Studim: Testi gjenetik mund t’i ndihmojë miliona paciente me kancer gjiri të shmangin kimioterapinë

Pixabay - fernando zhiminaicela

Miliona paciente me kancer të gjirit mund të mos kenë më nevojë për kimioterapi, falë një testi të ri ADN-je që ndihmon mjekët të përcaktojnë se kush përfiton realisht nga ky trajtim dhe kush jo. Kjo del nga një studim ndërkombëtar i raportuar nga BBC.

Hulumtimi tregon se më shumë se dy të tretat e grave të përfshira në studim mund të trajtoheshin vetëm me terapi hormonale, duke shmangur efektet e rënda anësore të kimioterapisë, si lodhja, të përzierat, rënia e flokëve dhe dobësimi i sistemit imunitar.

Studimi, i udhëhequr nga University College London (UCL), përfshiu mbi 4,000 paciente nga disa vende, përfshirë Mbretërinë e Bashkuar, Norvegjinë, Suedinë, Australinë, Zelandën e Re dhe Tajlandën.

Shkencëtarët përdorën testin gjenetik “Prosigna”, i cili analizon aktivitetin e 50 gjeneve që lidhen me zhvillimin e kancerit të gjirit dhe vlerëson rrezikun e rikthimit të sëmundjes. Pacientet me rezultat të ulët nuk morën kimioterapi, dhe megjithatë kishin një shkallë mbijetese pesëvjeçare prej 93.7%, pothuajse e ngjashme me 94.9% të atyre që morën kimioterapi.

Zakonisht, trajtimi i kancerit të gjirit përfshin kirurgji për heqjen e tumorit, ndërsa kimioterapia përdoret për të ulur rrezikun e rikthimit të sëmundjes, sidomos në rastet kur kanceri është përhapur në nyjet limfatike.

Sipas studiuesve, kjo metodë mund të ndihmojë mbi 5,000 paciente në vit vetëm në sistemin shëndetësor britanik (NHS) që të shmangin kimioterapinë pa rrezikuar shëndetin e tyre.

Një pjesëmarrëse në studim, 64-vjeçarja Karen Bonham, tha se lajmi ishte një “lehtësim i madh” dhe e përshkroi si një përvojë që i ndryshoi jetën, pasi arriti të shmangë kimioterapinë dhe të trajtohet me terapi hormonale dhe radioterapi.

Studiuesit theksojnë se rezultatet janë një hap i rëndësishëm drejt mjekësisë së personalizuar, ku trajtimi përshtatet sipas biologjisë së tumorit të çdo pacienteje, jo vetëm sipas kritereve të përgjithshme klinike.

Megjithatë, ende nuk dihet nëse këto gjetje vlejnë edhe për pacientet nën moshën 40 vjeç.