueshme, nuk është gjithmonë optimale. “Shpesh do të jenë dhoma shumë të shtrenjta në apartamentet me familjet ku fëmijët janë larguar”.

Situata është më pak e tensionuar në Neuchâtel, ku disa dhjetëra aplikime për strehim janë ende në pritje. Por më tepër se sasia, është mbi të gjitha cilësia e mallrave të ofruara që përbën problem, nënvizon Marius Hofer, bashkëkryetar i Federatës së Studentëve të Neuchâtel.

“Strehimi ndonjëherë është i vjetër ose në gjendje të keqe Ne marrim disa ankesa për banesat që menaxhojmë”, shpjegon ai. Por situata është mesatare në Neuchâtel përsa i përket akomodimit të studentëve, “ose më pak e keqe se gjetkë”.

Në çdo rast, Federata e Studentëve të Neuchâtel nuk po pushon në dafinat e saj. “Ne mbetemi të shqetësuar për atë që po ndodh. Ne gjithmonë përpiqemi të kontaktojmë me autoritetet politike për t’u përpjekur të ulemi rreth një tavoline për të diskutuar dhe për të parë se cilat janë mundësitë për të ardhmen me çmime të përballueshme”./RTS

 

 

---