Për 20 vjet qiratë janë rritur me 30% në Zvicër

(KEYSTONE/Alexandra Wey).

Sipas një studimi të firmës konsulente Cifi, midis 2000 dhe 2021 ato u rritën me 94% për apartamentet në pronësi (PPE), me 80% për shtëpitë individuale dhe me 30% për qiratë.

Studimi i zbuluar të martën vlerësoi jo më pak se 600,000 transaksione të pasurive të paluajtshme dhe më shumë se një milion qira. Studiuesit nga Instituti i Teknologjisë i Massachusetts (MIT) gjithashtu morën pjesë në analizë, shkruan RTS.

Krahas rritjes së çmimeve të banesave, megjithatë, pagat nominale u rritën vetëm me 24% midis 2000 dhe 2021, sipas studimit. Kostoja e jetesës, nga ana e saj, është rritur me 8% në të njëjtën periudhë. Autorët theksojnë gjithashtu pabarazitë e forta në varësi të vendndodhjes, me çmimin mesatar të një prone në një komunë në mesin e 20% të komunave më të shtrenjta që është 70% më i lartë se ai i shfaqur në 20% të komunave më pak të shtrenjta.

Në komunat ku të ardhurat për frymë janë të larta, kostot e strehimit janë gjithashtu sistematikisht të larta. Ato janë gjithashtu në komunat ku përqindja e punëtorëve në klasën e pagave më të larta (të ardhura vjetore më të mëdha se 75,000 franga) është më e madhe se në ato në të cilat është e ulët, përcjell albinfo.ch.

Ndryshimet në nivelet e taksave reflektohen edhe në kostot e banesave, ku kërkesa është më e lartë në një bashki ku taksat janë të ulëta. Ky efekt përforcohet më tej nga progresiviteti i taksimit, nga njëra anë për shkak se banorët e bashkive ku taksat janë të ulëta janë të gatshëm të paguajnë më shumë për banesat, si pasojë e rritjes së çmimeve.

Përveç prosperitetit, demografia ka ndikim edhe në koston e banimit. Kështu, kjo e fundit rritet kur popullsia rritet më shpejt se oferta. Vetëm kjo dinamikë shpjegon 50% të variancës në kostot e strehimit në Zvicër ndërmjet viteve 1982 dhe 2013. Imigrimi gjithashtu kontribuon në rritjen e çmimeve të ndërtesave të banimit dhe PPE, shkruan RTS.

Plakja e popullsisë zvicerane ndikon gjithashtu në kostot e strehimit. Familjet e moshuara dhe njerëzit që së fundmi kanë përjetuar më shpesh vdekjen e një personi të dashur besojnë se jetojnë në banesa që janë shumë të mëdha për nevojat e tyre. Megjithatë, këta njerëz nuk kanë një qëllim dukshëm më të madh për të lëvizur se të tjerët. E lidhur me konsumin më të lartë të hapësirës së jetesës për frymë, plakja mund të jetë një burim i rritjes së kostove të banimit, por rezultatet e studimeve mbi këtë temë nuk janë të qarta, sipas analizës së Cifit.

Nga ana e ofertës, rënia e normave të interesit çon në ulje të qirave dhe çmime më të larta. Niveli i normave të interesit luan një rol të rëndësishëm në zgjedhjen e familjeve zvicerane për të blerë ose marrë me qira shtëpinë e tyre.

Të dhënat e mbledhura në studim nuk mbështesin tezën se “normat e ulëta të interesit dhe mungesa e mundësive për investim çojnë në kosto të tepërta strehimi”, përcjell albinfo.ch.