Eranda Shira, nxënëse e shkëlqyer dhe pianiste

Dashuria e saj, krahas mësimit, është loja në piano të cilën e ka mësuar tek mësuesja e pianos Mag.Ingrid Reznicek

Diaspora shqiptare gjithnjë e më shumë po tregohet e suksesshme në jetën e saj si pjesë e integruar me identitetin e saj. Sportistë, muzikantë, aktorë, shkencëtarë gjithnjë e më fuqishëm po shprehin talentin e tyre në mundësitë e krijuara në vendet e zhvilluara. Në veçanti gëzon fakti kur fëmijët e lindur jashtë vendlindjes e mësojnë gjuhën shqipe me aq dashuri e pasion.

Një shembull i tillë në rruge suksesi është Eranda Shira, nxënëse e klasës së katërt në Bashkinë e 10-të të Vjenës. Ajo në mësime është nxënëse e shkëlqyeshme tek mësueset Eva Kappel dhe Birgit Obermann, të cilat shprehen të kënaqura me suksesin e Erandës, kujdesin e prindërve, Mirela e Ajet Shira, dy intelektualë të mirëfilltë e veprimtarë të palodhur në Vjenë janë shembulli si duhet kujdesur për fëmijën, të nesërmen e ndritur.

Eranda krahas mësimeve të rregullta në gjermanisht, vazhdon pas dite me zell mësimin e gjuhës shqipe dhe është nxënëse shembull se si duhet mësuar gjuha e nënës. Ajo dallohet në leximin e lekturës shkollore në të dy gjuhët.

Dashuria e saj, krahas mësimit, është loja në piano të cilën e ka mësuar tek mësuesja e pianos Mag.Ingrid Reznicek e cila është e kënaqur me arritjet e Erandës në ekzekutim. Dëshmi e kësaj është koncerti i organizuar në fundjavë ku Eranda luajti pjesë nga A-Krisien’t Hart-Romeijn me titull “Odd McDonald had a farm Zugleich”, për çka publiku e shpërbleu me duartrokitje të ngrohta.

Salla e mbushur me dëgjues nga radhët e prindërve dhe dashamirëve të muzikës klasike e dëshmon suksesin. Eranda ishte në mesin e shokëve e shoqeve të saja në skenën e zbukuruar bukur enkas për shijim të tingujve nga Ludwig van Beethoven, Anne Kristien’t, Joseph Haydn, Hal Leonard, Mozzarti, Schuberti e kompozuesve tjerë shumica e të cilëve jetuan në Vjenën duke i dhënë emër Qytet i Muzikës Klasike.

Kujdesi ndaj fëmijës si vlera më e përkryer, është obligim i prindërve, ku shembulli i prindërve të Erandës do duhet ndjekur dhe nga prindërit tjerë shqiptarë. Ka shumë fëmijë shqiptarë të talentuar, por nga mosinteresimi, nga dembelia e prindërve, shuhet talenti i tyre, apo harxhohet trotuareve e ekraneve të ajpedëve. Sigurisht ne do dëgjojmë dhe shumë herë për sukseset e Erandës bashkë me gjuhën e luleve që ajo aq shumë i do.