Dhuratat, Santa, menytë e ushqimit, çfarë kuptimi kanë për zviceranët?

Një simbol i gëzimit dhe i bashkimit, sezoni i festave mund të jetë gjithashtu një burim trishtimi dhe stresi për disa njerëz.

“Periudha e Krishtlindjeve nxit bashkimin e familjes. Na kthen te kujtimet, te sendet dhe në varësi të mënyrës se si e lamë familjen kur bëhemi të rritur, nuk është e lehtë të kthehemi atje”, shpjegon John Schmidt, psikolog dhe terapist i familjes, i cili shton se sidomos të rriturit vuajnë këtë periudhë, më pak fëmijët, thotë ai për RTS.

Për psikologun dhe terapistin e familjes, metakomunikimi mund të jetë një mjet i vlefshëm për zbutjen e konfliktit në familje.

Dhurata

Mesatarisht, këtë vit, çdo burrë dhe grua zvicerane do të shpenzojë 282 franga për dhuratat e Krishtlindjeve. Paratë, kuponat e dhuratave, lodrat dhe ushqimet janë në krye të dhuratave më të dhuruara.

“Ne i japim njëri-tjetrit dhurata në të gjitha shoqëritë dhe kemi gjithmonë. Është lak i dhuratës dhe kundër-dhuratës”, shpjegon Pascal Lardellier, profesor i shkencave të informacionit dhe komunikimit në Universitetin e Burgundy Franche-Comté.

Dhuratat që ofrojmë gjatë këtyre momenteve të dedikuara si Krishtlindjet apo ditëlindja na lejojnë t’u dërgojmë mesazhe njerëzve që kanë rëndësi për ne. Dhe e gjithë kjo duhet të ndodhë në një ekuilibër midis kësaj dhurate dhe kësaj kundërdhurate.

Santa

“Santa Claus është dikush shumë i nderuar, shumë i lashtë, që vjen tek ne nga larg dhe që vjen tek ne nga gjetkë”, përgjigjet Karin Ueltschi, profesoreshë e gjuhës dhe letërsisë së Mesjetës në Universitetin e Reims, autore e librit “Historia e vërtetë e Santa Claus”.

“Santa Claus i referohet figurës së Shën Nikollës, i cili ekzistonte me të vërtetë”, shpjegon studiuesi. “Ai ishte peshkopi i Myra, në atë që sot është Turqia, në shekullin IV. Historia na tregon shumë shpejt për një kult rreth varrit të tij, nga i cili rrjedh një balsam i mrekullueshëm”. Sipas Karin Ueltschi, Shën Nikolla dhe Santa Claus janë tepër të ngjashëm, thotë ajo për RTS.

Menutë

Mishi i gatuar në lëng mishi është prej vitesh në krye të pjatave festive në Zvicër. Por si lindi kjo traditë? “Fondue kineze u shfaq në vazhdën e fondue bourguignonne, e cila me sa duket u shpik nga një pronar kafeneje në Lozanë në fund të viteve 1940. Ajo pasoi promovimin e madh të fondue djathit që e bëri tenxheren me fondue një element të domosdoshëm në çdo familje”, vëren etnologu. Isabelle Raboud-Schüle, duke saktësuar: “Është praktike, nuk e lë dikë të mbërthyer në kuzhinë për orë të tëra”.

Mishi ka qenë prej kohësh një shenjë festimi, por variacioni “kinez” i fondue ofron më shumë lehtësi. Një version vegjetarian është gjithashtu i mundur, përcjell albinfo.ch.