Tri tradita zvicerane të Krishtlindjeve që duhet t’i dini

Zakonet dhe festimet e Krishtlindjeve në Zvicër mund të jenë pak më të përmbajtura dhe më pak të ndezura se në disa vende të tjera, por ato janë të pasura me tradita.

Sezoni i Krishtlindjeve në Zvicër filli më 27 nëntor.

Dy zakone lidhen me këtë periudhë të vitit në shumë familje zvicerane.

Njëra është qiri i Ardhjes së Krishterë, një kurorë me katër qirinj të vendosur në tryezë. Të katër të dielave në prag të Krishtlindjes, çdo herë ndizet një qiri, derisa të katër digjen në prag të Krishtlindjes. Tradicionalisht, këto kurora bëhen nga degëza me gjelbërim të përhershëm dhe kone pishe, por këto ditë përdoren të gjitha llojet e materialeve dekorative.

Për besimtarët, kurorat simbolizojnë përjetësinë e Zotit dhe pavdekësinë e shpirtit. Katër qirinjtë përfaqësojnë shpresën, besimin, gëzimin dhe paqen.

Një zakon tjetër, i praktikuar veçanërisht në qytetet dhe fshatrat e vogla, janë të ashtuquajturat dritaret e Adventit.

Çdo mbrëmje ndërmjet 1 dhe 24 dhjetorit, një dritare ‘zbulohet’ në një kohë të caktuar; të tjerët qëndrojnë të mbyllur derisa t’u vijë radha.

Pasi hapen, dritaret qëndrojnë të ndezura deri në prag të Krishtlindjeve.

Dita e Shën Nikollës: Më 6 dhjetor, Shën Nikolla “vjen për të vizituar fëmijët e Zvicrës”. Ky version zviceran i Santa Claus quhet Samichlaus në pjesën gjermanishtfolëse dhe Saint-Nicolas në frëngjisht.

Pemët e Krishtlindjeve në Lucern, Zvicër.

Mitet thonë se ai shoqërohej nga një gomar (i cili mban në shpinë një thes të mbushur me çokollata, kikirikë dhe mandarina) dhe ndihmësi i tij, “Schmutzli”. I quajtur “Père Fouettard” në frëngjisht, ky ndihmës i lig mban një tufë degëzash për të ndëshkuar fëmijët e këqij.

Për të marrë një kënaqësi nga Samichlaus / Saint-Nicolas, fëmijët inkurajohen të recitojnë një poezi ose të këndojnë një këngë.

Natën e Krishtlindjes: Shumë familje zvicerane festojnë Krishtlindjet më 24 dhjetor. Kjo është kur pema është ndezur. Shumë njerëz ende preferojnë qirinjtë e vërtetë mbi dritat elektrike, pavarësisht nga rreziqet e zjarrit që ato paraqesin.

Pas darkës – tradicionalisht ka proshutë dhe patate të pjekura.

Pas festimeve, familjet shpesh drejtohen në shërbimet e kishës së mesnatës.

​

---