Punëdhënësi zviceran a mund t’i japë përparësi një kandidati të një kombësie në raport me një tjetër?

Ndërsa punësimi i aplikantëve për punë bazuar në kombësinë e tyre mund të duket diskriminues, fakt është se në situata të caktuara kjo praktikë është plotësisht e ligjshme në Zvicër

Së pari: Legjislacioni zviceran ndalon diskriminimin në vendin e punës bazuar në origjinën etnike, kombësinë, fenë ose orientimin seksual.

Në fakt, një punëdhënës nuk mund të bëjë as pyetje në lidhje me këto fusha, shkruan The Local, përcjell albinfo.ch.

Pra, si është e mundur që kompanitë mund të zgjedhin të punësojnë një punonjës të huaj dhe të refuzojnë një tjetër, bazuar vetëm në çfarë pasaportash kanë?

Dhe pse kjo nuk konsiderohet ‘diskriminim’?

Kritere strikte

Punëdhënësit në Zvicër duhet të respektojnë rregullat e qeverisë, dhe veçanërisht me ‘hierarkinë e punësimit’ që zbatohet për tregun e punës.

Ky ‘urdhër çuditjeje’, si të thuash, u jep prioritet punësimit për çdo vend të lirë pune shtetasve zviceranë. Nëse nuk gjendet asnjë, atëherë kompanitë mund të punësojnë punëtorë nga shteti i Bashkimit Evropian ose EFTA.

Në rast se punonjësit që janë të kualifikuar për një punë të caktuar nuk janë të disponueshëm nga grupi i BE / EFTA, atëherë (dhe vetëm atëherë) kompanitë mund të kërkojnë kandidatë nga më larg – domethënë nga vendet e treta.

Megjithatë, ky është një proces shumë më i vështirë, sepse joevropianët i nënshtrohen një sistemi kuotash dhe kushtesh më kufizuese.

Pra, kur aplikimet nga kandidatët, të themi, në Indi ose Brazil, refuzohen në bazë të kombësisë së tyre, ky refuzim nuk mund të merret si një akt diskriminimi ose racizmi, por më tepër si pajtueshmëri me rregullat zyrtare.

Nga pikëpamja thjesht praktike, është gjithashtu shumë më e lehtë për një punëdhënës të rekrutojë nga BE/EFTA, pasi këta punëtorë kanë një akses pothuajse të pakufizuar në tregun e punës të Zvicrës; arsyeja e vetme që një kompani nuk do t’i punësonte do të ishte nëse një kandidat zviceran mund të plotësonte një pozicion vakant.

Kjo do të thotë që nëse një shtetas zviceran punësohet në vend të një të huaji, ky i fundit nuk mund të pretendojë se është diskriminuar, përcjell tutje albinfo.ch.

Mënyra se si qeveria e shikon këtë është se punëtorët e huaj – pavarësisht nga kombësia e tyre – janë këtu për të mbushur boshllëqet në tregun e punës dhe jo për t’i hequr vendet e punës zviceranëve.

Megjithatë, ka rregullore brenda atyre ligjeve.

Le të themi se dy kandidatë po aq të kualifikuar paraqiten për një vend pune: njëri është nga Gjermania dhe tjetri nga Franca.

Në këtë rast punëdhënësi duhet të zgjedhë aplikantin që është më i përshtatshëm për pozicionin, bazuar në kritere si arsimi dhe përvoja profesionale.

Nëse punëdhënësi zgjedh një kandidat bazuar në kombësinë e tyre – për shembull, ai i pëlqen gjermanët më shumë se francezët (ose anasjelltas) – kjo mund të interpretohet si një akt diskriminues.

Në rast se nuk mund të gjendet asnjë kandidat zviceran ose BE/EFTA dhe kompania është e gatshme të punësojë joevropianë, zbatohet i njëjti rregull: përzgjedhja duhet të bazohet në aftësi dhe kredenciale, dhe jo në kombësi.

---