Studim: Eliminimi i ushqimeve të përpunuara mund të lehtësojë simptomat e ADHD-së tek fëmijët

Një regjim ushqimor që shmang ushqimet e përpunuara mund të ndihmojë në uljen e simptomave të çrregullimit të deficitit të vëmendjes dhe hiperaktivitetit (ADHD) tek disa fëmijë, sugjerojnë kërkime të publikuara në revistën shkencore “The Lancet”.

ADHD është një çrregullim neurozhvillimor që shfaqet me vështirësi në përqendrim, sjellje impulsive dhe nivele të larta aktiviteti. Ai ndikon në mënyrën se si fëmijët menaxhojnë vëmendjen, sjelljen dhe kontrollin emocional.

Sipas studimit, fëmijët që ndoqën një dietë të rreptë eliminuese nën mbikëqyrje mjekësore për disa javë, treguan një përmirësim mesatar prej rreth 53% të simptomave. Megjithatë, studiuesit theksojnë se kjo nuk do të thotë se ushqimet e përpunuara janë shkaktarë të drejtpërdrejtë të ADHD-së, por se disa fëmijë mund të jenë më të ndjeshëm ndaj përbërësve të caktuar ushqimorë.

Hulumtime të tjera kanë sugjeruar se ngjyruesit artificialë dhe konservuesit mund të rrisin hiperaktivitetin tek fëmijët e ndjeshëm, edhe pse efektet nuk janë të njëjta për të gjithë.

Ekspertët shpjegojnë se ushqimet ultra të përpunuara, të pasura me sheqer, kripë dhe yndyrë, ndikojnë në sistemin e shpërblimit të trurit duke nxitur çlirimin e dopaminës, një substancë që lidhet me ndjenjën e kënaqësisë dhe përsëritjen e sjelljeve.

Po ashtu, konsumi i lartë i sheqerit mund të shkaktojë luhatje të shpejta të energjisë, të cilat mund të përkeqësojnë irritimin dhe vështirësitë në përqendrim.

Megjithatë, specialistët theksojnë se ndryshimet në dietë nuk mund të zëvendësojnë trajtimin mjekësor të ADHD-së. Terapia, medikamentet, gjumi i rregullt dhe rutina e strukturuar mbeten elemente thelbësore në menaxhimin e këtij çrregullimi.

Studimi kryesor, i udhëhequr nga studiuesi Lidy Pelsser në Holandë, u zhvillua në bashkëpunim me disa universitete dhe qendra mjekësore, përfshirë Universitetin Wageningen, Universitetin Mjekësor Radboud dhe Qendrën Mjekësore Universitare Groningen. Gjetjet e tij janë mbështetur edhe nga analiza të mëvonshme të publikuara në revistat “Pediatrics” dhe “PLOS ONE”.