Sa patriotë janë zviceranët?

Zviceranët konsiderohen si patriotë, megjithatë mund të thuhet se dallojnë nga vendet e tjera, kjo për shkak të mënyrës se si e shënojnë ata.

Për shembull, nëse në Amerikë do të shihni shumë valëvitje flamujsh dhe këndime himni në Ditën e Pavarësisë së saj më 4 Korrik, Zvicra feston Ditën e saj Kombëtare më 1 gusht në një mënyrë më të ndrydhur.

Në fakt, e vetmja herë kur zviceranët tundin flamujt me bindje të sinqertë është kur ekipi i tij kombëtar i futbollit, Nati, fiton një lojë. Përveç në ato raste, valëvitja e flamurit mbahet në minimum, megjithëse hedhja e flamurit është më e zakonshme, shkruan The Local.

Gjithashtu, zviceranët nuk bëjnë shumë duke kënduar shumë shpesh himnin e tyre kombëtar.

Kjo mund të jetë sepse shumë nuk e dinë as atë.

Ndryshe nga ‘The Star-Spangled Banner’ i Amerikës ose ‘La Marseillaise’ i Francës, himni i Zvicrës nuk është gdhendur kurrë në psikikën kombëtare.

“Askush nuk i di fjalët!” thotë Pierre Kohler, i cili kryesonte jurinë që zhvillonte një konkurs jozyrtar për të zgjedhur një himn të ri disa vite më parë, tha në atë kohë.

“Kushdo që ju thotë se e bën është një gënjeshtar. Përndryshe ata menaxhojnë të parat dhe më pas shkojnë ‘la, la, la’.”

Ajo që e ndërlikon çështjen është se himni, si të gjitha tekstet zyrtare në Zvicër, ka katër versione, një për çdo rajon gjuhësor.

Një arsye tjetër për indiferencën mund të jetë se Zvicra nuk ka luftuar në asnjë luftë, kështu që himni i saj, ndryshe nga ai i SHBA-së apo Francës, nuk ka një frymë lufte në të atë lloj shpirti që zakonisht ngjall ndjenja patriotizmi, përcjell albinfo.ch.

Zviceranët janë vërtet patriotë, sepse nuk ka dyshim se ata e duan vendin e tyre dhe janë shumë besnikë ndaj tij.

Dallimi është se – ndoshta sepse nuk u desh të luftonin për lirinë dhe pavarësinë e tyre në një fushë beteje – patriotizmi këtu nuk manifestohet me aq zell dhe pasion sa ndodh në vendet e tjera.

Mund të thuash se zviceranët janë patriotë në një mënyrë më të tonifikuar, gjë që përputhet me mospëlqimin e tyre të lindur për shfaqjet publike të dashurisë (përveç kur luan Nati).

Nëse e zgjeroni përkufizimin e patriotizmit për të përfshirë krenarinë kombëtare, atëherë zviceranët e kanë mjaft, shkruan The Local.

Ata sinqerisht besojnë se kanë vendin më të mirë dhe krenohen me efikasitetin e tyre, stabilitetin ekonomik, peizazhet e bukura, Roger Federer dhe përgjithësisht mënyrën se si funksionon vendi i tyre.

Kur sondazhet ndërkombëtare tregojnë se Zvicra ka cilësinë më të lartë të jetës, ose ekonominë më inovative, ata as nuk dridhen për ta kjo është e dhënë, diçka që ata e marrin si të mirëqenë.

Ndonjëherë, kjo krenari kombëtare shkon në ekstreme dhe shndërrohet në arrogancë, zviceranët kënaqen duke parë nga lart vendet e tjera, duke besuar se ata janë më të mirë se të tjerët në shumë fusha.

Le të themi vetëm se zviceranët nuk besojnë se janë inferiorë ndaj askujt, më së paku ndaj francezëve dhe italianëve, përcjell albinfo.ch.

Nëse thoni ndryshe, ata do të vënë në dukje se kanë arritur të krijojnë një komb neutral, sovran, politik dhe ekonomikisht të qëndrueshëm dhe të begatë, ndërsa shumë të tjerë nuk e kanë bërë.

Kjo krenari kombëtare, edhe pse ju mund të argumentoni se është pak e tepruar, mund të merret se do të thotë se zviceranët janë vërtet patriotë.

---