Përdhunimi nuk do të përfshihet në ligjin evropian për dhunën ndaj grave 

Foto ilustrim

Bashkimi Evropian ra dakord të martën për një ligj të parë kundër dhunës ndaj grave. Megjithatë, përdhunimi u përjashtua nga objekti i kësaj direktive nga negociatorët evropianë.

Disa shtete anëtare, duke përfshirë Francën dhe Gjermaninë, ishin kundër tij. Prej disa muajsh në Bruksel ka pasur diskutime rreth këtij teksti, i cili synon në veçanti të harmonizojë legjislacionin dhe reagimin penal të 27 vendeve të BE-së për gjymtimin gjenital të femrave, martesën e detyruar, zbulimin e videove intime dhe ngacmimet në internet, transmeton albinfo.ch. Çështja e përdhunimit ka rezultuar të jetë më e diskutueshme, pa konsensus për përcaktimin e tij ligjor.

Projekti, siç u prezantua më 8 mars 2022 nga Komisioni Evropian, parashikonte në nenin 5 një përkufizim të përdhunimit bazuar në mungesën e pëlqimit. Por një duzinë shtetesh anëtare, veçanërisht Franca, Gjermania dhe Hungaria, po bllokojnë përfshirjen e përdhunimit në legjislacion.

Pa bazë ligjore

Kundërshtarët theksojnë se baza ligjore për përfshirjen e përdhunimit nuk ekziston. Komisioni Evropian bëri një gabim duke e përfshirë në projektligjin e tij, thonë Parisi dhe Berlini. Sipas një personi të afërt me diskutimet, “për ta bërë përdhunimin një krim evropian, do të duhej të kishte një përcaktim të qartë të përbashkët, por kjo kërkon një vendim unanim nga 27 shtetet anëtare dhe Komisioni nuk pati guximin për të nisur këtë projekt. “Ne kemi ligjin evropian që është ende i ndërtuar shumë mirë,” përgjigjet Isabelle Steyer, një avokate franceze e specializuar për dhunën ndaj grave, në emisionin Forum, duke përmendur ligjin ekonomik, lirinë e lëvizjes, diskriminimin dhe madje edhe të drejtat e njeriut në Gjykatën Evropiane.

Dhe pse për abuzimin dhe dhunën ndaj grave nuk kemi edhe një ligj evropian të ndërtuar?”, pyet ajo. Sipas avokates, nëse Bashkimi Evropian do të mund të “ecte dorë për dore në lidhje me mbrojtjen e grave”. , do të dilte më i fortë. Problemi tjetër është mungesa e një përkufizimi të përbashkët të përdhunimit në vendet e Bashkimit Evropian.

Neni i përdhunimit në draftin origjinal thotë se “mungesa e pëlqimit është elementi përbërës i përdhunimit.” Ky pëlqim fillestar mund të tërhiqet në çdo kohë gjatë aktit, u specifikua. Por çdo vend i BE-së ka përkufizimin e vet të përdhunimit. Nëse ligji suedez e konsideron çdo akt seksual pa marrëveshje të qartë si përdhunim, në Francë ligji e përkufizon këtë krim si depërtim seksual ose një akt oral-gjenital i kryer ndaj një personi me dhunë, shtrëngim, kërcënim ose befasi. “Problemi i madh është se në Francë, ne kemi një përkufizim kufizues të përdhunimit,” shpreh keqardhjen Isabelle Steyer.

Avokatja shpjegon se drejtësia franceze heziton të ndryshojë përkufizimin sepse ajo ka frikë se nëse përdhunimi përkufizohet si një akt seksual jo-konsensual, barra e provës do të kthehet “dhe që nga momenti që një grua të vijë të bëjë një ankesë, sulmuesi do të duhet të provojë se ai nuk është autori i përdhunimit.Isabelle Steyer megjithatë thekson se ky legjislacion ekziston edhe në vende të tjera evropiane, të cilat nuk e kanë hasur këtë skenar.Të përballur me mungesën e perspektivës së marrëveshjes për përfshirjen e përdhunimit në Direktiva, eurodeputetët propozuan që teksti të përmbajë të paktën një “detyrim për shtetet anëtare për të punuar në favor të një kulture të bazuar në pëlqimin, përmes teksteve shkollore, fushatave specifike ndërgjegjësuese”, shpjegon eurodeputetja suedeze Evin Incir.